Motoren

Kawasaki G7, size matters

By  | 

In alle fotoboeken over De Mooiste Klassiekers Aller tijden vinden we altijd dezelfde legendarische motorfietsen. Het zijn plaatjesboeken over de topstukken van de motorindustrie, de duurste en zwaarste machines van hun tijd. Machines die ook toen al onbereikbaar waren voor de meeste mensen. Maar hoe zit het met machines als de Kawasaki G7 in dit artikel?


Abonneer voor slechts € 39,50 en ontvang daarvoor een jaar lang elke maand AMK in de bus.

Kawasaki G7: Het is net als in de rest van de geschiedenis

De namen van presidenten en generaals blijven behouden. Maar wie bekommert zich over kleine burgers, voetvolk en soldaten? En dat terwijl motorfietsen eigenlijk ooit gezien werden als gemotoriseerd transport voor mensen zonder geld voor een auto. Er was natuurlijk altijd wel een topsegment, maar dat explodeerde pas toen Honda de CB750 uit vond. Voor die tijd was je op 350 cc nog de man en keek er niemand medelijdend naar je als je op een 100 cc machine reed.

Een 1974’er Kawasaki G7 (1973-1975)

100 cc, een pk of elf en een (opgegeven) top van 115 kilometer per uur. Bij een rijklaar gewicht van 96 kilo was dat helemaal niet fout, zeker omdat mensen van krap twee meter en ruim 200 kilo in die tijd nog niet standaard geleverd konden worden.

De Kawasaki G7 was het heel gewone, minimale gebruiksfietsen concept al ontstegen. Hij was vrolijk gekleurd (Metallic Black, Candy Super Red, Candy Gold, Candy Ocean Blue) en had een roterende inlaat. Het vijfversnellings motorblok(je) was hetzelfde als van de G5 en de G3SS.  Het was best een leuk, feestelijk ding. De pure gebruiksfietsenroots waren nog te herkennen aan de praktische, gesloten kettingkast.


Met zo’n kleine Kawa, een 50 cc Kreidler motor of een Zündapp KS100 kon je de hele wereld aan. Jeugdvriend Rob en zijn Sandra gingen er – inclusief tent – mee op vakantie. Naar Spanje. En dat ze na de eerste lange dag al in Luik waren? Ach, mensen hadden toen minder haast.

Intussen zijn die kleine klassiekers hooguit nog in onze herinneringen aanwezig

Ze zijn verdwenen. Dat verdwijnen gebeurde tot in de vroege jaren tachtig vaak via een alternatieve route. Menige 50-100 cc motorfiets beleefde zijn laatste kilometers met een gele plastic plaat op het voorspatbord.

Zo waren het ‘bromfietsen’ geworden die de roomwitte politie ‘ULM’s’ (Ultra Lichte Motorrijwielen, 49 cc DKWeetjes) genadeloos het snot voor ogen reden. Bovendien kenden hun berijders hun omgeving als hun broekzak. En mocht er eens een politieachtervolging zijn door een KSA of GSA (Kleine Surveillance Auto, een Kever of Golf) of een GSA (Grote Surveillance Auto, een VW bus of met zo’n serieuze BMW boxertwin) dan wist de berijder altijd wel een paadje met paaltjes war de ‘bromfiets’ wel, maar het politievoertuig niet tussendoor kwam.

De zeldzame overlevenden uit die tijd? Voor Kreidlers en Zündapps is serieuze interesse. Er wordt ook best geld voor betaald.

Maar klein grut van de andere merken?

Of het nu een 90 cc Jawa of zo’n 100 cc Kawasaki G7 is? Dat is spul dat allemaal onder de radar zit. Er zijn liefhebbers voor, maar de markt is nog niet ontdekt door de gesel van onze passie: de investeerders. Kleine, lichte motorfietsen? Daarvan zijn er veel gemaakt en verkocht. Maar het waren gebruiksvoorwerpen. Overlevenden zijn er niet veel. Nette overlevenden nog minder. Zo’n machientje vinden, dat is dus een gelukstreffer. Grappig genoeg valt de onderdelenvoorziening uit NOS voorraden en als gebruikt spul nog erg mee. Dat komt dus ook weer omdat er best veel van dat spul is gemaakt.

Onze vriend Alex Janssen uit Gendt heeft blijkbaar een soort radar voor vreemde vondsten

De Kawasaki G7 op de foto’s is weer een van zijn schuurvondsten, net als een rolstoel ergens uit het jaar kruik. Aanschaf-technisch hoef je als liefhebber van dit soort kleine klassieke Japanners je spaartegoeden niet echt te plunderen. En als je zo’n machientje lopend hebt? Dan hoef je er niet meer mee naar Spanje hoor. Maar een rondje over de dijk, om de kerk of naar de Aldi is er perfect mee te doen.

Op Facebook: Kawasaki G7 100

 

Duits: Net even wat anders…


suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…


Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van april ligt nu in de winkel. Daarin hebben we natuurlijk weer tal van leuke, interessante en boeiende artikelen staan. Zoals het aankoopadvies van de Alpine V6, met alle punten die belangrijk zijn voor een aankoop. Ook de MG Midget restauratie is zeker de moeite waard om te lezen en mee te leven met de eigenaar tijdens het tijdrovende proces. Techniek en praktijk rond het bezit van een klassieker. Ook voor motorliefhebbers. Hoe interessant zijn de aanpassingen die gedaan werden aan de Moto Guzzi Nuovo Falcone. Natuurlijk worden alle auto- en motorverhalen weer voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden. Het perfecte leesvoer voor deze lastige tijden. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

En verder:

  • Cadillac Eldorado Seville
  • Lincoln Continental Mark V Givenchy
  • Moto Morini 350 Sport
  • De zoektocht naar Josef Ganz
  • Uit de oude doos: Daarom zijn er zo weinig Opels over
  • Bremen Classic Motorshow 2020
  • Oldtimer Tweewielerbeurs zuidbroek
Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

5 Comments

  1. Peter

    2 april, 2020 at 13:59

    Mooi artikel, het zijn vergeten pareltjes. ikzelf ben nog in het bezit van een zeer mooie overlever G7 100 zoals op de foto maar dan in candy gold. in de zomer geniet ik er echt van om er een toertje mee te rijden. zijn echt leuke motortjes. In en rondom de stad en voor de afstanden die ik afleg heb ik heus geen zware motor vandoen, onderhoud is ook veel simpeler en goedkoper om dan nog niet gesproken over het stappenrijbewijs hier in Belgie. Ik hou het lekker hierbij

  2. Peter

    17 januari, 2020 at 22:13

    Ik heb ook wat met dat kleine spul, naast mijn Triumph ook twee Kreidlers, die als ik zomaar rondje doe sneller pak dan de motor, en met een grijns van oor tot oor, ja ben zestig misschien dat ik in gedachten terug in de tijd ga? Is dan een soort tijdmachine denk ik. Op

  3. Pascal

    17 januari, 2020 at 13:42

    Ik ben benieuwd of ‘we’ het ooit gaan afleren: “alleen een zware is je ware”…
    Persoonlijk kan ik net zo genieten van een rit op een oud brommertje als dat ik dat doe aan boord van een rustig galopperende ouwe V-twin.
    Mijn garage is gevuld met 50cc-jeugdliefdes tot jaren-’90 kanon, en alles wat daartussen zit..
    En overal kom ik ermee waar ik wezen wil..

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *