Bijzonder

De omgekeerde wereld: roest op verzoek

By  | 

De omgekeerde wereld: Roest op verzoek.

Daar lijkt het nog het meest op. Waant ooit was een weer in showroomshine gerestaureerde klassieker het mooiste dat je je kon bedenken.

Tegenwoordig is er nog steeds niemand die spuugt op een perfecte Daimler Sovereigns of Ferrari GTO, maar er is al langere tijd een heel andere trend gaande

Dan praten we over het toverwoord ‘patina’

Een klassieker die de tand des tijds met alleen oppervlakkige veroudering heeft doorstaan, De gedroomde ‘barn finds’. Dat concept is intussen door mensen met een XXXL kapitaal krachtig opgepakt. De trend is om zo’n klassieker technisch weer helemaal okay te maken, maar de uiterlijke tekenen des tijds op zijn best… Te conserveren. Zo zijn klassiekers met mat gebrande- en tot op het staal doorgepoetste lak plus facultatieve vlieg roest tegenwoordig vaak meer ‘waard’ dan hun gerestaureerde tegenhangers. Dat lijkt op de omgekeerde wereld. Toch ?

Dus om een beetje doorleefde klassieker te kunnen rijden moet je tegenwoordig serieus geld mee nemen. Of je kunt natuurlijk voor redelijk geld een nette klassieker kopen en die er woest doorleefd uit laten zien met de nodige roest. Dan heb je wel de looks, maar niet de kosten.

Dat is het verdienmodel van Frans Mandigers Art/Rustlook.

En verdraaid: he is net echt. In hoeverre de puristen onder ons zich walgend zullen afwenden? Ach: Het past in deze tijd waarbij jongere klassieker liefhebbers wat losser zijn voor wat betreft wat correct is, of wat ze gewoon leuk vinden. Een lifestyledingetje.

Voor wat dat soort aanpak is er overgens niets nieuws onder de zon.

Aan het eind van de vorige eeuw en vor de laatste crisis was er in Duitsland een bedrijf dat lekker draaide op eenzelfde idee: Je bracht je smetteloze Mercedes G, Range Rover of LandCruiser er naartoe. Vervolgens werd zo’n dappere 4WD van wat butsen en builen voorzien. Er werd een bumper scheef gedrukt. Er kwamen een partij verstralers – waarvan eentje met een kapot glas – en een lier op. Dakrek er op. Een gebutste 20 liter jerrycan. Daarna werd er een modderig parcours gereden. En als de bagger opgedroogd was werd hij met matblanke lak gefixeerd. Het kostte wat, maar dan reed je er ook bij als het avontuurlijke broertje van Indiana Jones.

Het is en blijft een zaak van ‘zoveel mensen, zoveel smaken’. Maar zolang we ons gewoon blijven verbazen is alles even interessant.

 

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

4 Comments

  1. Andre Francois

    6 juni, 2018 at 23:13

    De Juvaquatre in AMK 6, dat is de echte patina, Dllf Peeters zag hem!

  2. henk

    28 juni, 2017 at 09:43

    Patina is voor de echte liefhebbers rust look, ratrod etc is voor degene die geen geld over hebben voor een restauratie en toch een klassieker willen rijden. Dan opeens is het helemaal in om een afgetrapte ratrod te bezitten, pure armoe niks anders.

    • pjotre

      12 mei, 2018 at 08:58

      henk bijna mee eens. maar echte liefhebber…… als je ziet dat er soms in een rust look of hoe jij het wilt noemen word gestoken, patina is leuk en (vind ik de mooiste Look),maar somds kom je er miet om heen en moet je gaan repareren ,met behoud van zoveel mogenlijk patina,dan word de grens vaag ..tussen patina en “rust look”

    • Roy

      6 juni, 2018 at 21:35

      Dit antwoord….dat is pas armoede! Weer zo’n echte betweter, azijnpisser of geef t beestje een naam.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X