Sluitingsdatum septembernummer -> 21 juli
Ford Taunus 12M (1967): juweel om te zien voor Martin
Klassiekers wekken nostalgische gevoelens op. Ze brengen een herinnering terug aan hoe het was. Voor Martin was de eerste autoherinnering de rode Ford Taunus 12M van zijn vader. Die herinnering is sterk verbonden met de vorm van de achterlichten. Dat klinkt heel gewoon voor iemand van bijna vijf jaar.
De foto van het achterlicht is voor hem volmaakt, want daar zit “leven” in. Het is net als de liefde: het geeft Martin een vreemde kracht die geworteld is in het verleden. We nemen u mee in een klein hoofdstuk van zijn levensboek.
Een korte levensduur
Martin: “De roestgevoeligheid van onze Ford 12M maakte dat de levensduur in ons gezin kort was. De volgende auto werd een beige Renault 11, waar ik niet zo blij mee was.”
Voordat we de herinnering terughalen met deze Ford Taunus 12M, geven we graag nog wat informatie over de topper van toen.
Introductie in 1962
Met de Ford Taunus 12M presenteerde Ford in 1962 een splinternieuwe compacte auto met een moderne carrosserie en een pittige V4-motor. Ford deed goede zaken, want de Britse en Duitse Ford-fabrieken kwamen gelijktijdig op de markt met de Ford Taunus 12M en de Ford Cortina, beide voor 5555 Hollandse guldens. Er kwamen al snel meerdere modelvarianten, zoals een vierdeurs en een stationwagen.
Onbewust verlangen?
Het verlangen om in gedachten terug te keren naar zijn jeugd kwam met de vondst van een Ford 12M uit 1967 die op Facebook werd aangeboden. Het was een echte klassieker die zowel optisch als technisch in opvallend goede conditie verkeerde. Het was precies hetzelfde model, behalve de kleur dan, want vroeger was hij rood.
Trotse eigenaar?
Martin: “Ik deed een bod en een week later was ik de trotse eigenaar. Voor mijn gevoel was het een bijzonder exemplaar, met het oude Ford-logo en een van de eersten met de letters Taunus op de motorkap. En zelfs met een achteruitrijlamp, die destijds een optie was.
De blauwe kleur is geweldig mooi en helemaal origineel. Hij rijdt fantastisch, er komt een geweldige ‘sound’ uit de V4-motor en de rvs-uitlaat. De vierversnellingsbak met stuurschakeling maakt het helemaal nostalgisch. Sterker nog: de pijp van mijn grootvader heb ik in de asbak liggen, wat mede de gevoelswaarde bepaalt.
Het plezier en enthousiasme krijgen bij mij snel de overhand. Ik kan met plezier vertellen over mijn klassieker, en het blijft niet bij vertellen. Ook laten wij anderen genieten op evenementen en oldtimershows. Voor mij is de Taunus helemaal af, en we willen lang samen blijven!”
Stelling: als u dingen doet waarvan u houdt, zult u meer energie hebben. Die energie is de thermometer van uw passie.
Wij bij Auto Motor Klassiek hebben passie voor youngtimers, klassiekers en oldtimers, of het nu auto’s of motoren zijn. U kunt dat enthousiasme delen door abonnee te worden voor 49,50 euro per jaar.
Nog wat leesvoer
Wie na dit verhaal over Ford Taunus 12M nog even wil doorlezen, kan hier terecht.
- Taunus 12m
- Taunus 12M P4. Duits model met Amerikaanse ontwerpgeschiedenis.
- Ford Taunus 17M Turnier (1972) – Een meesterstuk voor jan
- Ford Taunus Coupé L (1975) Reddingsactie van Keimpe Hoekstra
- Ford Taunus 15M RS
Hieronder volgen nog meer foto’s.
Benieuwd wat er aan de remmen en rubbers al gedaan is, bij stilstaan wordt zo’n auto ook niet beter
Op Facebook zoiets vinden durf ik nog wel, maar ongezien bieden op een oude Ford, hm
Ik heb een 15m gehad, van 1969, zelfde basis, had V4 1.7 motor.
Stuurde fijn en was ruim, kon zeer goed mee in het verkeer.
Leuk verhaal en leuke herinneringen om te lezen. Ik voeg er aan toe: je kunt wel zien waar de Russen hun auto design inspiratie vandaan haalde.
Wat leuk! Precies zo een, zelfde kleur tweedeurs was de eerste auto van mijn vader. Jong gebruikt gekocht op 18 april 1969 voor een bedrag van fl. 3.950! Was een 67’er met kenteken 26-63-DL.
Helaas in mei 1972 total loss gereden met het hele gezin erin. Is zo’n beetje mijn vroegste herinnering. Ik was 2.
Recent een latere auto van mijn vader gekocht waar ik een enorme band mee had. Althans, niet het exemplaar, maar ook een iets andere. En zeker zo zeldzaam als deze prachtige Taunus.
Een Princess 2 2000HL.
Echt leuk zn mooie klassieker en helemaal omdat het een Ford is. Echter zou ik juist de motor ruimte in tip top conditie maken en houden is de auto waard
Ik heb tweemaal het model van hiervoor gehad en mijn vriend heeft een 15M RS gehad, betrouwbare auto’s nooit geen problemen.
Voordat ze naar de sloop gingen, wel even de achteras eronderuit gehaald voor een aanhanger.
Johan Geers
Die achterlichten zijn inderdaad wel typisch 12M, je haalt ze er zo uit tussen de rest
Mijn oom en tante uit Rotterdam hadden in 1978 exact dezelfde. Ik woonde nog in Brabant maar zij in Rotterdam. Ik ging in maart 1978 naar de Ziekenverzorging opleiding in Rotterdam Hillegersberg. Zij kwamen langs en namen mij alvast mee. Ik, en zij hebben (nu 91 beiden) nog steeds over, zat op de achterbank en zei tegen hen: ‘Op naar de vrijheid’, ja thuis was niet alles leuk met 7 opvreters. Kon eindelijk mijn eigen gang gaan en daar heb ik volop van genoten. Maar dat is de herinnering die ik aan de 12 M van mijn oom en tante heb.
Ja die V-motor is karakteristiek. Ik heb ooit gebeld met een gewone Ford dealer, toen ik erover dacht een 15 of 12M te kopen. Ik vroeg of de motor betrouwbaar was. Jazeker was het antwoord, ze gaan al gauw 300.000km mee! Ik rij al jaren Saab 99 en bij de garage staat regelmatig een 96 met diezelfde V1.5 Ford motor. Ze gelden ook bij Saab als heel sterk. Al schijnt het vervangen van koppakking niet makkelijk omdat die in een V erop moet. De kop bestaat uit één stuk. Ook die motor heeft een heerlijke ronk.
Sorry Erik maar de V4 van de Taunus heeft 2 cilinderkoppen met inlaatspruitstuk er tussen in en daardoor lijkt het misschien een geheel. Motor was inderdaad betrouwbaar, hoorde lang geleden van een Ford medewerker dat ze een nieuwe servicewagen zouden krijgen als de oude (12M) kapot zou gaan. Dit hebben ze geprobeerd door regelmatig op hoge snelheid in een lage versnelling te schakelen en over z’n toeren te jagen maar ze kregen de motor niet kapot.
Leuk verhaal.
Ja mijn vader had er ook één uit de serie een nieuwe in ’69. De al genoemde 15m in de veel voorkomende beige kleur 4 deurs. Of het een XL was weet ik niet. Ook mijn vader kocht daarna weer een Ford, een Taunus 1.6XL in ’74 met en vinyl dak. Ik zal nooit vergeten dat mijn vader op een zaterdagmorgen vroeg: “Heb je zin om mee te gaan tanken?” Ja dat wilde ik wel. In Nootdorp straat uit links de Veenweg uitrijden en weer links op de hoek de kleine Shell tank met 2 benzine kasten. Niks bijzonders zou je zeggen, maar ik heb er warme herinneringen aan in die mooie 15m.
Jaren later in Zuid Joegoslavië reed ik over een pas bergafwaarts, met een 15 jaar oude Kever, voorbij de Fjord achtige bocht van Kotor met een prachtig glimmende donker blauwe 15m in de achteruitkijkspiegel. Ik moest remmen de blauwe schrok en slipte achter me en reed tegen een rotsblok. Dat deed me pijn. Leuk om nu in exact dezelfde mooie een stralende blauwe kleur een 12m te zien die toch grotendeels dezelfde carrosserie heeft.
Heel veel plezier ermee!
Die V4 motoren waren en zijn populair bij DKW en oude Saabs voor inbouw in waar eerst een 2tact zat ivm hun compacte bouw.
Ik had een beige 12M uit 1970. Buitenkant was gelijk, maar ik had het dashboard met ronde klokken. Dit ovale dashboard zat ook in mijn 12M van 1965, die ik daarvoor had. Later nog een 15M XL uit 1969 gereden. Fijne auto’s allemaal. Vandaar dat ik nu in mijn achtste Ford rijd.
Aan die V4 motoren kleefde een probleem, ze gaven bij 60.000 tot 70.000 de geest of ze gingen ‘eeuwig’ mee.
Die 5555 gulden blijft wel hangen. 🙂