Bijzonder

Zijspan rijden is sociaal acceptabel

By  | 

Zijspan rijden is ook een vak apart. En erg leuk. Een van de aspecten van het zijspan rijden is de sociale component. Er zijn nogal wat zijspanrijders die aardig wat kilometers maken op jaarbasis. Dat doen ze best vaak door deel te nemen aan activiteiten die voor geestelijk- of  lichamelijk gehandicapten.

Dat soort zijspan ritten is ooit begonnen als de ‘Jumbo Runs’

Maar heeft een tamelijk brede vlucht genomen. Er zijn nogal wat instellingen die op jaarbasis zo’n zijspanrit organiseren. De zijspan rijders M/V die daar aan mee doen, doen dat vaak al jarenlang. Ze kennen elkaar en veel van de deelnemers hebben intussen hun ‘vaste klanten’.

Het gros van de deelnemende machines bestaat uit klassieke driewielers. Het ‘aanbod’ varieert daarbij van een tevreden pruttelende BMW R26 eenpitter tot een magistraal van alle denkbare- en ondenkbare toeters en bellen voorziene Goldwing.

Het verzamelen gebeurt doorgaans bij een instelling of op een dorps- of schoolplein. Daar wemelt het dan van de vrijwilligers en ook is er altijd een stel politie agenten (op de motor ‘van de zaak’) die zo’n dag veel beter weten te waarderen dan een werkdag waarop er charges naar voetbal hooligans uitgevoerd moeten worden.

Na het opstellen en instappen gaat de colonne dan van start

De ritten zij altijd uitgezet door de meest rustige omgeving. En dat soort omgevingen is er – in elk geval buiten de Randstad – nog vol op. De sliert zijspancombinaties ( en de laatste tijd ook trikes) kan zomaar een kilometer lang zijn. En langs dee route staan – of zitten – altijd wel mensen die er een kijkdag van maken en die massaal vriendelijk naar de stoet zwaaien. Op di manier is zijspantijden een sociaal waardevolle hobby. Want veel passagiers hebben al maanden van te voren voorpret en ze spreken nog maanden na de rit over de ‘avonturen’ op die dag.

Zijspannen worden ook met enige regelmaat in gezet bij de intocht van Sinterklaas. Want het is voor menig Goedheiligman niet meer vanzelfsprekend om op een ingehuurde schimmel te stappen. En op blijkbaar best wat basisscholen komt er telkens weer een leerling met de wens om eens in een zijspan mee te rijden. Veel gewone motorrijders of de partners/kinderen daar van zijn ook best nieuwsgierig naar een rit op een driewieler. En het is dan aan de berijder om in te schatten op de passagier het fantasisch of dood eng zal vinden als het zijspanwiel in een bocht naar rechts los van de grond komt.

Een prima excuus voor een goede zaak

Al met al is zo’n dag met een gast aan boord natuurlijk een prima excuus om het zijspan weer eens tevoorschijn te halen. Want elk excuus is een goed excuus. Bovendien doe je er nog meer goed werk mee dan je passagier een top dag te bezorgen. Het blijkt dat zo’n colonne zijspancombinaties vol vrolijk zwaaiende passagiers zelfs zonder politie escorte blijkbaar heel goede PR voor onze hobby is.

En daar zie je de subjectiviteit van het publiek

Zijspanrijders zijn okay

Want toen er onlangs een Dodge Beep startproblemen had bij het verlaten van een veerpontje kreeg de eigenaar van alles over zich heen van ‘milieuterrorist’ tot ‘oorlogswaanzinige’. En dat terwijl de laatste spreker mogelijk die woorden nooit had kunnen uitspreken als de klassiekers zoals de Dodge Beep in 44-45 ons land niet van de Nazi’s hadden bevrijd. Er wordt teveel gezeurd in dit land. Terwijl we alle recht hebben om te genieten van dit land. We houden niet zo van kreten. Maar ‘does lief’ is niet onaardig.

Zijspan

Bart had als wens om eens mee te rijden in een zijspan

Zijspan

Zijspan

Als in”je beste vriend’

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    1 Comment

    1. Cees van Schilt

      17 juni, 2019 at 11:15

      Toen mijn moeder voor haar 90e verjaardag tegen een van de verpleegkundigen in haar verzorgingshuis vertelde dat zij het zo jammer vond dat ze niet meer bij mij achterop kon, merkte haar gespreksgenoot op dat zij wel motorrijders kende met een zijspan en voor haar wel een zijspanrit wilde organiseren. Toen ik daarop werd aangesproken met de vraag wat ik daar van vond, moest ik even lachen. We hebben zelf ook genoeg zijspannen in de club. Dus ging ma een paar dagen later in de stromende regen in het zijspan van onze voorzitter. Onderweg hebben we een keer gestopt om haar bril schoon te maken zodat ze weer kon zien waar we reden. Maar de brede smile is niet van haar gezicht verdwenen. Ze heeft er zelfs de lokale krant mee gehaald. Jammer dat ik hier geen foto van haar lachende gezicht bij kan plaatsen anders had die foto hierbij gestaan

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *