Artikelen

TVR. De afkorting van ‘Tevree?”

By  | 

De inmiddels overleden redacteur van een ter ziele gegaan motorblad had er eentje: een TVR. Dat was al een poos geleden. Toen was een TVR gewoon een oude, zeldzame en juist daarom niet erg gezochte sportauto. De redacteur had een haat/liefde verhouding met de rode cabriolet. Zijn collega’s plaagden hem ermee.

Maar niet alleen die redacteur van dat motorblad had het soms moeilijk met zijn auto

Het merk, dat in 1954 werd opgericht, had het bijna structureel moeilijk. Er waren constant problemen op financieel gebied en een reeks van faillissementen en wisselende eigenaars van het merk. Ondanks dat meer dan rommelige verleden bestaat het bedrijf nog steeds na een indrukwekkende reeks bijna-dood ervaringen.

Het begin

Het was 1946 toen Trevor Wilkinson zijn eerste auto maakte. Daarna richte hij TVR (van TreVoR) cars op. De volgende stap was het ontwikkelen van – natuurlijk – sportwagens met onderdelen van de alom verkrijgbare Austin A40 spullen. Uit fiscale overwegingen verkocht hij zijn eerste creaties – het waren er niet meer dan een handvol – als bouwpakket zonder motor. De volgende stap was de bouw van maar liefst zes open auto’s. En in 1957 begon de serieproductie van de TVR Grantura Coupé, die pas daarna de ´Mk1´ werd. Die Grantura was een kleine open tweezitter met een glasvezel versterkt polyester koetswerkje. Polyester was toen ´hot´. Het was ten eerste hoogst modern. Maar het grootste voordeel was, dat er met weinig moeite en zonder dure persmallen koetswerken van gemaakt konden worden.

Dat er bij de bewerking nogal wat vrije glasvezels vrij kwamen werd in die tijd qua gezondheidsaspect nog niet zo zwaar meegewogen. Net zo min als roken tijdens het werk. Het was niet bij een TVR, maar ooit vonden we een ingelamineerde peuk in de kofferbodem van een polyester koetswerk. Bij het motoriseren van de Grantura had de koper keuze uit verschillende krachtbronnen. Er was keuze tussen de gewone Ford Anglia blokken en de aanzienlijk potenter Coventry Climax motoren. De Grantura Mk2 had kittige kleine staartvinnen. De meeste MK2´s vonden hun weg met MGA viercilinders en de auto’s waren erg populair in de States. In 1962 stapte Wilkinson uit de zaak. En direct daarna raakte het bedrijf in moeilijkheden en viel het eerste faillissement.


De nieuwe eigenaars trakteerden de Grantura als MK3 op een nieuw chassis en een MGB motor. Voor de Amerikaan Jack Griffith maakte TVR een chassis waar een Amerikaanse V8 in paste. Zo’n blok werd er in Amerika ingezet en de TVR Griffith weerde zich er voorbeeldig mee tijdens een hoop races.

Te dure prototypes

In de aanloop tot de Brexit liet TVR in Italië een paar prototypes bouwen voor wat de TVR Trident zou worden. De kosten daarvan vielen zo hoog uit dat er weer een faillissement aangevraagd moest worden. In september 1965 kwam er echter een doorstart onder de bezielende leiding van Martin Lilley. Daarom stond er in 1967 weer een heel nieuwe TVR op de Racing Car Show in Londen. De Tuscan was voorzien van een dik 270 pk sterke V8 en was serieus bedoeld om de Amerikaanse markt mee te veroveren. Voor de Europese klandizie was de Tuscan voorzien van een V6 van Ford. 1967 was ook het geboortejaar van de TVR Vixen. Die had dezelfde lange wielbasis als de Tuscan, maar werd aangedreven door een Cortina of MG viercilinder. Aan het eind van 1971 kwam TVR met de ´M´serie. Die bouwreeks had een nieuw onderstel, een nieuwe carrosserie en een rijk aanbod aan motoren waar uit gekozen kon worden. In 1975 wemelde het op de London Motor Show van de fotografen om de TVR Taimar.

De historie

De Grantura werd gemaakt tussen 1958/1967. De Griffith was tussen 1963/1965 in productie. Tussen 1969/1971 werden er 175 Tuscans gemaakt. De TVR ´M´serie was met een productie van circa 1700 een verkooptopper tussen 1972/1981. Van de TVR Taimar  zijn er tussen 1975/1979 bijna 400 gemaakt.

Met M series liep het raar in the States. Medio 1979 haalde de nieuwe Amerikaanse importeur zo’n 20 3000 S TVR´s naar Amerika. Die auto’s voldeden echter niet aan de milieueisen. Het idee om dat stil te houden werkte niet. En de auto’s mochten niet verkocht worden. Ze werden buiten opgeslagen, verwaarloosd en gevandaliseerd. Uiteindelijk kwamen veel van die auto’s terug naar de oude wereld, naar Duitsland waar ze inmiddels een schare liefhebbers hadden.

De 3000S ´convertible´ op de foto’s is een 1981’er uit de serie zoals die vanaf 1978 werd gemaakt

Naar aanleiding van de herinnering aan het verhaal over de voormalig motorbladen redacteur zaliger kwamen we op onze zoektocht terecht bij ER Classics in Waalwijk. Daar hadden we het ook over de onderhandelingsmogelijkheden bij aanschaf van cabriolets terwijl de herfst al begonnen is en de winter er toch echt zit aan te komen.

De auto is gerestaureerd tot op een niveau dat hoger ligt dan dat dat bij de productie ooit was, heeft een 2993 cc zescilinder als krachtbron en is voorzien van een vijfbak. De verschillen met het vorige model waren alleen cosmetisch In 1987 werd het model nog wat aangepast voor de TVR S series.

Ook interessant om te lezen?

TVR

TVR

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

1 Comment

  1. Anton van de Logt

    7 november, 2019 at 15:57

    Goed en leuk artikel, Dolf.
    En wat heb je Co Wichard mooi beschreven.
    Was inderdaad een TVR S waar toch al heel veel aan moest gebeuren.
    Co was een fantastische kerel !

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *