in

Ford Capri 3000 GT XL

Een 1972’er die in 1973 op naam is gezet. Was dat een winkeldochter? Deze Ford Capri 3000 GT XL met ‘cojones’ komt van zijn eerste eigenaar af en heeft 46D gedocumenteerde kilometers gereden. Er is nog nooit iets aan gedaan buiten het reguliere onderhoud. Zo’n auto is een unieke vondst. We vonden hem via een Nederlandse link in Mekaanikontie 6, 10600 Tammisaari , (dat bij Raasepori hoort) Finland. Finland staat voor ons voor rendieren. Nooit geweten dat ze daar klassiekers hadden.

De Ford Capri

De Ford Capri was een fastback-coupé, en werd door Ford gebouwd tussen 1968 en 1986. De auto is ontworpen door de Amerikaan Philip T. Clark, die ook betrokken was bij het ontwerp van de Ford Mustang. De budgetinsteek was het gebruik van de mechanische componenten van de Mk2 Ford Cortina en het Capri concept was bedoeld als het Europese tegenhanger van de Ford Mustang. De Capri werd een zeer succesvolle auto voor Ford en er werden zo’n 1,9 miljoen exemplaren gemaakt en verkocht. Het succes was de grote verscheidenheid aan motoren die werd gebruikt. De wat sneue basis was de 1300 cc versie (met de Keulse V4 en de Britse Kent vier-in-lijn) en aan de top stond de Essex en de Colonga V6.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Lees ook: Ford Capri 2.0S V6 uit 1979, uit het archief van Auto Motor Klassiek

Terwijl Ford de auto op de markt bracht als “Ford Capri – de auto die je jezelf altijd al beloofde,” beschreef het Engelse tijdschrift ‘Car’ de Capri als een “Cortina in in travestie”. Dat was niet zo vriendelijk.

Of misschien typisch Brits qua humor.

‘The looks’ (Roxette, 1989)

De lijnvoering van de Capri was intussen wel mooi een soort van perfect. Ook in de meest sobere uitvoering. Maar de auto’s maakten pas echt indruk in hun anabole uitvoeringen waarbij de grootste motoren blij van zin samengingen met de breedst uitgebouwde wielkasten en dubbel brede banden. Bij derde tot vijfde eigenaars – en dat waren jongeren, in mijn MTS tijd waren Capri’s erg populair, ook omdat ze niets kostten en er zo makkelijk aan gewerkt kon worden – waren Capri’s hot. En doorgaans rot.

Het herstellen van dorpels met proppen krantenpapier, sinaasappelkratjeshout en plamuur was in die tijd een ambacht op zich. Daarna werd zo’n dapper gebakje dan in de garage van iemands vader of op een windstille dag gewoon buiten in JPS kleuren gespoten. Bij de Graku in Wilnis had men er een dagtaak aan om stalen Capri- en Kevervelgen te verbreden met ingelaste ringen. Dat kostte 25 gulden per velg. Aan details van wat er met de remmen en ophanging moest gebeuren nadat een 1300’tje van een zwaarder blok was voorzien werd niet echt gedacht.

Intussen gewaardeerde klassiekers

Intussen zijn al die zo mishandelde Capri’s dood en wordt er voor goede exemplaren redelijk tot serieus geld gevraagd en geboden. Een goede Ford Capri is dan ook een overtuigende klassieker uit de tijd dat sportievere auto’s nog gewoon achterwielaandrijving hadden, zoals het hoort. Er is een actieve club en de onderdelenvoorziening is goed. De tijd dat een Capri werd gezien als een Cortina met kapsones is dus echt voorbij. Het aanbod aan Capri’s is ook nog aardig goed. En zelfs een kale Capri 1300 – zeker met zo’n Ford V4 onder de kap waar zoveel ruimte voor zoveel meer is – heeft intussen zijn charme.

Maar een exemplaar zoals dat bij Koskin Import uit Finland staat? Dat is een echte vondst! En de originele wielen zitten erbij.

Nog meer over verhalen voor de Ford Capri liefhebber:
De Ford Capri, het Europese icoon van Ford
De Tickford Capri Turbo
Ford Capri 2.8 Injection (1983)

5 Reacties

Geef een reactie
  1. De eerste serie vind ik nog steeds de mooiste! Machtige motor in deze Capri! Je zag ze bijna nooit met een 3 liter V6, meestal een 1600 of eventueel een 2 liter. Heel gaaf bewaard exemplaar!

  2. Net als de Opel Manta inderdaad een geliefde wagen voor “jonge automobilisten” en dus … zeldzaam geworden. Wat is er nog over van die enorme verkoop van nieuwe Capri’s?

    373 Capri I’s, verkocht tussen 1968 en 1975. Bijna de helft ervan, in verhouding erg veel dus, zijn de 172 zescilinders. Dat zijn de Köln en Essex V6-motoren van 2000, 2300, 2600, 2800 en 3000cc. Van die laatste, zoals het exemplaar uit Finland, zijn er nog 13 in Nederland.

    En van die beruchte 1300 die er door elke Daf uit werd gereden aan het stoplicht is er eentje meer bewaard, 14 dus.

    Voor de Capri I was er natuurlijk nóg een Capri, de Ford Consul Capri 1300 en 1500 die werd verkocht van 1961 tot en met 1963. En ook dat is een heel leuke auto, al werd hij toen slecht ontvangen. In Nederland totaal uitgestorven.

      • Deze is ouder dan 1972 toen hadden ze grotere achterlichten en koplampen volgens mij. heb zelf een 1700 GTXLR gehad van 1969 rotte wielkastranden achter. mijn broer had een 2300 GTXLR automaat bij glad weer kwam je niet weg auto was te licht van achteren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *