Historie

Nu scramblers hot zijn

By  | 

Elke zichzelf respecterende motorfabrikant heeft nu wel weer een scrambler in het pallet. Scramblers zijn hot. En in hun populariteit dravende klassieke Scramblers dapper mee.

In den beginne

Wat de Italianen en Britten al in de jaren zestig voor de Amerikanen deden was scramblers bouwen. Motorfietsen die met niet al teveel moeite waren klaar gemaakt om er ‘off road’ mee te kunnen spelen. Want motorfietsen waren dankzij de bemoeienissen van Soïchiro Honda sociaal acceptabel geworden in de States. De eerste Ducati Scrambler was een 250 cc’er en werd – uitsluitend voor de USA markt – gemaakt vanaf 1962. In 1968 kwamen de breedcarter Scramblers die nu hoogst gezocht zijn.

Uit die serie was de 450 uit 1969 de zwaarste en… die was beduidend te licht voor de Amerikanen met hun lijfspreuk “Nothing beats cubic inches”, er gaat niets boven cilinderinhoud. Op die vraag konden de Britten dan weer een antwoord geven met hun 650 twins. Met een kleiner tankje, smalle spatborden en een hoog liggend uitlaatsysteem waren dat de ideale machines voor het woestijnracen.

De Scramblers van Honda

Natuurlijk speelden ook de Japanners op de trend in en net zo natuurlijk was Honda daar de voorloper in. De Honda CL reeks liep van de wat later ‘sixties’ tot in de jaren zeventig. Honda leverde de reeks van af 50 cc tot 450 cc. En dat gebeurde dan natuurlijk alleen weer in de States. Het waren ‘off road light’ motoren. Feitelijk niet meer dan standaard CB types met een cross stuur, hoger gemonteerde spatborden en een hoogliggend uitlaatsysteem. Ze waren feitelijk meer voor de show, dan voor de ‘Go!’. Maar de Amerikanen waren er dol op. Deze reeks is nooit serieus officieel in Europa gevoerd, maar in de loop der jaren is er best een grote hoeveelheid van deze machines naar de Oude wereld gekomen.

Dat waren dan doorgaans de machines vanaf 175 cc tot en met de CL 450 DOHC Scramblers. Die machines bleven in ‘waarde’ altijd ver achter bij de gewone CB motorfietsen, maar die gewoonte blijken ze te hebben afgeleerd. De Honda CL’s liften goed mee op de Scrambler tsunami van tegenwoordig. En het is daarbij duidelijk dat de modellen vanaf 350 cc het meest in waarde stijgen. Het is bij de aanschaf van zo’n speeltje heel belangrijk om op de technische staat en de compleetheid te letten. Amerikanen zijn beroemd vanwege het feit dat ze geen technisch onderhoud plegen. En de kenmerkende CL delen zijn moeilijk te verkrijgen. En duur. In Amerika betaal je voor een serieus gebruikt uitlaatsysteem zomaar $ 600. We zagen een nieuwe set zonder bevestigingsmateriaal en hitteschilden voor $ 2.400. En dat is best een hoop geld als je het bij het aanschaf bedrag van je motor zonder uitlaten telt. Bij de aanschaf van een CL telt overigens dat de motoren goedkoper zijn naar gelang ze ‘nieuwer’ zijn.

Ze hoeven niet meer te lijden

Al met al zal zo’n Scrambler, of het nu een Ducati, een Matchless of een Honda is naar alle waarschijnlijkheid niet meer gebruikt worden om eens lekker de beest uit te hangen. En de lichtere CL’s? Die hebben we zelfs al achter op campers gezien.

De eerste generatie Scramblers verdween trouwens in het vergeetboek met de komst van Yamaha’s legendarische XT 500 en de Honda XL 500. Die machines konden een stuk meer stoeien naast het asfalt aan.

Een soort van Heilige Graal: Een CL450 K1

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X