Motoren

De Honda FX 650 Vigor, Een onbeminde youngtimer (1996-2001)

By  | 

Een onbeminde youngtimer aanschaffen. Dat is leuk. Met zo’n gedateerd stuk speelgoed kom je de winter lachend door. Het kost je bijna niets en je raakt er nog eens door met mensen aan de praat. Zo zou het kunnen gaan:

“Wat heb jij daar eigenlijk?” “Een Vigor.” “Ja, dat komt omdat je te veel zuipt. Je hebt het zweet op je voorhoofd staan man! Je moet eens aan je lever denken!” “Nee geen tremor, een Vigor. En dat zweet komt door die warme winter, ik zweet mijn Husky uit.” “Een Husky? Een poolhond? Wat doe je in godsnaam in een poolhond?” “Loser! Mijn Husky is mijn thermo-winteroverall en die Vigor is gewoon een Honda offroad ding met een Dominatorblok.” “Het wordt steeds gekker. Dominatorblokken horen onder Nortons. Dat waren 500- en 600 cc tweecilinders. En in dat pak zie je er uit als een Bifi, niet als een Husky!” “Man! Je bent een fossiel. Nortons zijn uit het jaar kruik! Tegenwoordig doet Norton alleen software! En kan ik er wat aan doen, dat jij niet weet waar ik over praat?”

De Vigors, onbeminde youngtimers

Goed. Zo vanaf 1990 waren de Honda Vigors gewoon de generatie allroads na de Yamaha XT500 en de Honda XL 500. Iets voor die tijd werd de naam overigens ook voor een compact soort sedan van Honda gebruikt. Maar deze Vigor heeft weer twee wielen. Zoals het hoort, Het is een basic motorfiets, en dan nog wel eentje van het soort dat zijn roots direct in de offroadhoek heeft. De dingen zijn zo smal als een enveloppe op zijn kant, je zit met de knieën zowat tegen de voorste knipperlichten en het blok is dus een 650 cc eencilinder met vier radiaal geplaatste kleppen. En dat wil dapper stampend best van zijn plek. Het ding weegt nog twee keer niks ook. In Nederland waren er maar verdraaid weinig dealers die er brood in zagen. Maar bij Arie Molenaar Motoren in het Utrechtse IJsselstein hebben ze vanaf 1927 ononderbroken bemoeienis in de motorfietswereld. Daar maakten ze een andere inschatting. Eentje waardoor ze bij Honda Nederland toch even een zakdoek over het voorhoofd haalden. Arie Molenaar kocht een stuk of veertig Vigors (Vigorren? Vigri?) in alle kleuren en de dingen gingen als warme broodjes de deur uit.

Goede voornemens

Na verloop van de reguliere garantieperiode en onder de al dan niet liefdevolle zorg van de tweede, derde en tigste eigenaar verdwenen ze allemaal uit beeld. En toen kwam een van die verloren kinders zomaar weer terug op het nest. De eigenaresse wilde hem inruilen. Inruilen? De Maja-de-bij gele eencilinder werd liefdevol als een Japans weesje geadopteerd. Tijdens een bezoek aan het dorp onder de zendmast stond de Vigor ongewassen en ongepoetst in de werkplaats. Met een snel geschreven sticker ‘inruiler’ op de koplamp. Hij stal mijn hart. Zo’n motor met net zoveel charisma als Kawasaki’s uitbundig vergeten Tengai. Of Tenga. Of Tanga. Net zo onaanzienlijk. Maar net zo leuk. Op zo’n motor ziet iedereen dat je motorrijder bent. Dat je je niet door de waanzinnige moderne vormgeving van nu hebt laten meeslepen. Op een grote, nieuwe motor zien ze alleen maar dat je kredietwaardig voor een fikse financiering bent bevonden. Kijk eens in de stoffigste hoeken bij je local dealer.
Misschien vindt je er de leukste motor die er is.
Voor maar 1000+ nog wat euro.
2018 Wordt helemaal goed!
En zo’n Vigor is straks echt een klassieker.

 

 

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X