in

IVA mannen M/V vind je overal

We kennen iemand die de IVA opleiding heeft gedaan. Die had op een gegeven moment een heel stel garagebedrijven. Toen ging hij in het Serieuze Vastgoed. Hij zat zelfs in de buurt van de Quote 500. Zijn neo liberale insteek op vastgoedgebied resulteerde erin dat hij goed vast kwam te zitten. Die man was zelfs voor IVA begrippen iets te ondernemend. Maar in Driebergen worden vakmensen opgeleid die doorgaans best goed terecht komen. Nick Aaldering is een IVA man. En Auto Motor Klassiek lezer Bas van der Hoek ook.

Vanwege zijn emailadres…

Met Bas kwamen we in contact naar aanleiding van zijn reactie op een bericht op deze site. Bas woont in Canada, dus het zij hem vergeven dat hij niet zo’n spotgoedkoop abonnement op de maandelijkse ‘echte’ uitgave van Auto Motor Klassiek heeft. We vragen trouwens oprecht aan iedereen wel zo’n abonnement te nemen. Het kost je niet veel, je krijgt er veel voor terug en als abonnee mag je zelfs gratis adverteren. En met een deel van de opbrengst van het maandblad houden wij deze site online. Dus: welkom bij de club!

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

We werden getriggerd door het emailadres van Bas: “Skodaboys@XXXXX”. Want Skoda’s zijn leuk en lief. En zo kwamen we ‘in gesprek’.

Bas vertelt…

“In de begin jaren 70 ben ik na de IVA naar Canada gegaan, waar ik nog steeds ben. Een  Skoda (foto) was mijn eerste auto daar, tegelijkertijd met een 1975 Chrysler Imperial Le baron. Ik heb vanaf de begin jaren 80 tot en met 2012 Skoda gereden en veel vrienden gemaakt in onze club zonder regels – eigenlijk was er wel een regel: je moest beleefd blijven – “The obscure automobile Club”. Gary heeft zijn Tatra, Pat is nog steeds bezig met de restauratie van zijn DS. Ik heb jarenlang DS gereden. In 2012 verkocht en ben toen de tweede eigenaar geworden van de CX diesel waar ik nog in rij.

Een Skoda cadeau…

Mijn Oranje Skoda heb ik weggegeven aan een van mijn collega’s en mijn laatste, de 135 GLS met fuel injection, ook verkocht in 2012 (na een linkervoet operatie). De CX is ook een stick shift. De pedaalopstelling zit daar goed en met mijn Hollandse Gevavi klompen heb ik geen probleem met de linkervoet. Ik heb ongelooflijk veel plezier gehad met mijn Skoda’s. Ik heb een kwart eeuw in de Richmond Auto-Mall gewerkt als verkoper bij BMW en later Lexus. Vooral bij BMW werd er wel eens vreemd naar mij gekeken. Want een Skoda? Een Skodarijder? Dat viel daar buiten het denkraam.

Zo is de naam Skodaboys ontstaan in, ik dacht, 1980 of 81. Het is het enige emailadres wat ik heb. Ik doe verder niets met putters, heb er weinig zin in. Maar ben nog steeds altijd bezig met ‘oud spul’ en vooral met mijn vrienden hier die een boel onderdelen zelf maken.

In Vancouver is nog veel te vinden

Vancouver en omgeving is behalve erg mooi, ook interessant als het op oude auto’s en motoren aankomt. Er zit hier nog steeds zo veel Engels spul verstopt in grote huizen, en oud Amerikaans in Surrey, en Aldergrove.

Daarbij hebben we hier in verband met de ‘Chinese Invasie’ in de jaren 90 ook het dubieuze grootste aantal “Exotic Cars”.

Je struikelt hier over de Lambo’s en Ferrari’s met 16 jarige kinderen erin. Compleet met een “L” (learner license) sticker op de achterruit. Altijd handig als Paps en Mams geld in overvloed hebben.”

Tot zover het bericht uit Canada.

We hopen contact te houden met Bas, de IVAman uit Vancouver. Want mensen die Skoda’s leuk vinden? Dat zijn vriendelijke mensen.

Wat we ook leuk vonden: Bas is toch al een tijdje weg uit de Lage Landen. En hij schrijft nog steeds keurig Nederlands. En dat is heel wat anders dan de voordelig geboetseerde blondine deed die we ooit ontmoeten. Die had in haar vroegste jeugd twee jaar in Canada gewoond en sprak met een moddervet accent zoekend naar Nederlandse woorden en ‘kon absoluut no Dutch skraiven! Horrible!”

2 Comments

Leave a Reply
  1. Beste Dolf ,

    Met plezier het stuk gelezen wat je samen met mijn broer Bas hebt gemaakt. Hij geniet altijd enorm van jouw stukjes en houdt van je humor.
    Zo af en toe gaat er een pakje richting Vancouver met wat gelezen AMK’s (wij hebben al jaaaarenlang een abo) en die worden door hem dan helemaal uitgeplozen.
    Het is mooi te zien wat zijn vrienden daar ook doen met bijzondere auto’s. Wij zijn ook een keer op een show , die werd gehouden in een prachtig park , geweest en werkelijk je mond valt open van al het moois wat er staat.
    Soms heb ik wel onderdelen verstuurd voor hem of een vriend want dat is hier , logisch natuurlijk , beter voorhanden. De Skoda’s zijn weg maar voor een CX is hier ook meer te vinden dan daar.
    Wij zijn zelf gekker op Engels spul en onze oude Giulia. Mijn man Paul heeft zelfs wel eens op de voorpagina gestaan met zijn Wolseley 1500 die was omgetoverd als racer. Mooie tijd was dat en Peter Ecury had daar over geschreven dat hij maar winkelwagen wieltjes op de handgrepen moest monteren en reclame op de bodem want dat ding moest een keer omgaan , zo helde die auto over op de smalle bandjes door de bocht, wat gelukkig met die auto niet gebeurd is 🙂

    Ik vond het een heerlijk bericht om te lezen , bedankt daarvoor !!

    Hartelijke groeten,
    Sineke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *