Artikelen

Norton Navigator (1960-1965)

By  | 

Bij het horen van de naam Norton denk je aan zware, snelle motoren. Denk je aan Manx, de ‘88’ of de ‘99’, Atlassen en Commando’s. Of aan software. Dat hangt wat van je leeftijd en interesse af. Bijna niemand roept na het horen van de naam Norton: “Ja! Een Norton Navigator! Wat een topfiets was dat!”

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Zeldzaamheid

Nortons zijn gezochte klassiekers. Als zeldzaamheid een duidelijk prijsverhogende factor voor klassiekers zou zijn, dan zou de 350 cc Norton Navigator duurder moeten zijn. De Navigator hoorde echter bij de vloot lichtere motorfietsen die te water was gelaten na een wijziging in 1958 in de Britse wet. Want vanaf 1960 zouden beginnende motorrijders niet mogen rijden op motorfietsen groter dan 250 cc.

Iedere Britse fabrikant ging dus machines van 250 cc bouwen. Nortons idee was de door de legendarische Bert Hopwood – die later naar Triumph zou verhuizen – ontworpen 250 cc Jubilee uit 1958, dat was best een leuke machine, een twinnetje met een hoog liggende nokkenas. Maar hij kreeg al snel een reputatie van beperkte betrouwbaarheid.

We vonden ons fotomodel, het grotere broertje van de Jubilee, bij Joop Stolze, de klassieke autohandelaar die ook in motorfietsen doet. De Norton stond daar tussen een indrukwekkend aanbod aan lichte, en natuurlijk vuurrode, Italiaanse motorfietsen.

Meegroeien met de markt

Om een meegroeimarkt te creëren groeide de motor van de Jubiliee in 1960 naar 350 cc en kreeg het trotse resultaat de naam Navigator. De Navigator werd in 1960 op Earls Court gelanceerd.

Daarbij was hij van zijn tot lekken neigende afzonderlijke cilinders verlost en had hij een cilinderblok gekregen. De koppen bleven nog wel ‘per stuk’ geleverd. Aan de voorkant werd hij opgewaardeerd door de RoadHolder voorvork en de remmen werden ook een maatje groter. De voorste framebuis werd verstevigd om het brute vermogen van 22 pk beter aan te kunnen.

Maar de basis, de 250 cc Jubilee, was en bleef eigenlijk een samenraapsel geboren uit het foute management dat vandaag de dag de wereld nog teistert, maar dat in Engeland was geboren en geperfectioneerd. Want waarom zou je iets engineeren als je magazijnen vol van alles voor van alles hebt? Het frame van de Jubilee was dat van AMC’s – Nortons moederbedrijf – laatste versie middensegment frames. De voorvork, wielen en remmen van de Jubilee kwamen uit modellen van het niet zo spannende merk Francis-Bernet. Het aardig nieuwe blok werd gekoppeld aan een oud model versnellingsbak. Het resultaat was een weinig onderscheidend product. Norton Jubilees waren niet erg snel, soepel of betrouwbaar. Bovendien deden ze geen eer aan Nortons reputatie goed sturende motorfietsen te maken. De Navigators volgden dat traject trouw.

Parallel aan dit traject waren er dan ook nog de Norton Electra’s

Dat waren machines die ‘ontwikkeld’ waren in feitelijke opdracht van de Amerikaanse importeur van Europese motoren… de Berliner Motor Company. De Berliner Motor Company had bedacht dat er in de States markt zou kunnen zijn voor een elektrisch startende Britse twin. De Electra was feitelijk een tot 383 cc opgeboorde Navigator met een startmotor. Dat elektrische starten werkte niet erg fijn. Bovendien trilden de Electra’s uitbundig. En ze waren erg dorstig. En niet betrouwbaar.

Norton bleef Navigators maken tot 1966

Tot vlak voor de ineenstorting van het moederbedrijf Associated Motor Cycles. En daarbij zat ook de Navigator DeLuxe met zijn ‘dichte’ achterkant in de stijl van de Triumph Bath Tubs, maar dan eleganter. De machine bleef daarbij maar lijden onder de reputatie van de 250 cc Jubilees. En dat resulteert dan weer in het feit dat de Jubilees en Navigators nog niet de helft kosten van wat de grote Norton twins kosten.

Over de ondergang van de Britse motorfiets- en autoindustrie zijn boeken vol geschreven

De zaak is deels gebaseerd op de wetten van de remmende voorsprong. Langdurig succes is dodelijk voor een objectieve marktvisie en creativiteit. Tel daarbij de situatie in de toen nog veel grotere verschillen in de Britse klassenmaatschappij. De arrogantie van (soms geniale) ex-kostschoolstudenten en de macht van de vakbonden. De zaak raakte in het slop. Ontwikkelingen en investeringen stagneerden, terwijl Brits management zich zowat de stiff upperlip verstuikte bij het aanschouwen van wat die gekke Japanners op motorfietsgebied aan het doen waren.

Tel daarbij dat Britse motorfietsen ontwikkeld waren voor Engelse wegen. En in Engeland waren er tot in het midden van de jaren zestig geen autosnelwegen. Waar Britse motoren hun reputatie van sierlijke dansers op heerlijk slingerende wegen hadden opgebouwd en in the States redelijk overeind bleven in verband met de strenge en strak gehandhaafde maximumsnelheden, daar gingen ze structureel ernstig stuk bij jaagpartijen op snelwegen waar BMW’s, Moto Guzzi V-twins en bijna alle Japanse motorfietsen dapper doordraafden.

Onder de streep heeft Engeland er wel voor gezorgd dat we nu nog heel veel begeerlijke klassiekers hebben. Daarbij werkt het beleid van steeds lagere maximumsnelheden nu weer in het voordeel van de Britten.

En zo wordt een Norton Navigator nu toch weer een enorm leuke motorfiets om rustig mee te toeren over de mooiste secundaire wegen.

 

Norton Navigator

Norton Navigator

 

Nu in de winkel, het augustusnummer

Auto Motor Klassiek van augustus ligt nu in de winkel. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Deze maand een mooie opvallende omslag. De Opel Rekord die Erwin Roosink een paar jaar geleden kocht in slechte staat en volledig restaureerde. Waarna hij als fan van de Dukes of Hazzard aan het uiterlijk van zijn Rekord een eigen draai gaf.

Verder in dit nummer:

  • Fiat 850 Familiare die na een halve eeuw overging naar de tweede eigenaar, die vervolgens beloofde de volgende halve eeuw er goed voor te zorgen.
  • Suzuki GS1000 die in de eind jaren zeventig een nieuw hoofdstuk vormde in de betrouwbaarheid en rij-eigenschappen van de Japanse supersports.
  • De Volvo 340 GL is dan misschien wel geen uniek type auto, maar met zijn 58.000 kilometer op de teller, is de inmiddels 33 jarige klassieker wel in unieke staat.
  • In het praktjkartikel leren interieur opknappen wordt een uitgedroogd leren interieur weer mooi gemaakt.
  • De Toyota Corolla Coupé GT Twin Cam 16 is de laatste tien jaar behoorlijk in populariteit gestegen. Reden voor ons er eens een reportage aan te wagen. We vonden een mooi exemplaar.
  • BMW R100 Mono. In vergelijking met een R69S of een R90S heb je zo’n ‘nieuwe’ R100RT voor wisselgeld. En je rijdt er een mooie motor mee. Een signalement.
  • De Saab 96V4 van Ad van Beurden had al wat rally's gereden, maar om hem echt optimaal te laten presteren, moest er nog het een en ander aan gebeuren. In dit nummer een verslag van de werkzaamheden.
  • In 75 jaar later opnieuw een serie foto's uit de oude doos, waarmee we even terugschakelen naar de jaren van de Tweede Wereldoorlog.

Alle auto- en motorverhalen worden voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien ook rond de veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet eens aangeboden worden. Het perfecte leesvoer, ook voor de komende vakantie. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *