Column

Imago en onderhoud

By  | 

Wat spullen gehaald in Arnhem. Kom ik aanlopen. Staan er twee getatoeëerde baarden die samen net zo oud zijn als ik in mijn eentje ben bij mijn – toch klassieke – werkezel. Ze maken foto’s en zijn reuze opgewonden.

Omdat ik niet als motorrijder of biker gekleed ben kan ik ongemerkt naar ze toe lopen. Ze zijn bijkans lyrisch. Ik hoor dingen als “Diep doorleefd”, “Deze machine heeft een ziel. Een gepijnigde ziel”. “Hij is industrieel geteisterd en doorleefd”.

Het gaat maar door. Het wordt tijd om de boodschapjes naar huis te brengen. Ik loop dichter naar mijn Guzzi, groet de getatoeëerde baarden vriendelijk en begin wat spullen in de koffers te proppen.

De baarden struikelen zowat over hun woorden in hun enthousiasme. De ene suggereert ‘Alledgedly immortal’ als naam voor mijn werkpaard. Lijkt me niet. Het ding heeft al een naam. Hij heet Moto Guzzi. We praten wat. De twee doen iets snels in media, platforms en dingesten. Ze zijn jonger dan dat ze lijken. Blije puppies. Met baarden en tattoos. Lief.

Het feit dat veel van mijn werk voor ‘printed matter’ is vertedert ze. Mijn werk vertaald naar hun wereld maakt me opeens een ‘influencer’. Das mooi. Klinkt beter dan ‘freelancer’.

Als ik iemand kan beïnvloeden lekker zijn eigen gang te gaan is dat top. Veel meer ambitie heb ik niet. Maar ik had laatst een actieve ‘volger’ die me er bij een verkeerslicht op attendeerde dat mijn remlicht het niet deed. Dat was wel weer mooi.

Ik zet mijn helm op, groet, start en rij weg. Wat een ophef omdat mijn Guzzi zijn jaarlijkse wasbeurt heeft gemist… Hij is de jongste niet meer. Maar hij moet nog steeds ‘voor weinig’ hard werken voor de kost. Net als zijn baasje. En dat hij als dertigjarige elke nacht buiten slaapt? Dat is omdat er in garage nog oudere motorfietsen staan. Herstel: nog klassieker motorfietsen staan.

Sinds Zen and the Art of Motorcycle is maintenance meer mijn ding dan Zen. Maar toch… Ik heb de grootste bewondering voor collega klassiekerrijders die altijd op smetteloze motorfietsen ronddraven.

Ergens zeurt een klein stemmetje in mijn hoofd dan “Willikkook!” Maar het is me niet gegeven. Op vriend Gerhard ben ik ook al zo jaloers. Die demonteert, repareert en reconstrueert zijn BMW terwijl zijn garage het toonbeeld van overzichtelijkheid blijft. Een Een Moldavische OK is er een varkensstal bij vergeleken. Na een avond serieus werken heeft hij alleen maar een paar vuile vingertoppen. En een perfecte BMW.

Als ik sleutel, dan zien mijn werkbank en hefbrug er na vijf minuten uit als Raqqa nadat de laatste IS strijders er uit waren gebombardeerd. En vuil word ik altijd tot aan mijn ellebogen.

Sleutelen is een soort van yoga

Het is een vorm van meditatie. Met van alles aan de kop duurt het even. Je moet rustig beginnen. Maar dan kom je in een flow. Alleen buurman Gert haakt even aan voor een praatje. Gewoon onderhoud vraagt oplettendheid.

Maar het uitzoeken van het ‘waarom?!’ van een storing vraagt om een diepe, rustige systematische aanpak in een schone omgeving. Dat op orde brengen van het operatiegebied is van belang. Elke activiteit gaat mis als je vertrekt vanuit een chaos. Is dat dan toch weer Zen?

En dan heb je een dag werk gestoken in het vervangen van de koppelingsplaten om bij hermontage van het hele spul te merken dat het hele probleem eigenlijk kwam door een stroef draaiende koppelingshevel. Nou ja… Shot WD40 erover. Ook weer opgelost. En een verse koppeling is nooit weg.

 

Imago

Imago

Imago

Imago

Imago

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    7 Comments

    1. Pascal

      16 juli, 2019 at 09:30

      Zit eigenlijk met stomme verbazing naar die afgescheurde boxercylinder te staren…hoe krijg je dat voor elkaar; stonden de paaltjes toch net iets te dicht bij elkaar?

      • Dolf Peeters

        17 juli, 2019 at 09:17

        Nee hoor. Gewoon een keer te vaak doorhalen tot meer dat 4000 tpm. Het zal een gietvoudje zijn geweest. Niks mis mee. BMW R69Ssen hadden het in het begin ook.

    2. JohsH

      14 juli, 2019 at 14:14

      Leuk verhaal. Waar zit die ketting bij de guzzi? 😉

    3. Gerd

      14 juli, 2019 at 10:50

      De ketting: creatief hoor!

    4. Rene

      14 juli, 2019 at 10:09

      Ik zou die motor gewoon “Guz” noemen.

      • Dolf Peeters

        14 juli, 2019 at 11:11

        Ik weet niet of hij daarnaar gaat luisteren 🙂 Ik klop hem gewoon regelmatig op zijn tank als hij braaf is geweest

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *