Artikelen

TVR. De afkorting van ‘Tevree?”

By  | 

De inmiddels overleden redacteur van een ter ziele gegaan motorblad had er eentje: een TVR. Dat was al een poos geleden. Toen was een TVR gewoon een oude, zeldzame en juist daarom niet erg gezochte sportauto. De redacteur had een haat/liefde verhouding met de rode cabriolet. Zijn collega’s plaagden hem ermee.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Maar niet alleen die redacteur van dat motorblad had het soms moeilijk met zijn auto

Het merk, dat in 1954 werd opgericht, had het bijna structureel moeilijk. Er waren constant problemen op financieel gebied en een reeks van faillissementen en wisselende eigenaars van het merk. Ondanks dat meer dan rommelige verleden bestaat het bedrijf nog steeds na een indrukwekkende reeks bijna-dood ervaringen.

Het begin

Het was 1946 toen Trevor Wilkinson zijn eerste auto maakte. Daarna richte hij TVR (van TreVoR) cars op. De volgende stap was het ontwikkelen van – natuurlijk – sportwagens met onderdelen van de alom verkrijgbare Austin A40 spullen. Uit fiscale overwegingen verkocht hij zijn eerste creaties – het waren er niet meer dan een handvol – als bouwpakket zonder motor. De volgende stap was de bouw van maar liefst zes open auto’s. En in 1957 begon de serieproductie van de TVR Grantura Coupé, die pas daarna de ´Mk1´ werd. Die Grantura was een kleine open tweezitter met een glasvezel versterkt polyester koetswerkje. Polyester was toen ´hot´. Het was ten eerste hoogst modern. Maar het grootste voordeel was, dat er met weinig moeite en zonder dure persmallen koetswerken van gemaakt konden worden.

Dat er bij de bewerking nogal wat vrije glasvezels vrij kwamen werd in die tijd qua gezondheidsaspect nog niet zo zwaar meegewogen. Net zo min als roken tijdens het werk. Het was niet bij een TVR, maar ooit vonden we een ingelamineerde peuk in de kofferbodem van een polyester koetswerk. Bij het motoriseren van de Grantura had de koper keuze uit verschillende krachtbronnen. Er was keuze tussen de gewone Ford Anglia blokken en de aanzienlijk potenter Coventry Climax motoren. De Grantura Mk2 had kittige kleine staartvinnen. De meeste MK2´s vonden hun weg met MGA viercilinders en de auto’s waren erg populair in de States. In 1962 stapte Wilkinson uit de zaak. En direct daarna raakte het bedrijf in moeilijkheden en viel het eerste faillissement.

De nieuwe eigenaars trakteerden de Grantura als MK3 op een nieuw chassis en een MGB motor. Voor de Amerikaan Jack Griffith maakte TVR een chassis waar een Amerikaanse V8 in paste. Zo’n blok werd er in Amerika ingezet en de TVR Griffith weerde zich er voorbeeldig mee tijdens een hoop races.

Te dure prototypes

In de aanloop tot de Brexit liet TVR in Italië een paar prototypes bouwen voor wat de TVR Trident zou worden. De kosten daarvan vielen zo hoog uit dat er weer een faillissement aangevraagd moest worden. In september 1965 kwam er echter een doorstart onder de bezielende leiding van Martin Lilley. Daarom stond er in 1967 weer een heel nieuwe TVR op de Racing Car Show in Londen. De Tuscan was voorzien van een dik 270 pk sterke V8 en was serieus bedoeld om de Amerikaanse markt mee te veroveren. Voor de Europese klandizie was de Tuscan voorzien van een V6 van Ford. 1967 was ook het geboortejaar van de TVR Vixen. Die had dezelfde lange wielbasis als de Tuscan, maar werd aangedreven door een Cortina of MG viercilinder. Aan het eind van 1971 kwam TVR met de ´M´serie. Die bouwreeks had een nieuw onderstel, een nieuwe carrosserie en een rijk aanbod aan motoren waar uit gekozen kon worden. In 1975 wemelde het op de London Motor Show van de fotografen om de TVR Taimar.

De historie

De Grantura werd gemaakt tussen 1958/1967. De Griffith was tussen 1963/1965 in productie. Tussen 1969/1971 werden er 175 Tuscans gemaakt. De TVR ´M´serie was met een productie van circa 1700 een verkooptopper tussen 1972/1981. Van de TVR Taimar  zijn er tussen 1975/1979 bijna 400 gemaakt.

Met M series liep het raar in the States. Medio 1979 haalde de nieuwe Amerikaanse importeur zo’n 20 3000 S TVR´s naar Amerika. Die auto’s voldeden echter niet aan de milieueisen. Het idee om dat stil te houden werkte niet. En de auto’s mochten niet verkocht worden. Ze werden buiten opgeslagen, verwaarloosd en gevandaliseerd. Uiteindelijk kwamen veel van die auto’s terug naar de oude wereld, naar Duitsland waar ze inmiddels een schare liefhebbers hadden.

De 3000S ´convertible´ op de foto’s is een 1981’er uit de serie zoals die vanaf 1978 werd gemaakt

Naar aanleiding van de herinnering aan het verhaal over de voormalig motorbladen redacteur zaliger kwamen we op onze zoektocht terecht bij ER Classics in Waalwijk. Daar hadden we het ook over de onderhandelingsmogelijkheden bij aanschaf van cabriolets terwijl de herfst al begonnen is en de winter er toch echt zit aan te komen.

De auto is gerestaureerd tot op een niveau dat hoger ligt dan dat dat bij de productie ooit was, heeft een 2993 cc zescilinder als krachtbron en is voorzien van een vijfbak. De verschillen met het vorige model waren alleen cosmetisch In 1987 werd het model nog wat aangepast voor de TVR S series.

Ook interessant om te lezen?

TVR

TVR

 

Nu in de winkel, het julinummer

BMW 318i, Fiat 500 Abarth, Chevrolet Fleetmaster

Auto Motor Klassiek van juli ligt nu in de winkel. Dus snel naar de boekwinkel voor een nieuw nummer. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Lekker zomers prijkt op de omslag de BMW 318i cabriolet van Femko de Jong. Hij bracht de auto tot in perfectie. U leest er alles over in nummer 7.

Erg interessant vinden we zelf de ombouw van een Chevrolet Fleetmaster naar een custom. Dat is niet zomaar klakkeloos gedaan. Het was een echt ingrijpend project. Zelfs de klompen van de eigenaar moesten eraan geloven. Ook de restauratie van de Fiat 500 waarvan in dit nummer een verslag, zou je onder de noemer custom kunnen scharen. De auto was in erbarmelijke toestand, dus een intensieve restauratie volgde. Eigenaar Henrique Linde gaf er meteen een eigen 'Abarth'-draai aan. Wij vonden het resultaat meer dan geslaagd. Hendri Kampherbeek heeft zijn hart gegeven aan Peugeot. Zelfs wanneer deze voor de tweede keer onder handen moet worden genomen. Zijn Peugeot 405 mi16 kocht hij met een kapotte motor en na de restauratie was het weer bijna mis.

Natuurlijk worden alle auto- en motorverhalen weer voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien natuurlijk ook rond de veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet eens aangeboden worden. Het perfecte leesvoer. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

En verder ook nog:

  • Aprilia Moto 6.5 restauratie
  • Honda CB 550
  • Mercedes-Benz 600 Pullman
  • Herinnering aan Stirling Moss
  • Beleef de bevrijding deel 2

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

1 Comment

  1. Anton van de Logt

    7 november, 2019 at 15:57

    Goed en leuk artikel, Dolf.
    En wat heb je Co Wichard mooi beschreven.
    Was inderdaad een TVR S waar toch al heel veel aan moest gebeuren.
    Co was een fantastische kerel !

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *