in

Volvo Laplander (1969). Stoere vrijbuiter. 

Volvo Laplander (1969)

“The hunt for a green Laplander” werd vorig jaar succesvol afgerond toen Peter deze bijzondere Volvo Laplander Valp L 3314 vond. De zoektocht naar een eigenzinnig type, een krachtige terreinwagen, kwam uit bij een voor het Zweedse leger gebouwde manschappenwagen van meer dan 50 jaar oud. 

Door: Dirk de Jong

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Natuurlijk niet een auto voor brave burgers. Maar voor stoere vrijbuiters, die zich thuis voelen op moeilijk begaanbare grond met diepe kuilen in het zand en vooral op modderige paden. Hoewel deze Volvo op meer vaste bodem ook zijn mannetje staat.

Militair uniform 

De Volvo Laplander is een model dat je niet snel in Nederland tegen zult komen. In zijn werkzame leven droeg hij een militaire Zweedse outfit. De groene schutkleur is behouden. In het ruige terrein is het gewoon een stoere auto, hoog op de grote banden, met een indrukwekkend profiel, en natuurlijk een robuust en sterk uiterlijk. 

Het warme gevoel 

Het gevoel bij het bezit van zo’n exclusief vervoermiddel is moeilijk onder woorden te brengen. Volgens eigenaren Peter en Ellen is het een manier om de passie te beleven. (Met een scheutje obsessie graag.) Rijden met deze Volvo geeft een bepaalde charme en het is- daar zijn de meeste liefhebbers het wel over eens- een bijzonder verleidelijk middel van transport. 

Gevoel van stijl 

Peter heeft een gevoel voor stijl als het om klassiekers gaat. Zo staan er in zijn verzameling verschillende klassiekers. Allemaal auto’s die ooit iemands trots zijn geweest. En dat het gevoel van trots nu nog steeds wordt veroorzaakt door het bezit. 

Vier bijzondere klassiekers

Zo staat er een Citroën HY van 1957, gebouwd als begrafenisauto, maar later voorzien van banken om hem als schoolbus te kunnen inzetten. In originele ongerestaureerde is er ook een Citroën AZL uit l957. Met een automatische koppeling voor de eerste versnelling voor- en achteruit. En een Citroën Traction van 1953, eveneens 100 procent origineel. Deze ruikt heerlijk muf, maar ook naar de originele geur. 

Lees ook:
UMM Entrepreneur (1985). De eigenzinnige terreinwagen van Johan Mulder
UAZ 452. Niet retro, maar echt
Haflinger, klein maar dapper
100 jaar Citroën. De bedrijfswagenhistorie. Deel één
De DAF YA-66: Een soort Méhari of Trabant Kübel?

3 Reacties

Geef een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *