Bijzonder

Een heel mooie Alvis

By  | 

Alvis bouwde alleen complete chassis

De koetswerken voor die rollende Alvis chassis werden gebouwd door bekende carrosseriebouwers, zoals Cross & Ellis, Charlesworth, Vanden Plas, Mulliner, Park Ward en Graber. Dat is ook de reden waarom er zoveel verschillende uitvoeringen bestaan. De TA/TB reeks was een verkooptopper: in de vijf jarige productieperiode zijn er zo´n 3.400 gemaakt. De TA zorgde  daarmee voor zwarte cijfers in de boeken  bij Alvis. Er werd aan verdiend. YES!!

Alvis was een typisch Engelse “upper-middle-class” auto

Voor mensen die wel opgemerkt wilden worden, maar alleen op een beschaafde manier. Een toonbeeld van onderkoeld succes. Veel Alvissen tref je niet in ons land. De wel aanwezige exemplaren  zijn verzameld binnen de Owners Club. Wij deden de motorkap van Jan’s TA 14 omhoog en werden enorm blij. Onder de motorkap van moderne auto’s is het droefenis. Elk motorblok heeft tegenwoordig een boerka aan.

Eerlijker kan het niet

Onder de beeldschoon gewelfde motorkap van de Alvis TA 14 ligt een motorblok zoals een motorblok bedoeld is: Een eerlijke vier in lijn met een pervers mooie aluminium klepdeksel. En die klepdeksel wordt op zijn plek gehouden door onderdeeltjes die in de meest letterlijke zin ‘vleugelmoeren’ zijn. Beeldschoon en zo onbedekt als Eva voor de zondeval. Het principe van ‘form follows function’ ligt daar in zijn essentie te sluimeren. Dat functionele komt waarschijnlijk vanwege het feit dat Alvis geld verdiende met de productie van vrachtauto’s en pantservoertuigen. Google op youtube maar eens op Alvis Stalwart en huiver. we weten trouwens nog een dozijn van die Stalwarts te kop staan…

Wel productie, nauwelijks verdiensten

De autodivisie schreef zelden zwarte cijfers. De TA14 was een van de eerste auto´s die er in het na/oorlogse Engeland gefabriceerd werden en was feitelijk een opgewaardeerd voor oorlogs model. Terug naar de motorruimte. Het viercilinder 1.800 cc blok is stevig maar oogt rank. De diverse gepolijste onderdelen (was dat ooit origineel?) geven op een beschaafde manier een soort ingetogen uitbundigheid aan het geheel.

De bedrading is verregaand origineel, dus voorzien van geweven kous. Het zwart van het blok is niet tegen offer gevallen aan cosmetische terreur. Zwart zoals zwart bedoeld is. Onder een motorkap en op gietijzer in elk geval. De bougiekabels zijn onderworpen aan een milde vorm van bondage. Dat houdt ze keurig in het gareel. Her en der zien we een optisch wat moeizaam in het geheel ingeburgerd AMP stekertje, zoals aan de gelijkstroomdynamo van Lucas uit de tijd dat er nog geen grapjes over dat merk werden gemaakt. De horizontale SU carburateur zit op zijn gemak gehurkt aan de zijkant van de cilinderkop. Verschillende bewegende verbindingen zoals de verstelling van de ontstekingvervroeging zijn keurig met draad geborgd. Een poos geleden al, zo te zien. Mooi.

Deze auto

Bouwjaar: 1948 km-stand: 87.474, carrosserie: coach, 4 deurs, brandstof: benzine. Motor 4 cilinder in lijn. Kopklepper, 1892 cc, boring x slag 74 x 110 mm, compressie 6,9:1. 2 kleppen/ cil, carburatie: een enkele, horizontale SU type H4 1 1⁄2-inch. Maximum vermogen : 68 pk bij 4000 t/m. Topsnelheid : ca.120 km/h. Transmissie: Handmatig, vier versnellingen. De mechanisch bediende trommelremmen met twee oplopende schoenen waren van Girling, Onder de wielkasten zaten 16 inch stalen velgen. De dempers waren van onder het dashboard instelbaar en kwamen van Luvax hydraulic

 

Met dank aan vakgarage Tinga, Leimuiden

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X