in

Een toerrit met klassieke BMW’s – column

Als je uitgenodigd wordt voor een ritje met wat klassieke BMW-rijders, dan neem je die uitnodiging aan. Het is altijd goed om in goed gezelschap te verkeren. Zeker als je twee Moto Guzzirijders bent.


Guzzi’s zijn de minst nuffige Italiaanse motorfietsen

En de V-twins hebben een BMW compatibele degelijkheid. Des te gekker was het dat Guzzi 1 na vier kilometer zonder transmissie zat. We besloten het ding te repatriëren en leenden bij een toevallig aanwezig huis een stuk touw bij een man die eerst aan zijn camper aan het knutselen was, maar die zijn aandacht naar de stukken motor had verlegd. We knoopten de Guzzi’s aan elkaar. Mijn kameraad ging op zijn dooie paard zitten. Ik startte mijn Guzzi. We wisselden nog een paar woorden met de campereigenaar die opeens tussendoor vroeg of we nog een stuk touw nodig hadden.

Onder mijn braaf op nullast dobberende Cali lag opeens een indrukwekkende plas olie. Nader onderzoek bewees dat er een olieleiding naar de kop was geknapt. We gingen wat in de weer met zand over de olieplas en besloten dat onze Italiaanse schoonheden de confrontatie met de blauw-witte concurrentie niet aan wilden gaan. We praatten nog wat over campers en motoren en werden in de camper naar onze uitvalsbasis gebracht. Daar bedachten we dat de meenemer in het cardanhuis van Guzzi 1 stuk moest zijn. Ons collectieve aanhangertje werd een dorp verder opgehaald en de dooie Guzzi’s werden op de garageoprit gezet.

Even onderdelen scoren

Met de BX van mijn Lief gingen we in gestrekte draf naar TLM, waar ze heel veel gebruikte onderdelen op voorraad hebben. TLM verkoopt voornamelijk mondiaal, maar de afhaalbalie functioneert ook nog steeds. Een gebruikte meenemer kostte € 80. Een set verse  olieleidingen naar de kop kostte iets van € 60. De koffie en gezelligheid waren gratis. Op de thuisbasis aangekomen zat een BMW rijdende vriend al in de tuin aan het bier. Hij straalde: “Jullie kwamen niet opdagen. Ik dacht al dat jullie pech zouden hebben en kwam maar eens even kijken.” Kapot gaande stalen transmissiecomponenten en barstende olieleidingen waren interessante nieuwigheden voor de tevreden BMW-rijder.

Wij pakten ook maar een pilsje

En gingen aan de slag onder supervisie van de milde superioriteit uitstralende BMW-eigenaar. De overbuurman kwam langs. Die hield een lofzang op klassieke BMW-motorfietsen en vond daarbij een gewillig oor van de BMW-rijder. Zo konden wij als Echte Motorrijders gewoon doen waar we het best in waren: weerspannige buitenlandse techniek temmen. Omdat die grote, ouwe Guzzi’s technisch ongeveer even gecompliceerd in elkaar zitten als een baksteen ging dat voorspoedig. Het achterwiel kreeg weer zijn vaste verbintenis in de transmissielijn. Het motorblok van de olieboot werd droog gewreven en de nieuwe slangen werden inclusief de nieuwe afdichtingsringetjes zorgvuldig gemonteerd. Er ging een driekwartliter verse olie in het blok. En alles was weer top.

Aardbeien ruilen tegen een Guzzi

Intussen was buurman van een paar huizen verderop langsgekomen met een diepvriesdoos met aardbeien-rabarbercompote plus de vraag of hij de volgende dag een motor mocht lenen. Gerrit is een blije tachtigplusser die vorig jaar zijn 1600 cc BMW-zespitter had verkocht omdat hij hem wat te zwaar was gaan vinden. Maar voor het jaarlijkse ritje met zijn oude vrienden van de Babberichse motorclub wilde hij toch nog graag even een motor lenen. Een Moto Guzzi bijvoorbeeld. Dat was natuurlijk geen probleem.

De mobiliteitsgarantie

Gerrit keek vergenoegd: “Maar als er nog meer dingen aan zitten die stuk gaan, dan moet je die eerst maar even regelen.” We legden onder de meelevende blikken van twee BMW-liefhebbers uit dat Moto Guzzi’s nooit stuk gaan. Het was warm. We namen collectief nog een koud pilsje in babbelden nog wat dom maar tevreden. Een uitnodiging van wat BMW-rijders moet je nooit afslaan. Er gebeurt dan namelijk altijd wat leuks. We hoorden achteraf trouwens dat de BMW-excursie voor de wel actieve deelnemers probleemloos en gezellig was…


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


5 Reacties

Geef een reactie
  1. geachte Dolf Peeters

    zit een prachtig stuk zelfspot in.
    Maar aan de andere kant heb ik die verhalen over ” zo betrouwbaar he ” van BMW eigenaars altijd stom- en stom vervelend gevonden.

    • Dank. Het leven gaat pas mis als je het serieus gaat nemen Die BMW verhalen zijn ook aardig over gewaardeerd hoor. Maar de opzet was goed. En ze werden omdat ze zo duur waren vaak zorgvuldig onderhouden en gekoesterd.

  2. Tja, mijn Guzzi V11 laat weinig steken vallen, maar het zal niet de enige semi classic zijn die ergens een zwak punt heeft. De meeste minpunten worden ruimschoots overtroffen door plezierig ronkgenot.

    Vergeet niet dat deze motoren meest veel km op de teller hebben en zoals een Fransoos op leeftijd mijn v11 ooit bekeek en mompelde “moto est fatigue?” Ik antwoordde met het opsommen van de kwaliteiten van een Guzzi: ” Messieur, het is met Italiaanse motoren als met Italiaanse vrouwen, ze draaien met de kont, wiebelen met de tieten, gaan voor je door het vuur en laten je op het ongelukkigste moment in de steek”…..

  3. Dat tandwiel met die iele bevestiging moet via het achterwiel een dikke motorfiets en een/twee berijders op snelheid brengen? Nu begrijp ik jullie conclusie. Spannend hoor!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded.

VW Ruska Bugatti

Ruska VW ‘Bugatti’ Replica (1969). Hoge attentiewaarde voor garage Cats.

Tatra T87: een duur ding