Bijzonder

Honda Jazz, een kort nummer

By  | 

Japanse steden waren altijd al druk en vol

Er was weinig tot geen ruimte voor grote auto’s. De Honda Jazz verscheen voor het eerst in 1981 als uiterst compact stadsautootje voor het drukke stadsverkeer in de thuismarkt. Twee jaar later mocht de Jazz de grenzen over. Na drie jaar had Honda het in dit segment wel gezien. De laatste exemplaren gingen in 1985 de Nederlandse showroom in. Exit Honda Jazz. In 2002 zou de Jazz weer terugkeren in het Honda-aanbod. De huidige Jazz heeft ‘magic seats’ en een responsieve 1.5-liter i-VTEC-motor met een vermogen van 130 pk.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Het uiterlijk van de Jazz was nogal… apart

Kort, smal en hoog. Het uiterlijk was dan ook niet bedacht om design awards te winnen. De Jazz was praktisch, compact stadsvervoer. In het laatste jaar hadden de Jazz modellen 1231 cc achtkleps viercilinders die qua constructie niet veel verschilden en die respectievelijk 45- of 56 pk leverden. Het verschil in spierballen zat hem in de carburateurs en de vereiste brandstof. De ene had een enkelvoudige ademhaling. De snelle versie was voorzien van een registercarburateur. Het snelle blok vroeg ook om superbenzine. De boring en slag van de blokken waren identiek: 66 x 90 mm. Daarmee was de Honda Jazz motor een mooi voorbeeld van een lange slag motor. Het maximun koppel werd opgegeven voor 93 Nm bij 3.000 tpm. De kleine Honda was er 150 echte kilometers snel mee. Maar dat gaf een hoop geluid in de cabine. De optionele vijfbak was een pure overdrive en een goede geluiddemper. Voor die lange slag was natuurlijk niet alleen vanwege de soepele motorloop en het betere koppel bij lagere toeren gekozen. Er was onder het neusje van de Jazz gewoon geen plek voor een krachtbron met grote boringen.

De Jazz was een dapper, opvallend verkeersdeelnemertje

Zijn wielbasis was 222 cm, de totale lengte bedroeg 338 cm. Daarbij was het doosje toch 147 cm hoog. Dat gaf lekker veel hoofdruimte. Gelukkig had de hoogte geen invloed op de zijwind gevoeligheid. Als het op het onderstel aan kwam deed de Jazz het ook niet verkeerd: voor had hij Mc Pherson poten. Maar ook achter was de wielophanging onafhankelijk. De Honda Jazz remde voor met schijfjes, achter met trommels. Door de korte wielbasis was zo’n Jazz wat gevoelig voor kleine hobbels en oneffenheden. Maar het weggedrag was prima. En overhellen in bochten? Dat deed het karretje ook nauwelijks.

Het idee dat de Jazz van origine een stadswagentje voor Aziaten was, werd onderstreept door de stoelen. Die waren voor Europeanen echt aan de krappe kant. Langere ritten resulteerden dan ook gegarandeerd in rugpijn. De afmetingen maakten ook dat de Jazz echt niet meer dan een tweezitter met extra bagageruimte was. In de plus: de passagier die achterin werd opgesloten had in elk geval voldoende hoofdruimte. Weer een minpuntje: om ook maar iets van beenruimte voor die gevangene te hebben moest er een voorstoel zover naar voren dat er voor de bezitter van die zetel nauwelijks ruimte overbleef.

Geen prijstoppers

Autootjes als de Honda Jazz van de eerste generatie zijn nog geen hoogbetaalde collectors-items. Maar in de huidige klassiekermarkt zijn het wel exoten. Ze zijn een soort van vertederend en ze zouden Randstadtechnisch bezien net zo populair kunnen worden als Fiat 500’s.

Honda Jazz

 

Nu in de winkel, het julinummer

BMW 318i, Fiat 500 Abarth, Chevrolet Fleetmaster

Auto Motor Klassiek van juli ligt nu in de winkel. Dus snel naar de boekwinkel voor een nieuw nummer. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Lekker zomers prijkt op de omslag de BMW 318i cabriolet van Femko de Jong. Hij bracht de auto tot in perfectie. U leest er alles over in nummer 7.

Erg interessant vinden we zelf de ombouw van een Chevrolet Fleetmaster naar een custom. Dat is niet zomaar klakkeloos gedaan. Het was een echt ingrijpend project. Zelfs de klompen van de eigenaar moesten eraan geloven. Ook de restauratie van de Fiat 500 waarvan in dit nummer een verslag, zou je onder de noemer custom kunnen scharen. De auto was in erbarmelijke toestand, dus een intensieve restauratie volgde. Eigenaar Henrique Linde gaf er meteen een eigen 'Abarth'-draai aan. Wij vonden het resultaat meer dan geslaagd. Hendri Kampherbeek heeft zijn hart gegeven aan Peugeot. Zelfs wanneer deze voor de tweede keer onder handen moet worden genomen. Zijn Peugeot 405 mi16 kocht hij met een kapotte motor en na de restauratie was het weer bijna mis.

Natuurlijk worden alle auto- en motorverhalen weer voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien natuurlijk ook rond de veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet eens aangeboden worden. Het perfecte leesvoer. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

En verder ook nog:

  • Aprilia Moto 6.5 restauratie
  • Honda CB 550
  • Mercedes-Benz 600 Pullman
  • Herinnering aan Stirling Moss
  • Beleef de bevrijding deel 2

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

5 Comments

  1. J.K.Scholtens

    20 juni, 2019 at 16:20

    Als beginnend huisarts 13 jaar in gereden. Eerst met grijs kenteken en toen de bpm afgelopen was met geel.Ideaal en super goedkoop.

  2. Bos J

    20 juni, 2019 at 15:04

    Misschien worden ze net zo populair, maar ze rijden stukken beter als die Turijnse koffiemolen!
    Mijn vrouw heeft nog spijt dat ze die van haar heeft weggedaan!

  3. Rene

    20 juni, 2019 at 12:11

    Ik vond het altijd een leuk autootje om te zien.
    Tamiya leverde hem als rc-model in een sportieve outfit.

  4. Joost

    20 juni, 2019 at 09:29

    Leuk artikel over een syphatiek voituurke. Bedankt!

    • Dolf Peeters

      20 juni, 2019 at 09:33

      Wij vonden het ook leuk! Er zijn te veel leuke en betaalbare klassiekers die vroeger ons straatbeeld bepaalden, maar nu feitelijk vergeten zijn. Ons eerbetoon is daarom oprecht!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *