in

Het is allemaal emotie

De motor uit je jeugd, van een familielid of uit je dromen. Er zijn heel veel redenen om klassiek te rijden. Zelfs als je kickt op motorfietsen die op insecten of zetpillen met weerhaken lijken, of aangeprezen worden als ‘Het ideale platform voor je smartphone’. Maar nostalgie is een heel goede reden. Dus als in de motorfiets van je vader.


Motorfietsen in plaats van auto’s

In het voormalige Oostblok waren er ook vaders met motorfietsen. Met – bijvoorbeeld – Ish (ofIZH) Jupiters of Planeta’s. Omdat het aanzienlijk makkelijker was om een Izh te krijgen dan een auto te scoren werden er uiteindelijk meer dan 11 miljoen Izh-motorfietsen gemaakt. Je had dan een simpele, betrouwbare tweetakt die een scala aan inzetmogelijkheden bood. Zeker als hij er een derde wiel bijkreeg. Want de Izh had power genoeg om als zijspantrekker te functioneren. Zo‘n betrouwbare Izh gaf ook niet veel om slechte stukken van de weg, en ging zelfs dapper offroad, hoewel hij als solo machine toch het best uit de verf kwam.

Jeugdsentiment

In zijn herinnering maakte deze motorfiets voor eigenaar Georg deel uit van het dagelijks leven, net zoals de smartphone of de E-bike dat voor ons vandaag doen. Het was gewoon een noodzakelijk vervoermiddel, en geen lifestyle of hebbedingetje, zoals de motorfiets dat tegenwoordig is. In principe was de situatie in ‘Rusland’ in de jaren zeventig en tachtig vergelijkbaar met die in West-Europa in de jaren vijftig, kort voordat de auto voor de meeste mensen betaalbaar werd. Maar tot die tijd was het bezit van een Izh al een heel ding. Bijna iedereen wist wel een anekdote te vertellen over zijn Izh.

Back in the USSR

In de Sovjet-Unie, waar de intussen 43-jarige Georg vandaan komt, maakte een Izh met tweetaktmotor en zijspan deel uit van bijna elk huishouden in zijn buurt. Zelfs in de jaren 70 en 80 waren auto’s schaars onder de lokale doorsnee bevolking. En op youtube wemelt het zelfs nu nog steeds van de dronken Russen op Planeta’s en Jupiters.

Een stalen asielzoeker

Intussen sloeg bij de eigenaar van deze Izh ook de nostalgie toe. Bij een productie zoals van de IZH fabriek zijn er nog plenty van deze tweetakten te koop. Die hebben vaak zoveel patina dat je er wat droevig van wordt. Maar de eigenaar was blij met zijn vondst. En hij heeft als insteek dat de tweetakttwin weer z.g.a.n. moet worden. Daarbij moet hij zwaar op zijn Russische roots leunen. Want de onderdelen voor deze machines zijn er in het westen niet veel te vinden. En in de voormalige Sovjet Republieken moet je als buitenstaander wel aardig wat geluk hebben om er spullen te krijgen nadat je ze hebt gekocht. Bij de lokale post, pakjesbestellers en de controlerende oveheden hebben pakketjes en pakketten de neiging ergens in het traject zoek te raken. Het veiligst is nog om een bevriende, internationaal rijdende vachtwagenchauffeur in te schakelen.

Lees meer verhalen over klassieke motoren via deze link.

Lees ook:
IZ, ISH of IZH Planeta
1.000.000 Jawa 634’s. En de helft ging naar Rusland
De Ural en Dneprs: stijgers met stip
Legermotorfiets rijden: Het kan goedkoop
BMW vs IMZ en KMZ: What is in a name


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


 


2 Reacties

Geef een reactie
  1. Stevig leunend op DKW-techniek, zijn deze russen niet snel stuk te krijgen…
    “Onbekend maakt onbemind” speelt ook hier weer de belemmerende factor; in ons West-Europa nauwelijks bekend dus geen drol waard.
    Terwijl het zulk leuk speelgoed is..

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

AC Cobra. Een soort van…

Opel Elektro GT. Elektrisch experiment met zes wereldrecords in 1971