in

Hyundai Pony en Hyundai Stellar. Het begin

Hyundai Pony

Terwijl momenteel Noord-Korea het meeste nieuws trekt, was Zuid-Korea al veel langer en opbouwender bezig. In 1987 maakte Hyundai al dik 700.000 auto’s. Alleen kwamen er daar van nog niet veel naar ons toe. Dat veranderde stevig vanaf 1988. Want Hyundai maakte goede auto’s tegen nette prijzen. Hyundai betekent trouwens zoveel als ´moderne tijden´. De Hyundai Pony en Hyundai Stellar dus.

Hyundai is niet zo’n oud bedrijf

De Hyundai Motor Company begon in 1967 met de licentiebouw van de Britse Ford Cortina. En wat  later deden ze dat trucje over met de Duitse Ford Taunus 20M P7b en Ford Granada II. De eerste eigen ontworpen Hyundai was in 1975 de compacte Pony, die technisch eigenlijk een Mitsubishi was. Pas in de jaren 80 waagde Hyundai zich met de zelf ontwikkelde Hyundai Stellar en Sonata in de middenklasse. En op weg naar succes in Het Grote Buitenland.

De eerste Pony’s

Italiaans design, een motor en versnellingsbak van Mitsubishi en een hoop andere onderdelen van Ford. Want die hadden ze toch liggen. Zo kwam in 1975 de Hyundai Pony op de markt. De eerste generatie werd in eerste instantie alleen als een vierdeurs sedan aangeboden. Later kwamen daar een pick-up, een break en een driedeurs hatchback bij. Slechts drie jaar na zijn lancering mocht de Pony naar Europa draven.

Maar hier in de Benelux mochten we al eerder van het merk proeven. Want in België werd het Zuid-Koreaanse merk al vanaf  1972 gevoerd door de bekende Antwerpse ondernemersfamilie Moorkens. Toch ging de verspreiding van het merk in Europa niet viraal. Pas in 1991 vond het  zijn weg naar  Duitsland. En de grappige link daar is dat de Hyundai Pony als Koreaanse koosnaam ´kukmincha´ had… En dat is vrij vertaald ´Volkswagen´.

De eerste generatie: 1975-1994

De Pony legde het basis voor het succes van Hyundai. Over een periode van bijna 20 jaar werd de kleine familie-auto vier generaties lang geproduceerd. In 1978 kwam de Pony naar Europa en verraste hij meteen met zijn goede prijs-kwaliteit verhouding. De Pony werd een onverwacht succes. En niet alleen in Europa. Vooral de de Canadese markt omarmde de kleine Koreaan. In het kader van waar een klein merk groot in kan zijn was de Hyundai Pony in Canada zelfs even de best verkochte auto. En in 1988 waren de Hyundai Pony en de Hyundai Stellar de Hyundais die het hier in Nederland prima deden.

Niet spannend, wel goed

Het waren geen wereldschokkende auto’s met verzamelaars of beleggingspotentieel. Het waren verstandige gebruiksvoorwerpen. En hoe taai ze ook waren: De meesten stierven gewoon in de strijd.

Sinds de introductie van de Hyundai Pony was de kwaliteit van de Hyundais sterk verbeterd

De prijzen waren ook wat verhoogd. Maar dat deed aan het succes niets af. Hyundai bleef scherp geprijsd. Maar ging voor kwaliteit in plaats van voor het kiloknallers concept. Daarbij was Hyundai met een stevig garantiepakket voor nieuwe en gebruikte Pony’s gekomen. De garantie dat een koper in geval van ernstige ontevredenheid of problemen binnen twee maanden een andere auto kon uitkiezen was indertijd uniek. Die Hyundai Pony was een naar zijn tijd actueel getekende kleine gezinsauto. Hij was leverbaar als sedan en als hatchback. Er was keuze uit drie- of vijf deuren. De 1,5 liter viercilinder had een gewone carburateur, draaide op normale benzine en leverde een brave 70 plus een beetje aan pk’s.

Mag het iets meer zijn: de Hyundai Stellar

De Hyundai Stellar was er met 1600 en twee literblokken (met balansassen). Stuurbekrachtiging was standaard. De topper, de twee liter GSL met ruim 80 pk aan boord was best groot om te zien. Hij kreeg af fabriek lichtmetalen wielen in de 185/70 SR13 banden. Toen hoogst actueel: er was een audioinstallatie met radiocassettespeler (met auto reverse!) met 2 x 20 Watt vermogen aan boord. Voor het bijna echte concertzaalgevoel zaten er daarvoor twee luidsprekers in de voorportieren en twee in de hoedenplank. De Hyundai Stellar was een brave automobiel. Hij was best ruim, niet overdadig snel of dynamisch en vrij soepel geveerd en gedempt.

Ook interessant om te lezen:

 

Als je gek op folders bent, dan kun je ook eens kijken op FB’s AutoKiosk Collectie AutoBrochures van Ted Sluymer. Die is zijn collectie folders online aan het zetten. Zodat meer mensen er van kunnen genieten.
We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

6 Reacties

Geef een reactie
  1. In 1995 een Excel gekocht. Wat een drama. Eerst bleek de dealer hem niet te hebben besteld bij de importeur, wat bleek nadat ik mijn oude auto particulier al had verkocht. Na wat minder subtiel bij de dealer te hebben verteld wat ik van hun bedrijfsvoering vond mocht ik kiezen uit 2 Excels die ze hadden staan, een roze en een paarse. De gekochte witte kon nog wel enkele maanden duren. De paarse werd het dus. Aan 1 van de voorspatborden hing een druppel lak. Bij het dichtdrukken van de achterklep duwde ik een deuk erin. Met 3 volwassenen en 1 kind raakte de auto het einde van de veerweg. Het was volgens de dealer niet waar, totdat ik met behulp van de rolmaat aantoonde dat dezelfde Excels in de showroom een andere afstand vertoonden tussen weg en hart van het spatbord. Het werd afgedaan met hulpveren, wat overigens goed werkte. Dat gold niet voor het schuifdak wat zover naar binnen stak dat ik bijna 2 jaar met het hoofd scheef moest rijden. Voor de rest reed het wel goed, maar ik was toch zielsgelukkig toen mijn Citroen ZX werd afgeleverd en ik de sleutels van de Excel aan de Citroendealer mocht overhandigen. Nooit meer een Hyundai sprak ik met mezelf af. Maar met mijn onlangs verworven Ioniq ben ik reuzeblij. Wat een heerlijke auto en wat een kwaliteitssprong hebben ze daar in Korea gemaakt.

  2. Hoezo taai? Pony’s roestten al voordat ze in de folder stonden.
    Het slimme garantie systeem gaf (geeft) hen vleugels. Het grootste deel van de mensheid is niet geïnteresseerd in de auto maar wel in financiële zekerheid. Naast garantie is dat ook inruilwaarde, iets waar de Duitse merken op borduren.

  3. Zelf ooit voor €50,- ook zo’n ieoendèh Pony gehad zonder APK.
    Dat was snel geregeld, en het torretje uit de Mitsubishi Colt deed het prima.
    Degelijk vierkant…ach…het reed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *