Artikelen

NSU Ro 80. Omstreden, te vroeg gestorven, eindeloos mooi

By  | 

Futuristisch, hypermodern gelijnd, non-conventionele techniek en statussymbool van de toekomst. In combinatie met een door de fabrikant benoemde technische voorsprong maakte de NSU Ro 80 zijn (of is het haar) debuut in 1967. Het publiek leerde- na de Citroën DS van 1955- opnieuw een non-conformistische belofte voor de toekomst kennen, die bovendien in mechanisch opzicht een revolutie in zijn klasse zou worden. Nee dus. De mooiste auto uit de jaren zestig had de schijn al vrij snel tegen.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Het debuut van de NSU Ro 80 was veelbelovend. Het resultaat, uiteindelijk ontstaan vanuit het 1961 stammende idee om een luxe en sportieve reiswagen van een Wankelmotor te voorzien, deed in 1967 alle andere nieuwelingen en een groot deel van de reeds bestaande auto’s verbleken. De toepassing van een rotatiemotor met twee schijven was een noviteit binnen de auto industrie. Verder was de bloedmooie belijning naar jaren zestig maatstaven hypermodern. En de Cw waarde van 0,35 verried veel over de aerodynamische vormgeving. Toch werd de NSU- in het streven om in het Wankelsegment de eerste luxe auto te bouwen- te kort aan een ontwikkelingsperiode onderworpen.

Glorieus perspectief vertroebelt spoedig

Anno 1967 kende de Ro 80 een prestigieuze toekomst. Hij werd uitgeroepen tot Auto van het Jaar. Maar de relatief korte ontwikkelingstijd vertroebelde het perspectief al snel. De Wankelmotor in de NSU Ro 80 bleek spoedig synoniem te zijn voor onheil en hoge garagerekeningen. Als gevolg van de gebrekkige hardheid van de rotorafdichtingen trad al spoedig compressieverlies op, doordat de punten van de rotors aan hevige slijtage onderhevig waren. Daarnaast was de constructie van twee bougies per kamer ongelukkig. Deze veroorzaakte onregelmatigheden in de ontsteking, die ook tot motorschade kon leiden. Ook de koppel omvormer van de halfautomatische drie versnellingsbak zorgde voor malheur en uiteindelijke motorschade. Het kwam NSU op de nodige garantieclaims te staan, waarbij vooral de motoren waren vervangen.

Verbeteringen

Reeds in 1970 werd een verbeterd materiaal voor de afdichting van de rotatieschijven toegepast. Verder halveerde het aantal bougies per kamer. De NSU Ro 80 won vanaf het begin van de jaren zeventig derhalve aan betrouwbaarheid. Ook op andere vlakken- zoals het toepassen van een toeren begrenzer en het monteren van een verbeterde oliedoseerpomp- droegen bij aan de bedrijfszekerheid. Daarbij werd de prachtige sportieve sedan op details bijgepunt. Zowel optisch als technisch. Onderhuids was vooral de toepassing van een verbeterde ontsteking de drager van de verbeterde betrouwbaarheid. De Ro 80 was technisch alsnog klaar voor een glansrijke toekomst.

Terugloop verkopen ná technische verbeteringen

Toch liepen de verkopen juist ná de technische verbeteringen terug. Optische aanpassingen, geënt op zaken als grotere achterlichten, stootrubbers op de bumpers en een gewijzigde grille, keerden dat tij niet. De ontwikkeling- en garantiekosten (de garantieperiode voor de motoren was vijf jaar) werden niet meer terugverdiend. Sterker: NSU kwam in financieel zwaar weer terecht. Na het afzwaaien van de kleinere luchtgekoelde NSU-modellen was het in 1977 ook over en sluiten voor de Ro 80, die 37.395 keer werd gebouwd. Het einde van de Ro 80 betekende ook, dat de merknaam NSU vanaf 1977 niet meer aan de productie van nieuwe auto’s werd verbonden.

Waarom geen conventionele motor in de Ro 80?

De vraag, waarom de Ro 80 nooit een zuigermotor aangemeten kreeg, is daarbij gerechtvaardigd. Niet lang na de lancering van de Ro 80 kwam Auto-Union met de Audi 100. Verder kende Ingolstadt successen met de F103. Het verdienmodel binnen het in 1969 opgerichte Auto Union NSU Gmbh heette Audi. terwijl NSU de kostbare en zure vruchten plukte van de te korte ontwikkelingstijd van de Ro80. De fusiedochter van VW wilde niet op twee premium paarden avant la lettre wedden. Het zorgde ervoor dat het goed draaiende Audi geen interne concurrentie kreeg van NSU. Het werd gesymboliseerd door het uitblijven van nieuwe NSU kleintjes, het uitblijven van een Ro 80 variant met een normale motor én een trapsgewijze versobering van de uitrusting van het topmodel Ro 80.

Nog steeds modern ogend

Het vroege einde van de Ro 80- die dit jaar zijn vijftigjarige jubileum vierde- geeft de NSU iets magisch. Tot op de dag van vandaag blijft de vormgeving van de Ro80 modern ogen. Dat is een bijzondere prestatie, die nog veel meer cachet had gekregen als de ingenieurs en de NSU directie de tijd hadden genomen om het ontwerp ook technisch te laten rijpen. Of als het besluit was genomen om óók een benzinemotor (bijvoorbeeld van Audi, mogelijk in aangepaste vorm) in het lage vooronder van de NSU Ro 80 te plaatsen. Sterker: dan was de kans groot geweest dat NSU vandaag de dag als zelfstandige merknaam nog had bestaan. Zelfs de naam Auto Union NSU Gmbh bestaat niet meer. Vandaag de dag heet de rechtsopvolger Audi AG.

 

 

Nu in de winkel, het augustusnummer

Auto Motor Klassiek van augustus ligt nu in de winkel. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Deze maand een mooie opvallende omslag. De Opel Rekord die Erwin Roosink een paar jaar geleden kocht in slechte staat en volledig restaureerde. Waarna hij als fan van de Dukes of Hazzard aan het uiterlijk van zijn Rekord een eigen draai gaf.

Verder in dit nummer:

  • Fiat 850 Familiare die na een halve eeuw overging naar de tweede eigenaar, die vervolgens beloofde de volgende halve eeuw er goed voor te zorgen.
  • Suzuki GS1000 die in de eind jaren zeventig een nieuw hoofdstuk vormde in de betrouwbaarheid en rij-eigenschappen van de Japanse supersports.
  • De Volvo 340 GL is dan misschien wel geen uniek type auto, maar met zijn 58.000 kilometer op de teller, is de inmiddels 33 jarige klassieker wel in unieke staat.
  • In het praktjkartikel leren interieur opknappen wordt een uitgedroogd leren interieur weer mooi gemaakt.
  • De Toyota Corolla Coupé GT Twin Cam 16 is de laatste tien jaar behoorlijk in populariteit gestegen. Reden voor ons er eens een reportage aan te wagen. We vonden een mooi exemplaar.
  • BMW R100 Mono. In vergelijking met een R69S of een R90S heb je zo’n ‘nieuwe’ R100RT voor wisselgeld. En je rijdt er een mooie motor mee. Een signalement.
  • De Saab 96V4 van Ad van Beurden had al wat rally's gereden, maar om hem echt optimaal te laten presteren, moest er nog het een en ander aan gebeuren. In dit nummer een verslag van de werkzaamheden.
  • In 75 jaar later opnieuw een serie foto's uit de oude doos, waarmee we even terugschakelen naar de jaren van de Tweede Wereldoorlog.

Alle auto- en motorverhalen worden voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien ook rond de veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet eens aangeboden worden. Het perfecte leesvoer, ook voor de komende vakantie. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

3 Comments

  1. PeterU

    27 december, 2017 at 10:40

    Een typisch voorbeeld van een auto die in feite nog tijdens het (vrij langdurige) ontwikkelingsstadium al op de markt werd gebracht.

  2. Erik van Putten

    22 december, 2017 at 20:19

    Bedankt voor uw reactie.

    Audi was in de jaren zeventig aan een opmars bezig, die in de jaren zestig was ingezet. De F103 was succesvoller dan verwacht en die inspireerde Ludwig Kraus (afkomstig van Daimler Benz, hij nam de kwaliteitsstandaard mee naar Beieren) om aan de 100 te werken. In het diepste geheim construeerde hij een auto die van 68 tot in 76 ruim 800.000 keer werd verkocht. De 100 was toen een alternatief voor de Strich 8 van Mercedes-Benz, dat aanvankelijk niet aan de vraag van de Strich 8 kon voldoen. In dat spectrum had een Ro 80 met Kolbenmotor goed gepast, en kansen gehad. Auto Union NSU GmbH zag echter ook dat Audi groeide en dat NSU talmde. Het wedde niet op twee paarden, onder meer vanwege het feit dat NSU door de te vroege lancering van de Ro 80 onbedoeld een voorschot nam op een ongezonde toekomst. Met een zuigermotor had men de twijfels rondom de Ro80 kunnen reduceren en een echt alternatief voor de door u genoemde individualisten auto’s gehad.

  3. Christopher Peycke

    22 december, 2017 at 18:21

    De RO80 was in Duitsland een welkom alternatief voor “individualisten” die anders hun heil in een Citroen DS, Rover of Alfa Romeo zochten. De “gehobene Mittelklasse” was destijds overdruk met de wat conventionelere modellen van Mercedes, BMW, Opel en Ford. De Audi 100 werd vooral door overheidsinstanties als dienstauto voor hogere ambtenaren ingezet. Het imago van Audi was in de vroege jaren 70 nog niet best. Een RO80 met de 2 liter uit de Audi 100 had dan ook weinig perspectief en Volkswagen zat zelf in de problemen door de geringe populariteit van de 411/412 en K70.
    Een prachtauto de RO80 maar op alle fronten fout in de markt gezet

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *