in

Audi 80 L. Monumentenzorg met ondeugend tintje

Audi 80 L

De OEM-plus-look. Nee, wij kenden die term ook niet. Maar de ’73-er Audi 80 L op deze pagina’s beantwoordt eraan. Althans, dat leggen de eigenaren ons uit, Arnold en Indra Soddeman. Noem het monumentenzorg met een ondeugend tintje, de milde upgrade die de zeldzame klassieker ondergaan heeft. Verder blijft hij lekker origineel en net zo Zaans groen als zijn dagelijkse omgeving. 

Tekst: Aart van der Haagen • Fotografie: Arnold Soddeman

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Hulde dus aan Arnold en Indra Soddeman, dat zij zich over een Audi 80 L uit 1973 ontfermen. Indra: “Je wordt er vanzelf heel erg verliefd op. De auto is comfortabel oncomfortabel, zogezegd. Daarmee bedoel ik dat we hem juist zo waarderen vanwege al zijn beperkingen. Wat ons betreft mág hij spartaans rijden, dat vinden we nou net leuk.” Arnold: “Overal komt herrie vandaan en je ruikt alle vloeistoffen. Heerlijk. 150 km/h op de snelweg zal hij nooit halen. Maar met zijn 60 pk op iets meer dan 800 kilogram rolt hij nog verrassend goed met het verkeer mee. 

Iedereen gedraagt zich trouwens heel hoffelijk, valt ons op. Bij wegversmallingen verlenen tegenliggers gewoon voorrang, zeker als Indra in de 80 rijdt. Een vrouw in zo’n klassieke auto, dat roept blijkbaar sympathie op.” Geen kinderen binnen de familie? “Ja, de Audi,” grapt zij, net vertrouwd met de pas eerder deze zomer verworven tweedeurs sedan die inmiddels 47 lentes telt. Hij: “De lak, misschien nog wel de originele, doet het erg goed bij het Zaans groen van ons huis.” Monumenten onder elkaar. 

Onmiddellijk verkocht

“Hij kwam puur toevallig op ons pad,” bekent Arnold Soddeman. “Tijdens een rit richting Zeeland zagen we een Audi 80 Cabriolet rijden en dat bracht me op het idee om meteen op Marktplaats te kijken naar de hele modelreeks. Mijn oog viel op het oudste exemplaar, uit 1973. Met de woorden ‘ik heb onze nieuwe auto gevonden’ liet ik hem zien aan Indra en we waren allebei onmiddellijk verkocht.” 

Bij de bezichtiging toonde de Audi 80 L zich niet van zijn beste kant. “Toen we arriveerden, troffen we hem aan met de motorkap open, omdat hij niet bleek te starten,” vertelt Arnold Soddeman. “Eigenlijk had ik het toen al wel gezien, want wat zouden we onszelf op de hals halen? De verkoper kreeg hem uiteindelijk toch aan de praat en zo konden we in ieder geval nog een proefrit maken. Nou, na vijf minuten stond het voor ons vast: ‘We nemen hem.’ Geweldig leuk vonden we hem, als liefhebbers van vierkante auto’s uit de jaren zeventig en tachtig.” 

Enkele gedane modificaties vormden geen beletsel om de koop te sluiten, integendeel. “De gemonteerde frontlip van een Golf I GTI en de stalen Caddy-wielen in de maat 15 inch zijn geheel naar onze smaak, net als het feit dat de Audi een fractie lager ligt dan standaard. Puristen op forums laten soms merken dat ze dat jammer vinden, maar weet je, het valt altijd weer ongedaan te maken.”

Een uitgebreid, meer pagina's groot, artikel hierover staat in het actuele nummer van Auto Motor Klassiek. Dat ligt nu in de winkel voor maar € 4,99. Wat er verder in dat nummer staat leest u via deze link. Mocht u dit nummer nog niet in bezit hebben, haal het dan nog even snel. U zult er geen spijt van krijgen!

4 Reacties

Geef een reactie
  1. Heb er een als eerste auto gehad! Lekker jaren ’70-oranje. Kocht de luxe-Passat 10 jaar oud met (wat later bleek) rotte kokerbalken volgestopt met krant&plamuur bij de VW-dealer(!). Toch nog enkele jaren mee gereden! Lekker licht ding. Weggedaan omdat ik de backfire niet uit de motor kreeg…
    Verlaging en wieltjes staat jullie Audi 80 goed.

  2. Een jaar later zou de hatchback-versie van deze Audi het VW-concern redden, want toen heette hij Passat. Leverbaar vanaf 1300cc. En dat was toen een behoorlijk fijne auto met voorwielaandrijving en een handige vijfde deur. Typisch jaren zeventig was de roestgevoeligheid: de binnenschermen waren binnen tien jaar meestal volledig verdwenen.

  3. Van mij krijg je alvast een goedkeurende knikje.
    De modificaties die je aanbracht accentueren mooi de sierlijke belijning van deze Audi.
    Ik denk dat deze auto geen betere nieuwe eigenaar kon vinden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *