Bijzonder

Nu gezocht: De Moto Guzzi LeMans III

By  | 

Nu gezocht: De Moto Guzzi LeMans III

De populariteit van klassiekers heeft soms vreemde startpunten. Een motor – of auto – kan tijdenlang met de nek nog niet aangekeken worden om dan, soms binnen heel korte tijd, populair en gezocht te worden.

En dan is het erg leuk dat je je de laatdunkende verhalen herinnert over het als klassieker niets waard zijn van de Moto Guzzi LeMans III. En natuurlijk waren die dingen helemaal niets en niets waard omdat ze flauwe aftreksels waren van Het Goddelijke Origineel. Zo! Dat was duidelijk!

Tijden veranderen

Maar honger maakt rauwe bonen zoet. Toen alle LeMans 1 en II types hun onderdak hadden gevonden restte er voor de liefhebbers van klassieke sportieve Guzzi’s nog maar één optie: de overweging van de aanschaf van een LM3.

De Moto Guzzi LeMans III dus

Die 850 cc Moto Guzzi LeMans III verscheen in 1981. In vergelijking met de Le Mans II was de Guzzi op ongeveer 80 punten gewijzigd. Naar aanleiding van vragen uit de markt  waren de zwarte uitlaten vervangen door verchroomde exemplaren. De cilinders kregen nikasil voeringen en de stoterstangen stonden, als voorwerk voor het vergroten van de boring in de volgende modellen, verder van de cilinderboringen. Rekening houdend met de Amerikaanse emissie-eisen was het vermogen niet veel hoger geworden dan dat van de LMII. De cilinders hadden nu ook de hoekige koelribben, die na het verschijnen van de V 35 en de V 50 alle modellen dezelfde vingerafdrukken gaven.

Keuze in overbrengingsverhoudingen

Kopers konden waar het de versnellingsbak betrof kiezen tussen recht of schuin vertande tandwielen, maar ook verschillende interne overbrengingsverhoudingen. In Mandello hadden ze ook het kleurenaanbod uitgebreid: rood/zwart, wit/zwart of metallic grijs/zwart. Vanaf de 850 Le Mans III werden ook radiaalbanden gemonteerd. De onderkuip was verdwenen; er was alleen nog een klein stuurkuipje aanwezig. Ook de tank, het zadel en het instrumentenpaneel waren gewijzigd. De tellers hadden nu een sportieve witte achtergrond en de Veglia-toerenteller was prominent aanwezig. Ook het in- en uitlaatsysteem waren gewijzigd, evenals de voor- en achtervering.

En toen?

Nou ja. De prijzen van LM 3 zitten in de lift. Zonder vooringenomenheid bekeken is de Guzzi kenmerkend mooi. De onderdelenvoorziening is top en het beest is enorm gedateerd. Een echte klassieker dus.

De volgende !

En intussen staan de Le Mans 1000, de Le Mans 1000 CI en de Le Mans 1000 Se zich al warm te draaien om de ladders in de populariteitspolls  te beklimmen. En dan zitten we al in de jaren negentig.

In de tussentijd troffen we in Mandello een Deen die de rit naar de bakermat aan een ruk door had gereden op zijn Le Mans III. Goeie dingen die ouwe Guzzi’s.

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X