Motoren

APRILIA Motó 6.5. Een nieuwe klassieker

By  | 

Of de APRILIA Motó 6.5 mooi is? Ai, daar zijn de stemmen over verdeeld. Maar net als zoveel motoren die in hun leven (bijna) onverkoopbaar waren is de APRILIA Motó 6.5 nu best een gezochte klassieker. Met dank aan de man die slecht zittende stoelen en een bizarre sinaasappelpers ontwierp: Philippe Starck.


We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Aprilia was in het midden van de jaren negentig voornamelijk bekend van de circuits. Maar op de openbare weg zag je er weinig. En daar wilde het merk verandering in brengen. Philippe Starck had al eerder wat voor Aprilia mogen doen: hij ontwierp een scooter die het niet verder dan een prototype zou brengen.

Een nieuwe insteek

Door de 6,5 zou dat allemaal anders worden. De motor was feitelijk de eerste ‘urban bike’. Een mooie motor voor modieuze mensen in een dynamisch stedelijke omgeving. Of voor aan de zonnige randen van de Middellandse zee. Bij de Moto 6.5 lag de nadruk duidelijk op wendbaarheid en bestuurbaarheid. En de looks.  Ook de vering werd geprezen om haar perfecte compromis tussen comfort en wegligging. Maar bovenal was de 6,5 een designstuk, een statement voor ‘the young and the rich’.

De APRILIA Motó 6.5 was zo’n duidelijk stuk designwerk dat gewone motorrijders er niet veel mee wilden. Bovendien zaten er wat structurele eigenaardigheden aan het ding. In diverse Duitse bladen werd de APRILIA Motó 6.5 trouwens helemaal de grond in geboord.

Geen benul van motorfietsen

Dat kwam deels omdat Philippe Starck geen flauw benul van motorfietsen had. Maar met zijn creatie heeft hij ‘het design’ daadwerkelijk op de kaart gezet in motorland. En dat heeft hij op een mooie, super eenvoudige manier gedaan. Aan de duurzaamheid van Starcks idee valt echter te twijfelen. De motoren waren slordig geassembleerd en het plastic en lakwerk had ook geen erg overtuigende kwaliteit. Bij het boemelen, flaneren en cruisen was er daarbij weinig aan de hand. Maar van volop draven hielden de Aprilia’s niet. Het top ge-designed uitlaatsysteem was een restrictie bij het uitademen.

De APRILIA Motó 6.5. Van winkeldochter tot cultbike

Nadat de productie in 1996 was gestopt duurde het nog vier jaar voordat de laatste APRILIA Motó 6.5’s verkocht waren. In de tussentijd worden ze weer aangeboden en verkocht. Misschien is het nu het juiste punt om er eentje te kopen. Want ze worden vast heel erg duur straks. Oh ja: zo’n APRILIA Motó 6.5 is ook een enorm leuke motorfiets om op te rijden. Dat zou je bijna vergeten. Alleen is de voorvering teveel en de achtervering te weinig gedempt. En van pekel moet de  APRILIA Motó 6.5 niets hebben.

Wij troffen zo’n 6,5 bij het Velpse Roadrunner Motoren. De motor is van een klant en moet in orde gemaakt worden. Iets dat in moderne mediataal een ‘Challenge’ is. De kunststofdelen zijn van bedenkelijke kwaliteit. En inmiddels schaarser dan eerlijkheid in de politiek. Maar hoe mooi zo’n 6,5 in nieuwstaat is? Dat kunt u binnenkort zien in Auto Motor Klassiek.

Meer artikelen over klassieke motoren vind je via deze link.

Misschien ook interessant om te lezen:
De Moto Morini 350: de andere V twin uit Italië
Moto Guzzi light
Cagiva Ala Verde, een goedkope tweetakt
De Moto Guzzi 850 Le Mans
Recente klassieker, of gewoon youngtimer. De BMW F 650

 

 

 

 

Nu in de winkel, het juninummer

Auto Motor Klassiek van juni ligt nu in de winkel. Dus haast u om een nieuw exemplaar te bemachtigen. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Als hoofdartikel hebben we een uitgebreid aankoopadvies van de Mercedes-Benz S-klasse W116. Alles wat u moet weten, vanaf zwakke punten tot specialisten en lectuur. Een must voor de koper, maar zeker ook voor de liefhebber.

In het juninummer hebben we weer een paar mooie restauratieverslagen. Een daarvan is er een van de restauratie van een Innocenti 90L uit 1981. Maar zeker interessant is ook de restauratie van de Victoria Vicky type 117, van een jonge Belgische bromfietsliefhebber. Hij heeft er nog meer gerestaureerd of in de planning staan. Waaronder een DKW en Express. Ook de Moto Guzzi V7 Special uit 1971 is helemaal gerestaureerd.

Natuurlijk worden alle auto- en motorverhalen weer voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden. Het perfecte leesvoer voor deze lastige tijden. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

En verder ook nog:

  • Ford Thunderbird 1966
  • Panhard 24 CT
  • Solex van Tivan
  • Beleef de bevrijding
  • ROZ Classic 2020

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Ook leuk om te lezen…


Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

5 Comments

  1. Erik Gemser

    1 mei, 2018 at 16:12

    De Aprilia MOT’6.5 is een cult-bike bij uitstek. Rijdt heerlijk, is waardevast en geeft het motorrijden een zeer grote ‘funfactor’. Er moeten nog zo’n 200 in Nederland zijn. Er zijn er 4000 in totaal geproduceerd en inmiddels bestaat er ook een speciaal forum http://www.moto65.nl. In Hilversum staat een speciaal standbeeld van de Moto’6.5 (op het Wagenmakersplein) De enige in de Wereld. Een ode aan Philippe Starck.

    • Jinny

      12 mei, 2020 at 18:41

      Ik vind het ding spauwlillik.

      • Dolf Peeters

        13 mei, 2020 at 10:14

        Of: Hij heeft een unieke styling. Als je er op ziet zie je er weinig van. Het is net als Starcks sinaasappelpers: een designdingest

    • niels

      12 mei, 2020 at 20:30

      Stond er ergens ook niet zo’n ding op een paal als een soort kunstwerk ?

      Destijds bij ontroductie werd her en der al gefluisterd dat het wel eens een klassieker kon worden, juist door dat uitgesproken design, en van een bekende designer.

    • Dolf Peeters

      13 mei, 2020 at 10:15

      Bedankt voor deze aanvulling. En laten we het houden op ‘Over smaak valt niet te twisten’

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *