Bijzonder

De Vondst: Een Austin 8. Van een oude dame

By  | 

De Austin 8 is een kleine auto die tussen 1939 en 1948 door Austin werd geproduceerd.

Soms zijn vondsten domweg onwaarschijnlijk. In Drempt vonden we een Austin 8 die zeker niet smetteloos, maar wel hartveroverend mooi is. Bovendien heeft de Austin een fantastische, bijna geheel gedocumenteerde historie.

De Austin 8 dus

Gepresenteerd op 24 februari 1939, ging de productie van de Austin 8 door tot in de oorlog, tot 1943. Ongeveer 9000 – 9.500 van de Austin-oorlogstijd modellen waren tweezits militaire 8AP-toers die werden geproduceerd voor de strijdkrachten en de regering. Na de Tweede Wereldoorlog werd het model met minimale aanpassingen gemaakt van 1945 tot 1948.

De nieuwe auto, die in februari 1939 aan dealers werd getoond, hield de 900 cc, viercilinder zijklepmotor van de Big 7, maar nu met een hogere compressieverhouding van 6,5: 1. Maar had een volledig nieuw chassis. Dit was een soort halfwas dragend koetswerk, in die zin dat het hoofdelement een geperst stalen vloerpan was met een doosdeel aan elke kant van de auto gelast met drie andere over de vloer. Het carrosserie werd vervolgens vastgeschroefd aan deze structuur. De wielophanging was door middel van semi-elliptische bladveren met hydraulische dempers.

Na de oorlog werd de Austin 8 op een iets andere manier gefabriceerd dan de vooroorlogse 8’s. De belangrijkste verschillen waren: het stuurwiel met chroomspaken, verchroomde koplampen (in plaats van gespoten) exemplaren, een horizontaal luchtfilter in plaats van staand luchtfilter, rozetten op de bumpers, een hele achterbumper in plaats van kwart, een vrij unieke beweegbare kentekenplaathouder op de kofferdeksel. Na de oorlog waren er slechts twee modellen leverbaar.

Van een oude dame

Het exemplaar dat we bij Venema Classic Cars vonden, en dat tijdens ons bezoek nog niet eens online stond,  is een 1947’er en absoluut uniek. Het is heeeel lang de auto geweest van een verpleegster, mw. T.B. Offringa. Aan het eind van haar dienstreis gunde ze de auto aan het Nationale Automuseum, het latere Autotron. De briefwisseling daar over is hartverwarmend en behouden. Via een aantal omzwervingen is de bijna volledig gedocumenteerde Austin helemaal in authentieke staat en met een overweldigend patina geadopteerd door Albert Venema. Uit pure liefde.

En of de auto rijdt? Natuurlijk doet hij dat. Feitelijk zijn de enige dingen die zonder zware lijfstraffen aan de Austin veranderd mogen worden de ruitrubbers. Die zijn echt wel voorbij de mogelijkheid om gered te worden. Nou ja: een stel verse banden zouden er ook onder mogen. Verder wordt de Austin 8 er alleen maar minder mooi van indien hij mooier gemaakt zou worden.

Bruikbaar als boodschappenauto??

Zo’n inmiddels stevig bejaarde, zeldzaam mooie overlevende moet natuurlijk gekoesterd worden. En met zijn 27 pk zijklepper is de Austin er ook niet de wagen naar om alle Alpenpassen te nemen. Maar waar het voor ons moderne Nederlanders grootste pijnpunt zit? Auto’s die voor de tweede wereldoorlog zijn ontworpen, die zijn gemaakt voor niet al te zware mensen van ongeveer maximaal 1,75 m.

Als full sized huidige Nederlander ga je niet in de Austin 8 zitten, maar je trekt hem aan. Maar eenmaal is het ooit best luxe interieur voel je je dan zo geborgen als een blije schildpad in zijn schild.

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

1 Comment

  1. john

    22 maart, 2018 at 10:33

    ik blijf het raar vinden , je schenkt iets aan een museum ,waarschijnlijk met de restrictie dat hij niet verkocht mag worden ! en vervolgens wordt hij dus doodleuk verkocht en beland hij in de handel ! met het risico dat een of andere malloot hem ( in het ergste geval ) als banger auto gaat gebruiken of sloopt voor de onderdelen

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X