in

VW TL, de ‘Traurige Lösung’?

Een VW TL ‘Fastback’? Dat was mijn eerste auto. Ik kocht hem van de garagist waar mijn vaders 1501 Break in onderhoud was. Als dienstplichtig militair betaalde ik er 300 gulden voor. En een goed rijdende TL voor 150 euro? Dat gaat hem het ook niet meer worden.

Omdat Kevers gedateerd raakten

Om dan zo’n VW TL terug te zien bij een Ford Mustang specialist is verrassend. Met zijn standaard 54 pk, is hij natuurlijk geen partij voor het real American Steel in Harries bedrijf, maar ‘genoeg is genoeg’. En die ongeveer 54 pk? Die worden gevoederd door een Bosch D-Jetronic inspuiting. Daarmee was de 1600 in 1967 eerst alleen in the States, maar later ook in Duitsland en omstreken leverbaar. De zo ontstane 1600 LE(inspritzung) was daarmee een pionier op inspuitgebied. De VW was de eerste Duitse in serie geproduceerde auto met brandstofinspuiting.

VW TL, de gedroomde opvolger van de Kever

De Volkswagen Type 3 (verkocht als Volkswagen 1500 en later Volkswagen 1600) was Volkswagens gedroomde opvolger van-de Kever en bood meer ruimte en luxe dan die legendarische, maar indertijd al gedateerde, Kever. Qua techniek was deze serie nog Kever gebaseerd. Maar kenmerkende verschillen waren de over de volle autobreedte torderende torsiestaven en het subframe dat de aandrijving droeg. Het Type 3 werd gebouwd van 1961 tot 1973. De Fastback werd gepresenteerd voor 1965. Voor zijn tijd was het een volwaardige 4-5 persoons auto. Deze nieuwe, grote VW was te koop als sedan, als fastback en als stationcar. De auto’s werden geleverd met 1.500- en 1.600 cc motoren.

Natuurlijk met luchtgekoelde boxers

En die motoren waren natuurlijk luchtgekoelde viercilinder boxers. Het heeft best lang geduurd voordat klassiekerliefhebbers de handen op elkaar kregen voor deze, toch miljoenen malen verkochte, serie Volkswagens. Nu de interesse groeit valt pas op hoe weinig Type 3’s er zijn overgebleven. De conservatieve kopers kochten de ‘Pontons’, de sedans. De praktische denkers gingen voor de Variant (in de US ‘squareback’ genoemd). Die stationcar uitvoering was met zo’n 43,5 % verkoopaandeel de topper. Hij werd ook zonder zijruiten achter de bestuurder geleverd.

De ervaring en de boekhouder

De 1500’s en 1600’s werden, net als Kevers, uit kosten- en ervaringsoverwegingen, aangedreven door een achterin geplaatste luchtgekoelde viercilinder-boxermotor. Met een cilinderinhoud van 1.493 cc en 1.584 cc, die in carburateurversie 45 respectievelijk 54 pk leverden. Als inspuiter leverde hij hetzelfde vermogen. Maar had hij er minder benzine voor nodig. Er was vanaf 1967 keuze tussen een handgeschakelde vier- of automatische 3-versnellingsbak.

Het Keverconcept

Door het Keverconcept – inclusief de wielbasis – te handhaven, had Volkswagen met dit model met beperkte ontwikkelingskosten een ruime middenklasser in het programma, waarbij de Ponton en de VW TL-uitvoering zowel onder de voorklep als onder de achterklep bagageruimte boden. Die bagageruimtes waren dan wel niet al te hoog, maar toch… De herboren boxers hadden hun ventilator op de krukas. Daarom was de bouwhoogte van de motoren erg laag (ca. 48 cm). De bijnaam ‘pannenkoekblok, pancake engine of kofferblok was daarna al snel geboren. Dat de technici een goed functionerend koelsysteem voor zo’n ‘ingepakte’ motor bedachten is trouwens een compliment waard. Koelingtechnisch ontliep de T3 met zijn vlak liggende oliekoeler een berucht Keverkwaaltje: de derde cilinder raakte zijn neiging tot over verhitten kwijt.

Anders dan een Kever, beter

Zo’n Type 3 rijdt heel anders dan een Kever. De andere torsiestaafvering en de schuin geplaatste achterdraagarmen maken de rit in in deze Volkswagens veel soepeler. Daarbij voelt de VW ‘groot & volwassen’ aan. Voor een moderne ‘fullsized’ Hollander is een Kever toch vaak een wat krappe behuizing. Deze Fastback voelt echt aan als een ‘automobiel’. En je kijkt uit over een lekker lange neus. Dat is altijd leuk. In september 1968 kreeg de T3 deze langere neus. Hij staat hem goed. En dat de afkorting TL (Touren Limousine) in de volksmond ‘Traurige Lösung’ of ‘Traurige Linie’ werd. Ach, kijk maar naar de meest recente Opel reclame: “Wij Duitsers hebben geen humor…” Ze zeggen het zelf.

VW TL
VW TL
VW TL folder
VW TL
VW TL

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Een reactie

Geef een reactie
  1. En op basis van typ 3 onstond natuurlijk een eigen Karmann-Ghia, de wondermooie Typ 34. Nu erg duur.

    Traürige Lösung? Het was een mooie, volwassen en oerdegelijke Volkswagen. Met een heel fraai vormgegeven dahsboard ook. Jammer dat er nooit een vierdeurs van werd gemaakt. Daarvoor moest de VW-klanten wachten op de “Nasenbär” 411 en 412, als ze intussen nog geen Rekord of Taunus hadden aangeschaft. Want eind jaren ’60 liep het luchtgekoelde boxertijdperk onverbiddelijk af.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *