Bijzonder

Klassiekers, niet voor iedereen

By  | 

Iets kan best goed zijn. Je kunt het willen, willen hebben. Maar daarom hoeft het je nog niet te passen. Klassiekers zijn begeerlijk, maar niet iedereen kan uit de voeten met techniek 1.0. En het gaat pas mis als een klassieker een cult status krijgt. Een heel grappig voorbeeld daar van is de vrij snel opgekomen populariteit van Urals in de USA.

Zelfs nieuwe Ural zijn klassiekers

Met die insteek komen we best mee weg. Want nadat Ural was ‘over genomen’ door Amerikaanse durf investeerders zijn er wel degelijk technische veranderingen door gevoerd. Maar: Urals bleven Urals. En de naar nostalgie hongerende Amerikanen kochten ze best enthousiast. Geheel conform de stoerheid van de basis driewielers rustten ze hun Urals vervolgens uit met lieren, trekhaken, batterijen LED lampen, carter beschermers… Noem maar op. Ze vonden elkaar op de social media. En daar blijkt dat het onbevangen aanschaffen van ‘een klassieker’ toch vrij verassend uit kan pakken. Want er gaat van alles stuk. ´De cilinder van mijn Ural Patrol is af gebroken. Wat moet ik doen?` Het meest zinnige antwoord `Koop een nieuwe cilinder`.

Vroeger was het normaal

En er zijn allerlei rare dingetjes die de vaders of grootvaders van de Ural rijders zich zouden herinneren uit hun Harley Pan Head of Early Shovel tijd. Die dingen gingen ook altijd stuk toen ze nog ´nieuw´ waren. De berijders wisten dat. En ze konden veel storingen onderweg verhelpen. Bovendien zijn veel storingen te voorkomen door preventieve controle. Bij veel ´moderne´ piloten zijn dingen zoals het heel regelmatig olie peilen totaal uit hun systeem verdwenen. Op één van mijn eigen klassiekers ga ik me pas zorgen maken als het olieverbruik meer dan een liter op 500 kilometer is. De nieuwe klassieker liefhebbers maken zich digitaal dan veel zorgen over het feit dat er regelmatig wat olie onder hun klassiekers liggen. En vragen dan digitaal om raad. De antwoorden die ze krijgen getuigen doorgaans van ultieme onwetendheid.

Wel de passie voor klassiekers, niet het verstand er van

De jongste generatie klassieker liefhebbers heeft nog wel de passie, maar het ontbreekt doorgaans aan de technische kennis en vaardigheden. Zelfs het starten kan een probleem zijn. Onlangs verkocht ´een zoon van´zijn XT 500 omdat hij het truukje maar niet onder de knie kreeg. En daarmee zitten we direct op de zegswijze `Elk voorbeeld verzwakt het betoog´. Want begin zeventiger jaren kocht iemand bij Van de Kuinder in Hilversum een nagelnieuwe Velocette Thruxton. En die ging na twee weken weer terug naar de leverancier… Thruxtons waren ook gerenommeerd moeilijke starters.

Voorzichtig beginnen

Voor wat recenter in klassiekers geïnteresseerden is het mogelijk zinnig om zich te richten op het ´betere soort klassiekers, de bewezen goede Japanse en Duitse motoren. Begin dan voor je eigen gemoedsrust niet met een hopeloos project, maar start met een zo goed mogelijk exemplaar. Daarmee kun je je tijdreis beginnen. En als je dan wat onderhoudservaring hebt op gedaan, dan ben je je motor beter gaan kennen. Dan kun je je eens verdiepen in de techniek. En misschien zie je dan opeens de grap in de beperkingen van de oudere klassiekers.

Nooit meer haast

Problemen bestaan niet. Alles is op te lossen. Want we hebben de twee belangrijkste stukken gereedschap altijd bij ons: De smartphone en de WegenWacht kaart. Maar met zelfredzaamheid een reis redden is toch het leukst. Zelfs als de daardoor 11 uur nodig hebt om (binnendoor) van Arnhem naar Cadzand Bad te komen.

Met de goede insteek kom je overal

 

 

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

1 Comment

  1. Ed

    16 mei, 2018 at 21:58

    Geweldig leuk, lekker relativerend betoog ! Geeft wel aan hoe makkelijk de jeugd van tegenwoordig is !

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X