Sluitingsdatum julinummer -> 19 mei
Audi 80/90 (1986-1991): wet van de remmende voorsprong
Sommige auto’s zijn zo vooruitstrevend, dat ze later niet makkelijk als klassiekers worden opgevat. Dan treedt als het ware de wet van de remmende voorsprong in werking. In die hoedanigheid ontsnapten de Audi 80 en Audi 90 van de B3-generatie (1986-1991) telkens aan de aandacht en wordt het hoog tijd om deze kwaliteitsproducten, duurzaam in de ware betekenis van het woord, nader te doorgronden.
Verhip! Als je erbij stilstaat, trek je de onthutsende conclusie dat de Audi’s van de B3-generatie bijna van de aardbodem verdwenen zijn. Terwijl de arbeiders en robots in Ingolstadt tussen 1986 en 1991 toch 1.623.382 keer hun repeterende werkzaamheden uitvoerden om middenklassers voor de eeuwigheid te bouwen. Daarbij staat de destijds knap dure Audi 90 met 184.907 eenheden totaal in de schaduw van de Audi 80, die 1.438.475 particulieren en zakelijke rijders voor zich won.
Nu echter moet je deze auto’s met een lampje zoeken en dat komt niet doordat ze niet deugen, maar juist door het totale tegenovergestelde: toen onze verwende consumptiemaatschappij ze afdankte, werden ze onmiddellijk omarmd door de exportscene en begonnen ze aan een lang tweede leven in het Oostblok. We hebben het allemaal laten gebeuren, mede doordat niemand de klassiekerpotentie van Audi’s ooit zo progressieve Typ 89 erkende. Deze Audi 80 en 90, die met hun aalgladde koets medio jaren tachtig de toekomst inluidden, wilden optisch maar niet verouderen en beantwoord(d)en daarmee niet aan het generale beeld van een young- of oldtimer. Toch gaat het verhaal intussen vier volle decennia terug in de geschiedenis en zijn dit bij uitstek voorbeelden van vitale veteranen, die zich nog altijd makkelijk voor dagelijks gebruik laten inzetten.
De allerbeste
Geen auto is foutloos, maar de Audi 80 en 90 B3 komen daar redelijk dicht in de buurt. Behalve na slordig schadeherstel roesten ze met hun verzinkte koets vrijwel nergens, technisch kunnen ze vele tonnen aan en in de (dagelijkse) omgang geven ze blijk van onberispelijke bouwkwaliteit en afwerking, die weinig ruimte laat voor ernstige slijtagesporen.
Wegligging, zit- en rijcomfort staan op een bovengemiddeld hoog niveau voor een middenklasser uit die tijd, het brandstofverbruik zal cententellers behagen en de gestroomlijnde koets houdt windgeruis effectief buiten de deur, waarbij het extra opvalt dat er niets kraakt of rammelt, tenzij een beunhaas of hobbyist ooit bepaalde onderdelen ondeskundig heeft gedemonteerd en gemonteerd.
Specialist Hessel Terpstra durft zonder voorbehoud te stellen dat deze 80’s en 90’s kwalitatief tot de allerbeste Audi’s uit de geschiedenis behoren. Misschien maar goed ook, tegen de achtergrond van het feit dat onderdelenvoorziening hier en daar te wensen overlaat, al gaan leeftijdgenoten wat dat betreft evenmin vrijuit. Eigenlijk dienen we ons dus vooral in te prenten dat de Typ 89 het domein van de klassiekers heeft betreden en dat we dit brok innovatie niet alleen moeten bewaren voor onszelf, wat sowieso al veel vreugd geeft, maar ook voor het nageslacht. Dit bijzondere hoofdstuk in de autohistorie is te interessant om het in de vergetelijkheid te laten raken.
Een compleet aankoopadvies met alle bijzonderheden, sterke en minder sterke punten, vind je in het meinummer. Dat ligt nu in de kiosk.
Wie verder wil lezen
Hier vind je nog een paar stukken die goed aansluiten op Audi 80.
- Audi 80 quattro (1983). Het pronkjuweel van Klaas de Groot.
- Audi 80 L. Monumentenzorg met ondeugend tintje
Hieronder staan nog meer foto’s.
Heb er drie gehad: 1988 1.8S; 1993 2.0E Cabrio en 1992 90 2.8E Quattro. Fantastische wagens maar vreselijk zonder airco. 6 cilinder vreselijk lui, jammer dat ik nooit de 5 cilinder heb gehad
Altijd apart gevonden dat juist die auto’s verdwijnen die eigenlijk te goed zijn om vroeg op te geven.
Ik heb 11 jaar in het facelift-model gereden. Fijne auto, maar doordat ze zo lang mee gaan krijg je toch mankementen. De uitlaat, koppakking, deurbediening, kacheltje lek (berucht probleem). Nu vielen de kosten meestal mee, maar over 11 jaar was het toch een aardige lijst aan mankementen.
5 jaar geleden verkocht voor een habbekrats aan een bekende en zij rijdt er nog mee. Misschien omdat er zoveel aan was vervangen. M’n Corolla is nu ook heel oud, maar er gaat wel beduidend minder aan kapot. Toch vind ik ze nog steeds prachtig en dan vooral de B3.
De 90 zie je al helemaal nooit meer. Jammer, want dat was toch net de wat chiquere versie zonder overdreven te worden.
Oh ja, de 2.0-motor ging kapot door een smeringsprobleem. De garage had er verkeerde olie in gedaan (5W40) en daardoor liep de boel vast. 10W40 of 15W40 is de juiste olie. Olieverbruik was een bekend probleem. Voor ruim 1000 euro zette de sloop er een ruilmotor uit een schadewagen in.
ik heb 2 audi 80ers gehad. Op de kofferklep stond rechts 80 LS werd vaak als een BOLS auto genoemd.helaas moest ik regelmatig de waterpomp laten vervangen en bij elke 20 000 km nieuwe voorbanden. Verder een heerlijke auto.
Ik weet niet of het alleen de export was. Hier zijn er ook genoeg gewoon opgereden tot het einde, juist omdat ze zo betrouwbaar waren.
Een hoede vriend van mij heeft jarenlang een 90 gereden. De sleutelruimte in het vooronder was, laten we zeggen, ‘beperkt’. Er moest nogal wat gedemonteerd worden om de tandriem te kunnen vervangen. De dealer was zo vriendelijk om het gereedschap te lenen waarmee de krukspoelie geblokkeerd kon worden. Daarna was het te doen. Ook de hydraulische klepstoters moesten vervangen worden. Met een glazen potje met motorolie erin en een vacuümpomp deed ik de stoters eerst met olie vullen zodat ze niet te lang bleven klepperen bij eerste start. Het smeuige koppel van die vijf cilinder was heerlijk. Het geluid verslavend. Hij reed geweldig. Zeker 3 ton mee gereden.
Ik kreeg een audi 80 B3 gratis van een dorpsgenote die te oud was om nog te mogen rijden. Ik gaf de auto een goede onderhoudsbeurt en reed ermee naar de canarische eilanden( Lanzarote) waar hij nu een tweede jeugd heeft. Top wagen ! Het is een benzine . 1800cc.
Mijn vader reed een 80 en die gaf echt een degelijk gevoel, portieren als een kluis. Saai vonden we hem toen ook een beetje, achteraf onterecht.
Die B3 was zó strak getekend dat hij lang nieuwer leek dan hij was. Misschien daarom pas laat als klassieker gezien.
Klopt, zijn tijd vooruit. Verzonken, klopt. Maar een twijfelachtige wegligging, en moeilijk te vinden onderdelen
Audi en onderdelen, een slechte combinatie, mij maar al te goed bekend.
Begin jaren 90 had ik de ambitie om een nog in redelijke staat verkerende 1974 Audi 100 coupe te restaureren. Niets was er verkrijgbaar, ook geen slijtageonderdelen, niets niets niets en helemaal niets, ook niet voor veel geld. Het lijkt wel of Audi hun eigen klassiekers haat.
Ik had me aangesloten bij de Audi 100 coupe club in Amstelveen, 120 coupe’s waren er toen in die club. 5 jaar later was er nauwelijks nog een voertuig van over. Als remschoenen vervangen al een probleem wordt…
Bijna niet meer te zien inderdaad. Vroeger stonden ze overal.