Bijzonder

Klassiekers zoeken in ‘Rusland’

By  | 

In wat ooit de CCCP was, zijn tegenwoordig ook klassiekerbeurzen. De uitnodiging voor zoiets interessants kwam via Vyacheslav Sheyanov, de eigenaar van ‘Motorworld/motos of war in Samara.

Sommige reizen zijn te lang om met de motor te doen.

Als je tenminste geen dolende ridder bent die er een jaar of wat voor wil uit trekken om zich te weinig te verschonen en heel nieuwe ziektes op te doen. Dus naar de voormalige CCCP ga je met het vliegtuig.

Eerst met een prijsvechter met teveel passagiers in te weinig vliegtuig naar Sheremetyevo. Dan met een ouwe Yakovlev naar Chelyabinsk-Bala Airport. Het vliegtuig moest aangeduwd worden en voor de lokale vlucht deed niemand zijn gordels om. De drankflessen kwamen uit de bagage. Er werd gerookt.

Na de landing was het nog maar 170 km naar Irbit waar onduidelijke lieden blijkbaar maffia geld witwassen in de handel in klassieke auto’s en motoren. De trip is voor ons  geregeld en onze bus chauffeur heet verrassend genoeg Iwan. Hij hield een karton met “OLDCARS” er op in zijn ene-, en een fles wodka in zijn andere hand. In ons senior Mercedesbusje waren er nog een paar plaatsen over, dus Iwan laat ons staan en gaat op zoek naar meer passagiers. Het vrije ondernemerschap is ontdekt.

Onderweg naar onze bestemming raakte hij van de weg af.

Er stopte een grote nieuwe Volvo Een Nederlandse tankwagen. De chauffeur kwam ons tegemoet. De man zag er uit als het schoolvoorbeeld van een Russische boer. Een vrolijk doorgroefd prettig rood dooraderd gezicht. Oplettende, maar waterblauwe ogen onder blond borstelige wenkbrauwen. Een vijftiger jaren kapsel met kuif. Een indrukwekkende buik en een net zo indrukwekkende Wibra outfit met een verschoten stofjas er over.

Hij kauwt ergens op en ziet er ongelooflijk ontspannen uit en blijkt Harm te heten. Wij hebben intussen besloten dat onze verongelukte bus ons probleem niet is. Chauffeur Iwan zit er ook niet mee. Hij is boven zijn stuur in slaap gevallen en snurkt en rochelt tevreden zijn roes uit. Onze Harm vertelt dat hij al van voor de val van het communisme op Rusland reed. “Nooit problemen gehad?” vroegen we omdat we al een hoop Indianen verhalen uit Rusland over berovingen en zo hadden gehoord.

“Nee hoor” melde Harm rustig. “Het is gewoon een kwestie van er uit zien als een Rus en ruiken als een Rus. We merkten geen alcohol walm op, maar wodka ruikt dan ook niet. Daar en tegen stonden we wel tegen een massieve knoflookmuur te hangen. Harm vertelde trots maar kalm dat dat ook een van zijn geheime wapens was. ’s Ochtends kauwde hij twee tenen knoflook weg. ’s Middags deed hij dat nog eens. En natuurlijk sprak hij Russisch in Rusland en kende hij intussen iedereen die hij nodig had.

Een paar reisgenoten hadden intussen gebeld met de beursorganisatie. Die beloofde een nuchtere chauffeur te sturen. Intussen hadden we onze eerste Lada’s, Volga’s en Urals in het wild al voorbij zien komen. Leuk!

De verse chauffeur werd afgeleverd.

We namen afscheid van Harm en kregen zijn mailadres voor de foto’s die we gemaakt hadden. Zijn mail adres? “euroknof@xxx.nl.

Het beursbezoek was ook niet onaardig. Er stonden een paar fraaie klassiekers die mogelijk erg gemist werden door hun baasjes in  Nederland en Duitsland. Er stonden wat Lada’s, een Volga, een GAZ… Maar het meeste aanbod was ‘westers’. Ook qua motorfietsen. Maar de 20W50 worsten waren uniek. Zeker als ze met vodka werden na-geblust. En de Russische gastvrijheid was overweldigend.

Voor mensen die niet zover willen reizen is er trouwens de https://www.russischeklassiekerclub.nl/

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    2 Comments

    1. Dolf

      24 januari, 2019 at 11:57

      Als Uralrijder sinds jaren en zoon van een Ladarijder had ik daar graag bij geweest. Ook een aanrader: motos-of-war.ru/en/

    2. Steven Bosdijk

      23 januari, 2019 at 09:35

      Leuk artikel. Ik ben net terug uit Moskou en heb het transport museum daar bezocht. Een aanrader voor wie eens “andere” klasiekers wil zien. Veel Lada/Zjiguli, Gaz, Uaz, Zil, een paar echte Tjajka’s, Monsterlijk grote KRaz trucks, noem maar op. Ook twee hele mooie Hongaarse Ikarus bussen. Fantastische tijd gehad bijna alleen in het museum ’s morgens vroeg.
      Een foto rapportage: https://www.facebook.com/media/set/?set=a.10218131737953111&type=1&l=a55ea9dfff

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *