in

Thuiskomen in Schalsum. Proost!

Ik parkeer de Opel op het terrein van Autobedrijf de Roy.  In het knusse Schalsum, onder de rook van Franeker, verheug ik mij op wat komen gaat. Ik was daar vaker te vinden. Na de eerste reportage met Peter en zijn zoon Thomas toog ik regelmatig naar de garage van Peter de Roy. En dan kwam het vaak voor dat nieuwsgierige dorpsgenoten even een kop koffie of een biertje kwamen halen. Na zo’n middag hielp ik soms mee om de garage aan kant te maken. Ik voelde mij er altijd thuis. 


Van meet af aan was het contact met Peter en Thomas, dat ooit tijdens een Kevermeeting in Leeuwarden ontstond, mooi. Het werd na verloop van tijd minder intensief, maar nooit sleets. De dorpsgarage van Peter was daarnaast altijd een speciale plek voor mij. Vanwege Peter en Thomas zelf, vanwege de dorpse gemoedelijkheid en vanwege het wagenparkje van Peter en Thomas. Zo volgde ik de restauratie van de VW 1303 Cabriolet, die vóór de trouwdag van Thomas en Kim klaar moest zijn. Daar slaagden vader en zoon cum laude in, en de verhalen verschenen in Auto Motor Klassiek en Keverwereld.

Er was meer luchtgekoeld werk, zoals de prachtige Spaarkever in Phoenix-Rot. Deze VW 1200 was één van mijn eerste reportageauto’s voor Auto Motor Klassiek. De VW 1600 TL (Typ 3) en de later door Thomas aangekochte VW 1500 Cabriolet (aanvankelijk met 1.192 cc motor) trokken ook de nadrukkelijke aandacht. Nog even over de Spaarkever van Thomas gesproken: deze werd een paar jaar vóór de 1303 Cabriolet door Peter en Thomas eveneens op een prachtige wijze gerestaureerd.

Ik ben terug in Schalsum, pleisterplaats van luchtgekoelde liefde waar de Volkswagens staan die ik ken. En de genoemde 1600 TL in alle rust wordt gerestaureerd. De Fastback is een favoriet van Peter, maar ook de kleintjes uit Frankrijk beroeren zijn zwak. Bovendien versleet Peter tijdens de jaren tachtig al enkele R4 exemplaren. Zijn huidige Renault 4 ziet er fantastisch uit. Dat zag ik al tijdens de RRR MFA Sexbierum rally, en nu weer. Vandaag gaan Bart, Peter en ik vanwege het zestigjarig bestaan van het model iets moois met de Renault doen.

Thomas sluit later aan, hij is inmiddels vader van twee meiden en brengt de oudste naar oma. Thomas arriveert met een VW 1500 Variant uit 1970. Over gaaf gesproken. Eerder was buurman Bekkema al even aan komen waaien met een Neue Klasse van het zuiverste water, een bekorende BMW 2000 Automatic, lang geleden dat ik hem zag. En lang geleden voelt als gisteren, het is als vanouds, net als de verhalen van Bekkema en het onderlinge dollen. Mooi, mooi.

Bart Spijker en ik rijden met de Renault 4 GTL, Peter volgt met de puike VW 1303 Cabriolet. Veel komt voor mij weer samen, niet in het laatst omdat wij met auto’s onderweg zijn die al een leven lang diep in mijn systeem zitten. Zó diep, dat ik dat gevoel niet eens hoef te koesteren. Dat is onuitroeibaar. En vandaag is de Renault het middelpunt. De aaibare en charismatische Fransman bewijst direct waarom dit één van de meest praktische, bruikbare en slimme concepten was uit de geschiedenis van de automobielindustrie.

Dit is een 4 GTL, dus met een 1.108 cc motor en een versnellingsbak met lange overbrengingsverhoudingen, die uitstekend past bij de toch als soepele motorkarakteristiek. De fijne krachtbron stelt de Renault in alle relativiteit goed in staat om heel aardig vooruit te komen en draait ook op hogere snelheden in drie én vier weinig toeren. De oer-sympathieke Franse evergreen is daarnaast heel comfortabel. Op deze zaterdag concluderen Bart en ik al heel snel dat eenvoud verrekt veelzijdig kan zijn, en dat bewijst deze prachtige Renault continu tijdens de mooie route over het fraaie Friese platteland. Niet voor niets was de R4 een succes van jewelste.

Terwijl Bart foto’s bij de waddendijk neemt en ik een buurtgenoot met een BMW 420d tref, schuift Thomas opnieuw aan met zijn stoere Variant. Na dit deel van de fotosessie gaan wij op weg naar de Schalsumer molen, één van de plekken die tijdens de eerste reportage met Peter en Thomas centraal stond. Dat is een mooi vooruitzicht, en Peter stelt mij voor om de geopende Cabrio daar naar toe te rijden. Dat voorstel kan ik nauwelijks weigeren, maar ik wil nog meer te weten komen over Peters’ Renault, de hoofdrolspeler van vandaag. In een kolonne van drie rijden wij naar de molen, die ook vanwege die eerste reportage met Peter en Thomas altijd mooie sentimenten bij mij oproept. Ondertussen doet de Renault doet zijn werk voortreffelijk, het blijft heerlijk om er mee te rijden.

Onder de wiekenschaduw van de molen bij Schalsum neem ik tóch even plaats in de Cabrio, en direct weet ik weer waarom ik in 2004 voor een VW 1303 koos, in plaats van voor de eveneens favoriete Renault 4. Direct voel ik hoe massief alles is, hoe goed ik er meteen in zit, hoe logisch alle bedieningsfuncties zijn geplaatst en vooral: hoe alles vastpakt. Spring maar achterop bij mij, dát idee. Dat Kever-gen gaat er bij mij nooit uit, en wanneer ik de Cabrio een stukje verplaats voelt het alsof alle kwartjes op de juiste plek vallen. Dat heb ik met meer auto’s, maar toch: het zegt alles over hoe verweven ik ben met de Kever.

“Hé”, zegt een voorbijganger even later, “jullie waren hier een aantal jaar geleden ook. Wat leuk dat jullie hier weer zijn. Mooi spul hoor.” Veel is het prettige zelfde. Als wij weer bij de garage van Peter zijn voel ik dat ook en herken ik alles. Gekoeld bier wordt uit de koeling van de buurman gehaald, er is een kopje koffie, en de verhalen vliegen weer over tafel. Het einde van de middag komt in zicht. Bart vertrekt met de Rover P5B Coupé, Thomas is met zijn oudste dochtertje iets eerder huiswaarts gekeerd. Veranderende levensfasen en trends maken dat hij met een andere blik naar de hobby kijkt, zijn liefde voor luchtgekoeld is echter onverminderd groot. Peter zet zijn fraaie klassieke wagenparkje ondertussen veilig binnen, en groet de in opbouw zijnde 1600 TL. Ik help Peter nog even wanneer hij een camper op de brug zet. Tenslotte praten wij nog even na. Dan nemen ook Peter en ik afscheid, ik ga weer naar huis met een laadruimte vol mooie indrukken.

Op een dag als deze kun je lang teren. Omdat het gevoel van thuiskomen nooit saai wordt. Zoals in de knusse garage in Schalsum, waar ik mij al járen thuis voel. Het was prachtig, en als vanouds. Proost, Peter en Thomas!


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


6 Comments

Leave a Reply
  1. Henk, het gaat hier vooral over hoe ondergetekende een reportage dag vol kameraadschap en weerzien heeft beleefd. Mét mooie klassiekers. Bovendien komt deze Renault 4 solo nog aan bod, online én in het magazine. De titel en de hoofdfoto vormen daarnaast een indicatie van wat je van dit specifieke artikel kunt verwachten. De reportage stond in het teken van de Renault, en later leest u zoals gezegd wat dat allemaal heeft opgeleverd. In ieder geval draagt AMK de Renault 4 een heel warm hart toe, mocht je daar nog aan twijfelen.

  2. Een stuk dat over de Renault 4 moet gaan, en dat wordt zelfs een aantal keer gemeld, en dan gaat het toch weer over die Volkswagen. Triest. Erg mooie auto die R4. Kan zo een kever geeoon niet aan tippen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Het is 1969, Yeaahh baby!

De bijzondere ontwerpen van Ogle Design

R69S zeiltje twee

Een uitdagend project: Bens R69S – column