Artikelen

Replica’s en rechten. Kunst en kitsch

By  | 

Replica’s zijn ‘hot’. In een steeds oververhitte markt, waarbij klassiekerprijzen voor topstukken maar blijven stijgen en waar de beperkte aantallen originelen allang voor megaprijzen terecht zijn gekomen bij harteloze investeerders en bij mensen die van gekkigheid niet weten wat ze met hun geld aanmoeten…  Nou ja: replica’s worden ‘salonfähig’. Met een replica mag je gezien worden. Tenminste: Als het geen Mercedes Gullwing replica is. Want dat mag nou net weer niet.

Een echt kunstwerk

Want: de carrosserievorm van de W 198-serie Gullwing Coupe wordt beschouwd als een werk van toegepaste kunst en is al tientallen jaren beschermd door het auteursrecht. Daarom is vastgesteld dat iedereen die replica’s van het voertuig bouwt, aanbiedt of verkoopt de rechten van de automaker schendt, zelfs als die replica’s niet de logo’s of handelsmerken van Daimler AG bevatten.

De strikte handhaving van die regels wordt vooralsnog in Europa en Noord-Amerika gehandhaafd. Er zijn al een paar MB 300 SL replica’s en de mallen daarvoor vernietigd. Onze Amerikaanse vriend Bob – van Bob’s Classics – had zijn ‘tupperware’ Gullwing gelukkig net op tijd verkocht.

Daar is natuurlijk wat voor te zeggen

Maar het heeft ook te doen met managements-, marketing en juridische verdienmodellen. Want laten we reëel wezen: hoeveel minder MB 300 SL’s zou Mercedes verkopen door de productie van een replica? Intussen hebben ook Bugatti en Shelby zo links en rechts actie ondernomen als het op de productie van replica’s van hun merken gaat. Waarbij het verdienmodel van Bugatti nu eigenlijk meer ligt in de verkoop van dure zonnebrillen en kleding… Hier gaat het ook weer over modellen die al geen tientallen jaren onder de merken zijn gemaakt en die doorgaans eerder uit passie dan uit gedachten over grootscheeps financieel gewin gemaakt zijn. En dat de Argentijnse bouwers van de 100% correcte replica Bugatti’s maken of maakten? De grootste angst binnen de hard core Bugattisten was dat die auto’s na een jaar of tien, twintig, dertig als ‘Echt’ verkocht kunnen worden.

suggestiebanner


Altijd weer dat management

Mildere geesten – en dat zijn managers, marketeers en juristen doorgaans niet – zouden stellen dat het maken van replica’s een eerbetoon aan het origineel is en een zegen voor mensen die hun dromen willen verwezenlijken. Of in elk geval daar zo dichtbij mogelijk willen komen.

Zo bedreigend zijn replica’s niet

We hebben wat zoekwerk gedaan en kwamen bij de makers van Auburn, Bugatti, Ford (GT40), Mercedes, Porsche en Shelby Cobra replica’s op productieaantallen van ‘minder dan tien’ tot ‘honderden’ uit. Grappig – of tragisch – genoeg blijkt bij veel van die replicabouwers dat er ergens eentje begint, een paar tot een krap dozijn van zijn geesteskinderen verkoopt, over de kop gaat, de mallen en restbestanden verkoopt…

En dat herhaalt zich dan gemakkelijk een keer of zes- zeven voordat de laatste eigenaar van de mallen huilend besluit gewoon maar wat anders te gaan doen. En als we dan naar een Cobra lookalike met een twee liter Pintomotor kijken? Zou Caroll Shelby daar niet mild over hebben geglimlacht? Zou dat geen leuke auto kunnen zijn? Tenminste als de bouwer/eigenaar er niet teveel zijn best op zou hebben gedaan om hem op Een Echte te laten lijken? En hoe bedreigend is een Bugatti replica van Onyx voor de reputatie van de bouwers van de Veyron? Zelfs als hij voorzien is van zo’n legendarische en hyper potente Rover K-serie 1397 CC-motor gekoppeld aan een MG Midget-versnellingsbak en achteras.

Teal maakte ook al van die ‘neppers’, ‘eerbetonen’ of betaalbare droommobielen. Hoewel: we zagen al een Onyx T35 replica die op een veiling ingezet was op €45.000. De verkopende partij had er zes jaar over gedaan om hem in elkaar te zetten.

Replica’s van automobiele topstukken uit de geschiedenis

Wij waarderen ze wel. Als het tenminste niet gaat om een Ruska BUGatti op VW onderstel of over replica’s die te nadrukkelijk doen alsof ze Originelen zijn. Want dat heeft ergens toch wat sneus.

Dat pleit dan weer voor de Ruska BUGatti met zijn VW onderstel. Aan de andere kant: deze Ruska stond in Italië te koop voor zo’n 14D euro. In deze staat…

Het wachten is op een DAF 44 replica.

Replica's

Dit soort replica’s is volledig illegaal

Replica's

Een Onyx Bugatti. Harveroverend

Replica's

Op een VW platform

contentbanner



Ook leuk om te lezen…


Nu in de winkel

Het decembernummer van Auto Motor Klassiek, met deze maand de restauratie door een vader en zoon van een felgele Simca 1100 Ti, die ook de omslag siert. De Ford Escort van Andreas van Zoelen, die de auto van zijn vader koestert. En die het ook nog eens tot televisiester heeft geschopt. 

En verder:

de reïncarnatie van een Porsche 914-6, reizen met en restaureren van een Mazda MX-5, rijden met diverse DAF’s, een Honda CB500 in jaren zeventig joggingpak, een Motobi 175 Catria Lusso en bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden. Abonneer nu en bespaar bijna 40% per maand.
En ook nog:
Wings & Wheels
Opel Blitz treffen
Goodwood Revival Meeting
ClassicsNL Leeuwarden

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. Pascal

    6 mei, 2019 at 15:37

    Erger vind ik persoonlijk dat oude naamsrechten van merken van weleer worden gekocht om zo gegarandeerd aandacht en ‘historie’ te hebben..zoals bijvoorbeeld met Indian is gebeurd.
    De nieuwe zijn op zich prima motorfietsen natuurlijk, maar net zulke allemansvrienden als een Honda (en dat is eerder een compliment aan Honda dan aan Indian)..het heeft niks meer van doen met “een echte”..
    Dat vervolgens de naamsrechthouder moeilijk gaat doen over het feit dat aftermarket-delen voor “een echte” niet meer als Indian mag worden verkocht, terwijl hun producten in niets overeenkomen…da’s triest.

    In het geval van een replica aanbieden als echt; doe als aankomend eigenaar je huiswerk en bespaar je veel leed..als je voor een echte wilt gaan uiteraard.

    • Dolf Peeters

      7 mei, 2019 at 12:11

      De Echtheidsdans is een vreemd ding. Alleen de naam al blijkt ‘een product’. En als er een ‘product’is, dan is er ‘marketing’. Hoewel dat tegenwoordig vaak andersom is. Het nieuwe Triumph – fantastische motorfietsen etc etc etc – is gebouwd op een gekochte naam en rechten. Door een vastgoedbaas. En intussen zijn de oudste nieuwe Triumphs ook alweer klassiekers of youngtimers. En Benelli is nu een Chinees merk. En de advocaten zijn de uiteindelijke winnaars als er gebekvecht gaat worden. Tis een vreemde wereld….

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *