Bijzonder

Zelf gemaakt gereedschap

By  | 

Zelf gemaakt gereedschap is vaak geïmproviseerd gereedschap. Of omgekeerd. Zelf gemaakt gereedschap kan een oplossing zijn , of een probleem. Uit eigen ervaring weet ik dat toen een zelf gemaakte verenklem uit elkaar knalde en ik knock out tegen de grond ging omdat de schokdemperbus me tegen de kop knalde.

Zelf gemaakt gereedschap kan dus stuk gaan

Nu, jaren later, speelde er weer een schokdempersysteem. De onderste ‘uithangstand’ van de achtervork werd beperkt door bumprubbers die daarvoor juist bedacht worden. De afstand tussen de montagepunten op frame en achtervork waren dus korter dan de oogafstanden van de schokdempers. Dat probleem zou helemaal de wereld uit zijn als de schokdempers samen gedrukt zouden worden. En daar heb je dus een verenklem voor nodig. En het litteken op mijn voorhoofd herinnert me er nog steeds aan dat verenklemmen beter niet van hechthout kunnen worden gemaakt. Het was dus tijd voor een andere aanpak.

Zondags gesloten

Natuurlijk speelde deze zaak op een zondag, de dag waarop automaterialenspeciaalzaken (scrabble!) dicht zijn. Gelukkig was er in de doos ‘diversen’ nog een soort verchroomd handdoekenrekje. De montage  beugels daar van waren met weinig moeite ‘om te bouwen’ tot veren compressieklauwtjes. De werden daartoe besneden met de recent extra dubbel afgeprijsde accuslijpschijf (want niemand vertrouwt een haakse slijper zonder snoer)  van de Aldi en ze werden voorzien van een ø8 mm piercing. Klauwtjes in de veer steken, stuk 8 mm draadeind door de gaten, moeren er op draaien. De veer werd mooi samen getrokken.

Tot dat er een klauwtje brak

De belasting grens van goedkoop verchroomd materiaal heeft zijn grenzen. Okay: het gereedschap was weer stuk, maar ik lag deze keer niet met een bloedende kop op de grond. Met een inspirerende sigaar in mijn hoofd keek ik wat er allemaal nog meer voorhanden was om met oneigenlijk gebruikt tot een passende oplossing te komen. Mijn oog viel op mijn ongesorteerde stapel spanbanden. Om het nadenken te vergemakkelijken ging ik die eerst eens Zen-achtig ontwarren. En bijna direct werd het nut van meditatie weer glashelder bewezen: Ik ging mijn veerelementen monteren met behulp van een spanband.

Eenvoudige oplossingen zijn de beste

Natuurlijk helpt het wanneer een kras meer of minder er niet toe doet. De Uralcombinatie is een klassieker die moet werken voor zijn vreten. Maar met een paar ouwe washandjes of wat ook als bescherming is deze insteek ook prima bij mooie klassiekers: Je zet de schokdemper aan één kant losjes vast. Je trekt de spanband met ratelstuk over het vrije oog. Je zorgt voor twee, liefst in lijn liggende, ankerpunten voor de spanband en breng de zaak op spanning. De veer wordt gecomprimeerd, het veer element wordt korter. Dat gaat zelfs vrij gecontroleerd. Als het montage oog op de goede hoogte is kan het op zijn plek geschoven, getikt en geborgd worden.

Het zoeken van de goede ankerpunten was geen probleem. De plaatsing van het ratelblok, daar moet even over nagedacht worden. Er moet immers zoveel ‘ratelruimte’ zijn zodat de gewenste veer compressie kan worden gerealiseerd .

Maar verder? “Appeltje, eitje”.

 

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X