Artikelen

Aermacchi Harley-Davidson

By  | 

Aermacchi was een Italiaanse vliegtuigfabrikant. Voorheen bekend als Aeronautica Macchi, werd het bedrijf in 1912 opgericht door Giulio Macchi in Varese in het noordwesten van Lombardije als Nieuport-Macchi, om Nieuport monoplanes te bouwen onder licentie van het Italiaanse leger. Een samenwerking met Harley-Davidson resulteerde later in de Aermacchi Harley-Davidson. Maar daarover later meer.

Met een fabriek aan de oevers van het Meer van Varese, produceerde het bedrijf oorspronkelijk een reeks Nieuport-ontwerpen en watervliegtuigen. Na de Tweede Wereldoorlog begon het bedrijf driewielers voor kleine ondernemers en motorfietsen te produceren om de naoorlogse behoefte aan goedkoop, efficiënt transport op gang te helpen.

 

Harley had een probleem

Toen ‘de Japanse invasie’ plaats vond, had Harley-Davidson iets nodig om daar weerwoord aan te geven in het segment van de lichte motorfietsen.

Daar hadden ze een paar opties voor: verdere ontwikkeling van hun gedateerde 165cc tweetakt single, een volledig nieuw ontwerp bedenken of gewoon een fabrikant met een pasklaar aanbod overnemen.


Ook interessant: Cagiva Ala Verde, een goedkope tweetakt

Aermacchi was de oplossing

Aermacchi paste helemaal in die laats genoemde ‘confectie-insteek’. De Italianen bouwden een stevige en competente 250cc-fiets (afgeleid van Alfredo Bianchi’s futuristische 175cc Chimera van 1955). Die leverde goede prestaties en had veel ontwikkelingspotentieel. Nog mooier: het moederbedrijf van Aermacchi, Aeronautica Macchi, wilde zich concentreren op zijn vliegtuigactiviteiten en wilde graag zijn fietsactiviteiten afstoten.

Harley kocht een aandeel van 50 procent Aermacchi. Klaar.

De oorspronkelijke plannen waren die voor de introductie van een Aermacchi Harley-Davidson motorfiets met een door Aermacchi ontworpen motor dat dan in het rijwielgedeelte van een Harley-Davidson Sportster gelepeld zou moeten worden.

Uiteindelijk werd dat plan afgewezen en het volgende jaar kwam er een make-over voor het 250 cc Sprint C-model uit 1962, dat het Harley / Aermacchi-tijdperk inluidde.

De snelle Aermacchi Harley-Davidson 250 werd snel populair in productieraces en werd in de loop der jaren geleidelijk verbeterd.

Van 1969 tot 1974 was een 344 cc-versie van de Aermacchi Harley-Davidson Sprint beschikbaar, zowel in Europese als Amerikaanse versies. Dat was in de tijd dat het economisch goed ging en in die tijd was er slechts beperkte interesse in een motorfiets met ‘maar’ één cilinder en 350 cc.

Deze GTS op de Europese markt, zoals de officiële modelnaam van de fiets was, levert maximaal 25 pk bij 7000 tpm. De topsnelheid is ongeveer 145 km/u. De in vergelijk met het ranke voorbeeld wat forser geworden Aermacchi Harley-Davidson woog circa 140 kg. De motor had een boring x slag van  74 x 80 motor, een droge koppeling en een vierversnellingsbak en in 1972 werden niet meer dan 1304 Europese GTS-modellen geproduceerd.

De latere modellen van de Aermacchi Harley-Davidson waren verder van het origineel afgegroeid. Ze hadden een wat lomp dubbel wiegframe

Ze waren best goedkoop

In de begindagen van Imola werden er aardig wat overlevenden gevonden voor de vriendelijkste prijsjes. Puristen zagen er geen Aermacchi’s in. Noch Harley-Davidsons. Voor zover deze eencilinder Aermacchi Harley-Davidsons al ‘ontdekt’ waren, waren ze nog ondergewaardeerd. Intussen zijn mooie en goede exemplaren gezochte items. En voor ‘heel weinig’ vind je ze niet meer. Deze Aermacchi Harley-Davidsons zijn echter heerlijk inzetbare klassiekers. Voor het huidige verkeersbeeld zijn ze ideaal voor het dapper grommend dansen over secundaire wegen. Ons fotomodel, een 1972’er, vonden we bij Yesterdays in Nederweert. De gerestaureerde Aermacchi stond daar te koop voor een gezonde € 6.500.

Nog heel duidelijk Aermacchi

American style

Met het nieuwe frame

 

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. Nicolas Loyens

    27 december, 2019 at 20:12

    Zeer mooie moto , klasse !

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *