in

Daf 55. Elegant en volwassen

DAFs. Echt Nederlandse auto’s met hun unieke transmissie. Auto’s die vooral populair waren bij mensen die nooit een rijbewijs hadden mogen krijgen. Die lieden bezoedelden het merk met een tragische reputatie. En de fabriek deed er van alles aan om daar wat tegen te doen. Maar zelfs het succes in de London-Sydney marathon wist het merk niet de glans te geven die het verdiende. Gelukkig heeft DAF het als vrachtautofabrikant wel glorieus overleefd.


Oneindig veel versnellingen

Een DAF heeft, door de Variomatic, feitelijk oneindig veel versnellingen. Deze werken zowel voor- als achteruit, dus een DAF kon achteruit net zo hard als vooruit. Later, in 1978, werden de mogelijkheden van het concept op de meest gruwelijke manier ingezet bij de genadeloze slachtpartijen tijdens de Achteruitrijd races van de Tros. Het ‘hilarische’ commentaar daarbij werd gegeven door Andre van Duin. Het resultaat was een soort massamoord op onschuldige DAFjes voor wie deze avontuurlijke excursie doorgaans hun laatste rit was.

Die insteek, de desinteresse in het merk en het feit dat DAFjes geheel volgens de geest van hun tijd niet erg tegen roest waren behandeld, zorgde ervoor dat er maar bar weinig redelijk ongeschonden exemplaren overleefden. Temeer omdat er weer andere mensen opstonden die ontdekten dat je de DAF tweecilinders boxerblokjes heel grappig kon monteren in motorfietsen.

De viercilinders waren volwassener

De latere viercilinderlijn met Renault viercilinderblokken leende zich daar niet meer voor. Maar in die viercilinderhoek zaten heel leuke exemplaren zoals de DAF 55. En die DAF 55 had absoluut potentie op het sportieve vlak. De DAF 55 blijkt na de introductie eind 1967, begin 1968, zeer geschikt om rally’s mee te rijden.

De DAF 55 was een compacte sedan en werd gebouwd tussen 1968 en 1972. Het model met de watergekoelde Renault-motor moest het merk een volwassener imago geven. De auto had min of meer dezelfde door Giovanni Michelotti ontworpen carrosserie als de DAF 44, maar met een groter front (voor de nu benodigde radiator) en grotere achterlichten.

De Variomatic zoals die standaard werd ingebouwd heeft een sperfunctie, dus werd de kracht mooi over de wielen verdeeld, zeker wanneer de ondergrond glad en/of modderig was.
De 1100cc motor van Renault bleek een zeer betrouwbare krachtbron: sterk, eenvoudig van opbouw en onderhoudsvriendelijk.

London-Sydney als marketingstunt

Na het succes in de London – Sydney Marathon van 1968 kwam DAF met een Marathon opvoerset voor wat extra vermogen, deze set bleek marketingtechnisch gelukkig erg in de smaak te vallen bij jongere rijders die zo’n sportief ogende DAF 55 best wel zagen zitten.

De echt grote rally’s zijn er niet gewonnen als het om snelheid ging. Maar bij lange duur rally’s en bergetappes waren de DAF’s toch vaak hoog in het klassement te vinden. Maar een klasse overwinning was standaard voor DAF !

Als je nu een DAF zoekt, dan red je het niet meer met ‘honderd gulden’. Maar gelukkig zijn er nog wel wat mooie en goede exemplaren. Old School liefhebbers vinden de DAFs met de in eigen beheer bedachte tweecilinder boxermotoren het leukst. Maar de viercilinders zijn ‘volwassener’ automobielen.

Wacht op redding

Wordt gered

Verkeerd afgelopen?
Een schone slaper in Noord Holland

 

De rode Daf 55 vonden we bij adverteerder Carrosso in Oldemarkt

 

Written by Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

19 Reacties

Geef een reactie
  1. In mijn jongere jaren moest ik niets hebben van de Daf. Nadat we enige jaren terug bij het Daf museum in Eindhoven zijn geweest was ik geheel om. Heb inmiddels een 55 coupé gekocht en lid van de plaatselijke Daf club. Deze 55 staat naast mijn T-Bird en Corvair’s :-). Wat mij wel irriteert aan die Daf is dat plastic front. Wil hem graag eens vervangen door wat anders.
    gr. Jaak.

  2. Hello,ik heb ook een dag 55 coupé nieuw gekocht in 1970, en ik was er ook zeer tevreden over,ook op langere afstanden,was ze conformtabel om te reizen,ben er een paar keer op vakantie geweest in Sardinië, en daar reed de dag geweldig in die bergen en smale weggetjes, en heb ook een paar keren op circuit gereden in zolder ,de zes uren van zolder meegereden ,en de nacht der Kempen, en bij de zes uren van zolder ,is het tragisch afgelopen voor mijn dag 55 coupé, zijn overkop gegaan bij de voorlaatste ronde .

  3. Mijn moeders eerste auto was een donker groene DAF 33 dat was in 1970.Na een paar jaar rond getuft te hebben werd het tijd voor een nieuwere versie en kwam het type 44 in beeld. Ook deze auto werd als lesauto gebruikt voor mijn zuster en werd op het dashboard aan de linkse kant van de kilometerteller een grote letter L en aan de rechtse kant een grote letter R geplakt [ ze wist het verschil tussen die beide niet] ,was natuurlijk wel belangrijk als je op een kruising aankomt en de instructeur zegt dat je links of rechts af moet .Er kwamen teveel mankementen aan deze auto en ikzelf was automonteur en zorgde dat er een DAF55 kwam die was weer wat jonger en betrouwbaar en daar veel kilometers mee gereden zodat er na jaren de laatste auto kwam een type 66.Maar na enige tijd kon ze daar niet meer in rijden omdat ze aan alzheimer leed en de weg naar huis niet meer wist als ze weg was gegaan. Ook ikzelf heb dikwijls dankbaar gebruikt gemaakt van deze auto’s met het “pientere pookje” wat een leuke ervaring was

  4. In mijn familie en vrienden waren ook DAF liefhebbers die allemaal plezier hadden, ook vertrouwen en goed om gingen met hun eigen spullen! Algemeen bestonden er in die zga. geen betrouwbare auto’s, zelfs de Volkswagens niet, voor mij hoeft nog steeds geen automaat, die kun je niet aanduwen! Nu even het verschil van eigen spul of dat van “een ander”, mij is opgevallen dat vooral de zakelijke rijders de meeste auto’s slopen, in vroegere tijden moesten vooral de automaten het ontgelden met argument “had die maar geen automaat moeten worden!” (was aan de andere kant een goede ervaring voor de fabrikanten, om snel achter de zwakke plekken te komen), ook de LPG auto’s hadden een zwaar leven, als ze op LPG slecht werkten, door niet vakkundig gebruik, werd continue op Benzine gereden, wat de baas en de Lease Mij. niet leuk vonden, als ze met LPG te goed waren werd er helemaal niet meer op Benzine gereden, die dan lekker vergumde in de tank!
    Maar lang leve de nostalgie!

  5. Mijn vader heeft zijn hele carrière bij Daf, Vol vo Nedcar gewerkt. De Daf’s hebben ons nooit in de steek gelaten, ook niet op vakantie met travelsleeper, gezin met 5en erin, incl. erpel, dwars dd Pyrenëeen. Zijn tijd idd tè ver voorruit, het massapubliek kon dat niet aan!

  6. In de loop van 1954 zijn bij D.A.F. In Eindhoven een aantal zeer bekwame medewerkers onder leiding van Hub van Doorne begonnen met de ontwikkeling van de DAF personenauto. Ing Joan van der Brugghen speelde een belangrijke rol voor de techniek, terwijl Wim van den Brink de styling voor zijn rekening nam. Het resultaat werd op de RAI van 1958 aan het publiek getoond.
    De DAF 600 met Volautomatische aandrijving. De auto had een zelf-ontworpen en zelfgebouwde 600 cc. Luchtgekoelde boxermotor. De bediening van de auto was bijzonder eenvoudig gehouden.
    De reacties waren enorm positief. De productieplannen moesten in korte tijd worden vergroot. Alles leek op rolletjes te gaan. De pogingen om iedereen in de auto te krijgen mislukten door een aantal factoren: Het totale gebrek aan Nederlands Chauvinisme, waardoor alles wat uit het buitenland komt beter zou zijn dan een Nederlands product. Dit is een eigenschap die in de ons omringende landen bijna niet bestaat. Ook met de trucks heeft DAF deze moeilijkheid moeten overwinnen. Een reclamecampagne die jongelui blijkbaar niet aansprak. Een minachting van de Automaat, een schakelbak is veel sportiever enz. enz… Alle mogelijke loze argumenten om maar vooral geen unieke Nederlandse auto te rijden. Later toen men zwaardere motoren ging toepassen en de carrosseriën in Italië liet ontwerpen wonnen de auto’s aan populariteit. Talloze sportieve successen waren blijkbaar ook niet genoeg om het, vooral Nederlandse, koperspubliek over de streep te halen. In landen als Frankrijk en België spraken de sportieve successen wel aan. De oliecrisis en de pessimistische uitspraken van de toenmalige Minister President den Uyl gaven mede de doorslag om de personenautodivisie te verkopen aan Volvo Personenauto, Zweden. Om winstgevend te zijn moest men, op korte termijn, het productieaantal verdubbelen. Dit bleek onhaalbaar voor een relatief kleine autofabrikant. Dat betekende het einde van de Nederlandse personenauto-industrie. Ook mag niet onvermeld blijven dat de Automatische Transmissie (tegenwoordig CVT genaamd), te danken is aan DAF’s activiteiten op het gebied van de personenwagen. Een enorm succes dat door toepassing ervan door autofabrikanten wereldwijd dagelijks nog word toegepast. (Inmiddels meer dan 50.000.000 keer).
    Er zijn in Nederland de nodige pioniers bezig geweest om een Auto-industrie op te zetten. DAF heeft samen met enkele grote maak-industrieën een vliegwielfunctie hierin gehad. Het is goed om te zien dat DAF nu de meest succesvolle Truckfabrikant van Europa is. Als onderdeel van het grote Amerikaanse Paccar worden deze successen nu wereldwijd uitgedragen

  7. Mooie wagens. Feitelijk hun tijd ver vooruit: tegenwoordig rijdt iedereen met een automaat en de cvt vind je terug in onder andere Toyota’s, Nissan-Renaults, Audi’s.
    Ook hadden veel Dafjes een ‘De Dion’ achteras, luxe constructie.

    In Eindhoven, waar anders, is het DAF-museum; echt een aanrader!

  8. Bij een volvo dealer gekocht een volvo 66 met 20 000 km uit 1978
    Met recht van een oud vrouwtje geweest
    De laatste 5 jaar moest een monteur t autootje ophalen voor de APK en al die jaren kwam er maar 6 km bij per jaar
    Ongezien gekocht voor 300 euro en 6 jaar mee gestuurd en daarbij misschien voor 300 euro aan onderhoud tot mijn zonen hun rijbewijs kregen en t motortje opbliezen
    Toen was t helaas gebeurt maar veel lol van gehad
    Rij nu landrover 109 stawag uit 1968 maar die vraagd veel meer onderhoud en reparatie😐

  9. Zelfs het eerste amateur gebouwde vliegtuig in Nederland, de Dijkman Dijkhaster Bravo, was voorzien van een DAF motor – uit een 33 – en vloog!

  10. ja de Daf 2 cyl. in een bromfiets prima werk .

    London Sydney toch aan de radio om te luisteren , en ja stond de variomatic schakel s ook nu nog het idee in de Toyota .

    Leuk stukje geschiedenis

  11. Ik ben niet echt een Daf fan zo wel als personenauto fabrikant of vrachtwagen fabrikant maar bij de personenauto vind ik de 55 toch een van de mooiste en zeker de zeldzame marathon versie die maar 1 jaar gebouwd is ik heb zelf een 55 marathon uit 1972 gehad oranje met de zwarte strepen en het stuur met de race vlag erop zijn na volger de 66 marathon had dat niet

  12. Over die ‘sperfunctie’ van de variomatic.
    Ik kan het natuurlijk verkeerd hebben, maar in de latere modellen 66 was er een differentieel (dacht ik) voorheen was het vanaf de motor een haakse overbrenging annex keerkast, dan de variomatic en dan (in elk geval) bij de 44 en 33 op beide draagarmen li/re een eindoverbrenging.
    Daardoor reed de auto met het pientere pookje als een achterwielaandrijver met een 100% sper.
    Het achterwiel in de binnenkant van de bocht wilde maar al te graag slippen.
    Bij accelereren was de onbedoelde sper vaak van onverwacht voordeel. Dat wel.
    Als één van de riemen echter knapte, kwam alle kracht in één keer op een van de achterwielen terecht. Dat was dan een kansspel waarbij, op de autoweg rijdend, het gevaarte spontaan plots van ingeslagen koers wijzigde en daardoor niet zelden over een van zijn kanten aan zijn finale ‘doodsrol’ begon. Bij de enkelriems aandrijving van de Daf 46 was dat wel verholpen maar een differentieel kwam pas op de laatste Dafjes en nadien uiteraard ook op de Volvo modellen daarvan en de opvolgende Daf 77 die dus de Volvo 340 is gaan heten

    • Ik heb een keer een geknapte riem gehad in een Volvo 343, op de snelweg. Die had natuurlijk de CVT van de Volvo / Daf 66 met differentieel maar ik heb niks anders gemerkt dan een harde klap onder de auto en een riem die het weiland in vloog. Gewoon mee naar huis gereden en andere riemen erop gelegd. Fluitje van een cent eigenlijk.

    • Wij hebben met een DAF 55 een keer een gebroken riem gehad. Dat gaf een klap en een boel geraas maar qua stuurgedrag veranderde er niets.

  13. Mijn 1e sociale academie autootje; in die kringen moest je een eend of een R4 hebben. Maar ik had een héérlijke 55 rood en met schuifdak. Lekker pittig en inderdaad een volwassen auto.
    Opvallend, dat medestudenten graag met mij meereisden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fiat 126 als bijvangst

WSK. Leuke brommers