Artikelen

Oud, klassiek, patina. Een oude Moto Guzzi California III

By  | 

Oud. Dat is minder. Iedereen wil oud worden. Niemand wil oud zijn. Klassiek? Dat is beter dan antiek want de antiekmarkt is helemaal ingestort. En patina is het woord dat alle tekenen des tijds met de mantel der liefde bedekt en wonderen doet voor de vraagprijs. Maar kan klassiek ook gewoon ‘oud’ zijn?

De administratieve 25 jaars grens voor motorfietsen is een raar ding

Motorfietsen gaan lang mee. En sinds ze vanaf 1969 ontdekt werden als ‘lifestyle & fun’ dingen zijn er plenty die maar een paar duizend kilometer per jaar deden. Vanaf 1969 was het niet vreemd meer dat een motorblok een ton dicht kon blijven.

 

Maar er waren en zijn altijd motorfietsen geweest die moesten werken voor de kost. Motorfietsen die geen speeltje, maar domweg transport waren. Zijn die ook klassiek geworden? Hebben ze een rijk patina of zijn ze ‘moe en der dagen zat?’ En hoe zit het met de verzamelaarswaarde? De originaliteit?

Een Moto Guzzi California 3

Het ding komt uit 1991 en is in den beginne terug te vinden in de reparatie annalen van TLM uit Nijmegen. Hij heeft nu nog geen drie ton gelopen. Zo’n 20 jaar geleden is de versnellingsbak gerepareerd. En daarna heeft de Guzzi alleen maar zijn reguliere onderhoud gehad. Plus een set ZGAN zuigers en cilinders en twee sets koppelingsplaten. Hij is inmiddels aan een koprevisie toe.


Veel mensen vinden de toch zo succesvolle Moto Guzzi California III reeks lelijk

Maar deze harde werker – hij wordt dagelijks gebruikt – is geëvolueerd tot iets zonder uiterlijke pretentie. De passagiersmogelijkheid is geëlimineerd, omdat de Guzzi alleen solo wordt bereden. De koffers die erop zitten zijn smaller dan de filesluip onvriendelijke dikke Givi’s die er ooit op zaten. En het kenmerkende buffelhoornstuur is vervangen een crossstuur uit de jaren zeventig. De kuip is er ook later opgekomen. Omdat dagelijks gebruik veilig moet zijn heeft de Guzzi een serieuze pluk licht aan de voorkant. De ‘piraatjes’ met 100W halogeenlampen erin vergroten de zichtbaarheid en het zicht. Twee FIAMM luchthoorns – 120+ dB(A) –  blazen zelfs de meest comateuze automobilist wakker en hebben al een paar fietsers de smartphone uit de handen geblazen. Alle extra elektra, inclusief die voor de BA gaat direct vanaf de accu, afgezekerd en wel, naar de schakelaars. En of die bedrading strakker had gekund? Jazeker. Er zijn links en rechts wat by-passes getrokken. Maar de vervanging van het Dolly Parton-uitbundige achterlicht door wat Japans spul uit de jaren zestig is een optische topper.

Het onderhoud

Oude Guzzi’s zijn super onderhoudsvriendelijk. Als de Battlaxjes nog drie mm profiel hebben gaan ze eraf. Ooit gebruikte MZ een jaar Bremboklauwen met serieuze remblokken. Daarna werden die klauwen en remblokken in licentie gemaakt. Of domweg gekopieerd. De MZ remblokken geven het gevoel alsof je aan het rolschaatsen bent op een ijsbaan. Maar als je maar hard genoeg knijpt doen ze het. Zo vormen ze samen met Moto Guzzi’s integrale remsysteem een soort ABS. De carter- en versnellingsbakontluchting zijn old skool Brits. De voetrubbers op de treeplanken zijn gesneden uit een set inklikbare vloertegels die bij de Action per 10 voor €3,95 verkocht werden. Ze zijn gemonteerd met ruitenkit (die wat minder snel droogde dan gedacht). De Action is ook de zaak waar met rustige regelmaat de olie- en remvloeistof wordt verkocht. En er is altijd een extra koppelingskabel aan boord. Want als grote ouwe Guzzi’s een zwak punt hebben, dan is dat de koppelingskabel. Bij de Cali 3’s komt daar nog de altijd stukgaande benzinekraan bediening bij.

Op dertigjarige leeftijd moet deze Guzzi nog werken als een Grieks ezeltje. Hij krijgt weinig vreten, veel slaag. En draaft door tot de dood erop volgt. Maar een poosje geleden stonden er twee bebaarde hipsters bij te staren. In volle aanbidding. Want: “Wat een patina!”

Goedkoop

Momenteel heb je zo’n Cali 3 overigens al voor minder dan 2.000 euro. En dan mogen er zelfs al eisen aan gesteld worden. De toppers zitten in de buurt van de 3.500 euro. De meesten worden omgebouwd naar caféracer, scrambler of ander modern onduidelijks. De (gebruikte) onderdelenvoorziening is voorbeeldig.

Moto Guzzi California

Moto Guzzi California

Van luxepaard naar werkpaard

Moto Guzzi California

Een tip voor elke motorrijder M/V

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

5 Comments

  1. Maurice

    11 november, 2019 at 20:59

    Herkenbaar verhaal. Een motor die een enorme dienstbaarheid heeft. Mijn inmiddels vaker beschreven Blauwtje (de gemuteerde R45) is er zo eentje.
    Al staat hij nu op stal uit te rusten, een soort van tijdelijk pensioen, hij heeft bij mij 24 jaren zeer trouwe dienst gedaan. Een werkpaard dat weliswaar uitstekende verpleging heeft genoten maar toch hard heeft moeten werken als dagelijkse woon werk machine. Weer of geen weer. Hij bracht mij waar ik zijn moest. Blauwtje en ik zijn samen volwassen geworden. Wie kan zoiets nog zeggen?
    Ik ben nog steeds apetrots op hem. En als het goed weer is mag ie weer buiten gaan spelen, als hij wil.

  2. Jinny

    6 september, 2019 at 15:43

    Ha, bloeddonor, die sticker zit achterop mijn Berlingo ook.
    Ook donor dus..

  3. Pascal

    6 september, 2019 at 12:13

    Wat zal ik blij zijn als dat hipster-gedoe voorbij is en de baarden weer massaal in de gootsteen verdwijnen; er worden veel te veel mooie en minder mooie oude motorfietsen verbouwd tot iets wat nog veel lelijker is dan wat de fabrikant ooit voor ogen had, en hoewel ik geen hoge drempels heb voor wat als ‘mooi’ bestempeld worden mag, kijk ik meestal ietwat verdrietig naar zo’n hipster-brouwsel..
    “oh help…dat je zo moet eindigen” denk ik dan terwijl ik de tank een klopje geef..
    Dat zal ongetwijfeld aan mij liggen, wánt geen hipster dus mis ik dat “da’s mooi man!”-gen al bij voorbaat…
    Kansloos..

    • Ed

      6 september, 2019 at 12:26

      Precies!
      Zelden zijn ze er mooier op geworden, en uiteindelijk lijken ze allemaal op elkaar, die hipster creaties. Dat ze idd maar weer snel achter hun bbq gaan zitten en hopelijk die geitesik snel verschroeien in de hoop dat dit shock-effect snel weer een realistische gedachtengang aanzwengelt.

    • Charlie

      7 september, 2019 at 04:32

      Hipster en ik bewonderen een 750SF.
      H: – Waar dient eigenlijk dit hendeltje voor?
      – Daarmee bedien je de choke.
      – O.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *