Bijzonder

Russische klassiekers blijven hier wel

By  | 

Gisteren hadden we het over al die klassiekers die terug worden gehaald naar hun respectievelijke landen van oorsprong

Russische klassiekers vallen buiten die trend. Want ondanks het feit dat er in de voormalige USSR tegenwoordig ook een hoop mensen met (soms waanzinnig veel) geld zitten, zijn er nog geen signalen dat die hun massaal naar Duitsland en Nederland uitgevoerde M72’2, Urals en Dneprs en Lada’s  voor veel geld terug willen kopen. Het is de reden voor het feit dat wij nog steeds goedkoop (vaak bijna voor niets) Russische klassiekers kunnen rijden.

Ze willen er niet op gezien worden

Ten eerste zijn Rijke Russen nog maar sinds kort rijk. Enig historisch besef hebben ze niet. Ze willen alleen het duurste en het nieuwste uit Europa en Amerika. Ten tweede zijn er onder de toenmalige plan economie heeeel veel motorfietsen gemaakt. En als we even buiten het centrum van Moskou kijken zien we dat heel veel van die voormalig communistische twee en driewielers gewoon nog dagelijks vervoer zijn. Uit armoede. En een Ural of Dnepr met een aangedreven zijspan is voor kleine Russische boertjes een groot bezit. Hoe gammel en afgeleefd zo’n ding ook is. Want met een zijspan combinatie met aangedreven zijspanwiel kun je een ploeg trrekken. Met zoveel armoe wil geen Rijke Rus geindentificeerd worden.

De standaard Russische motor was en is daarbij ook een machine die er op zijn best vertederend stoer uit ziet. Schoonheid en liefde voor details zijn verregaand onbekend binnen deze stroming waar van alleen KMZ (Dnepr) in zijn topdagen meer dan 50.000 machines per jaar maakte. Omdat het kon. Er staan nog steeds velden vol nooit verkochte Dneprs te verpieteren in de omgeving van de nu verlaten fabriekscomplexen.

Vakvrouwschap was meesterschap

Tel daarbij dat de bouwkwaliteit van Russische motorfietsen in de topdagen redelijk, maar in de nadagen buiten alle normen slecht was. We hebben een heel nieuwe Dnepr gezien waarbij het hele frame alleen maar gehecht, en niet afgelast was. De kwaliteit van de legeringen nam na de zeventiger jaren af. Het machinepark was op, De werknemers waren tijdens hun werk vaak gewoon laveloos. De enige toegewijde werknemers waren vrouwen. Dat werden er in verband met de alcohol absorptie van de mannen steeds meer. Maar de spullen werden er niet beter door. We hebben alleen nog de grootste bewondering voor de er als een gezellig mollige boerin uitziende Russin die de bebiezing verzorgde voor de exportmopdellen. Alles aalstrak, razendsnel  en uit de losse pols. Top!

Voor twee keer niks

De eerste generatie ingevoerde Russische driewielers is feitelijk verdwenen na een grote omkat truuk. De dingen werden massaal zo goed als gratis verkregen als retourvracht naar het westen gehaald.  Daar werden ze enthousiast omgekat en van BMW emblemen voorzien… En voor aanzienlijke bedragen aan Amerikanen met een ostalgisch oorlogsgevoel verkocht. Toen dat truukje niet meer werkte begonnen vrije ondernemers de ondrdelen van M72’s als Original BMW Teile te verkopen. Ook weer aan Amerikanen.

Later stortte ook die handel in en werden Russen de volle 100% waardeloos. We waren op een Duitse beurs waar een Rus met al zijn spullen was blijven zitten. Hij bood de opleggerlading vol aan voor een wanhopige $ 1200. Na keihard onderhandelen kwam de biedende partij tot $ 400. De bijna huilende Rus wilde niet zakken tot onder de $ 600. De bieder haalde daarna zijn schouders op en liep weg…

Maar misschien…

Heel misschien gaan we het nog meemaken dat ook de inwoners van de voormalige Sovjet staten hun Russische klassiekers erfgoed terug willen kopen.  Er zijn gekker dingen gebeurd. De Russische klassiekers hier zijn vaak liefdevol in orde gemaakt en ze zijn beter en ‘mooier’ dan ze ooit zijn geweest.

Maar voorlopig is het nog zo dat de grootste handelaar in oude Russische motorfietsen zijn topstukken gewoon ter plekke laat restaureren. En dat je een motor met dezelfde historische waarde als de Harley WLA’s en WLC’s in topstaat kan kopen voor een kwart van de prijs van een Harley in vergelijkbare staat…

Oh ja: Dat hele verhaal gaat ook verregaand op voor de auto’s uit die regio en die tijd.

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X