Bijzonder

Ural: “Ik heb problemen met je ex” en een feestje

By  | 

Afgelopen zaterdag hield Richard Busweiler uit Genemuiden een feestje voor zijn klanten. Het blijft natuurlijk allemaal gehobbie in de marge, maar vanuit een afgekeurde zeecontainer beginnen met een handeltje in ouwe Russische motorfietsen om dan een jaar of vijftien later – nog steeds als ’activiteit er bij’, want Richard heeft een keurige baan –  een verhuizing (via een tweede container, een half halletje en een ander halletje) te vieren in een keurig bedrijfshalletje in een bedrijfsverzamel complex, dat  is wel een feestje waard.

Gebak en een tap

De sfeer in dat klassiekerwereldje waar investeerders de markt nog niet hebben verpest voor liefhebbers, kun je het best vangen in een jaartal: ‘1960’. Het motorwereldje zoals het toen was. Kleinschalig. Randstedelingen zouden misschien zelfs zeggen ‘ouderwets’ of ‘authentiek’, met mensen die niet voor status en prestige gaan. Mensen die ook allemaal sleutelen. Vertederend. Ik trof daar ook de man die me werd aangewezen als de vorige eigenaar van mijn huidige (de derde in 25 jaar) Russische driewieler. Dat is een Ural waar wat aanloopproblemen mee waren. Maar hoewel Russische klassiekers niet zo slecht zijn als verkondigd wordt, zijn aanloopproblemen na aanschaf gewoon iets waar je mee moet leren leven. En naar gelang je elkaar dan beter leert kennen, verstevigt de relatie zich. Vaak wel ten minste…

Relaties zijn tricky business

Ik liep op de ex eigenaar van mijn Ural af en meldde hem vriendelijk dat ik problemen met zijn ex had gehad. Over problemen met exen worden tegenwoordig allemaal emo tv programma’s gemaakt. De ex eigenaar van mijn Ural legde de link dan ook direct naar die sector en reageerde hoogst afhoudend. Tot ik hem vertelde dat het over zijn voormalige Ural ging. Intussen weet ik een stuk meer over zijn ex. Maar dat doet de relatie tussen mij en de Rus geen kwaad. Ik heb immers ook een verleden. Die relatie moet nog groeien. Maar het gaat al lekker zo.

Je moet elkaar leren kennen

Als je elkaar leert kennen, dan kom je soms tot verrassingen. Omdat de Russische twins thermisch minder gezond zijn dan je zou denken, zijn er carterpannen XXL te koop. Dan krijg je voor weinig geld een grote en zware, aluminium voederbak. Zo’n ding moest er dus komen. Die bout je gewoon op de plek waar de platte pan zat. Die moet er dus eerst af. En dan zie je dat je nieuwe, trotse bezit inderdaad een verleden heeft waar je niets van af wist. En of je dat verleden helemaal wilt leren kennen?


Schatten uit het carter

Al het gesleutel begon met het vervangen van de cilinders en zuigers. De zaak daar in het vettige duister was mis gegaan omdat de zuigers ‘verkeerd om‘ en de zuigerveren op de gok waren gemonteerd. Met nieuwe, Poolse cilinders van aluminium moest de zaak aanzienlijk koeler gaan lopen. In de oude carterpan vond ik een M8 moer met fijne draad, een sleuteltje en een stuk draad zoals het afgebroken eind van een popnagel. De moer is er eentje zoals op de tapeinden van de carburateur bevestiging. Het stuk popnagel zal gewoon eens verdwaald zijn. Maar dat sleuteltje?

Dit verhaaltje ging over Russische scharreldieren

Maar er zijn in onze klassiekerwereld nog veel meer van dat soort micro kosmosjes. Ze zijn kleine eilanden van rust en relativering in een steeds gekker wordende wereld. Je leert er kleinschalig denken en hulpvaardigheid, zelfs kameraadschap weer kennen op een manier die vroeger toch gangbaarder was.

Ik stond wat dromerig te kijken bij een machine die me erg aansprak. De vader van Richard stond naast me. Ik zei hem: “Ik ben verliefd op dat ding. Mijn vader is dood. Maar wat zou jij me aanraden als je mij vader was?“ Busweiler senior keek me mild aan en zei: “Ik zou zeggen dat je gewoon nog even moet door sparen.” Kijk, dat is een duidelijke sales strategie…

In dat kader past ook dat er geen motoren worden verkocht aan hipsters met woest uitbundig perfect getrimde baarden. Die geven namelijk het foute antwoord op de vraag “Kun je sleutelen?”

Ik vind dus dat wij klassiekerliefhebber boffen met ons zelf. Laten we onze passie dus koesteren.

Een schaal met ongepelde pinda’s

Een schaal met… Nou ja: Verleden

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *