Historie

Een AlfaSud 1,5 TI. Een overlevende

By  | 

De Alfasud bleek voor de autowereld een openbaring. Voor het eerst werd bij Alfa Romeo gekozen voor voorwielaandrijving.


We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Geïnspireerd door VW?

Alfa Romeo zou vanuit Zuid Italië de wereld veroveren met een nieuwe revolutionaire, betaalbare middenklasser. Dat werd de AlfaSud. Er werd een geheel nieuwe motor voor het project ontwikkeld, een 4 cilinder boxermotor van 1186 cc met 63 DIN pk. Die krachtbron werd bedacht door de Oostenrijker Rudolf Hruska. Hruska werkte ook voor VW, vandaar zijn voorliefde voor boxermotoren. De van Bosch ontsteking voorziene gietijzeren, vloeistofgekoelde boxer met zijn lichtmetalen koppen lag voor de vooras en gaf de Alfasud zijn kenmerkende lage neus, een heerlijk trillingvrije loop en een gunstig, laag, zwaartepunt. Omdat het motorblok uit een stuk was gegoten was de productie simpel en goedkoop. De verbrandingsruimtes in de koppen waren dakvormig. In de zuigers waren aanvullend verbrandingsruimtes uitgespaard en de kleppen werden aangedreven door een enkele, snaaraangedreven, bovenliggende nokkenas per cilinderrij. Het concept was fantastisch. De auto’s reden super. En ze roestten als de hel. Bovendien pleegden de Zuid Italiaanse werkers sabotage omdat ze het helemaal niet fijn vonden om in een fabriek te moeten werken in plaats van onder de olijfbomen te dromen over hogere uitkeringen.

De Sud liep op Super

Alfa meldde nadrukkelijk dat de kleine viercilinder op Super gestookt moest worden. (Ron 98). Oorspronkelijk had de boxer motor dus een cilinderinhoud van 1186cc (boring x slag 80mm x 59mm) voor een vier versnellingsbak. Later groeide hij en werd hij de krachtbron voor de 33.  De krukas liep in drie glijlagers De losse lagerkappen met een geribde passing werden door zowel horizontale als verticale bouten tot een geheel met het blok gemaakt en zorgden voor een degelijke ondersteuning van de krukas. De smering werd verzorgd door 4,6 liter 10 W 50 (inclusief het oliefilter) de boxers liepen heerlijk, draafden zingend door hun toerenbereik en waren zelfs met hun aanvankelijke 63 DIN pk een prettig dynamische motorisering voor de lichte Sudjes. En als u nu onder zo’n Alfasud motorkap kijkt? Zelfs bij een spannender exemplaar als ons fotomodel, een 1,5 TI?  Dat ziet er helemaal niet spannend, niet Italiaans exhibitionistisch uit. Niet als een Echte Alfa.

Onder de kap van een AlfaSud

De Alfasud heeft van huis uit een dergelijke versteviging tussen ‘serviceruimte’ en de motorruimte. De scheidingswand, ook wel diafragmawand genoemd, vormt de versteviging tussen de bevestigingspunten van de veerpoten en zorgt er zo voor dat de motorruimte minder aan torsie onderhevig is. De viercilinder boxer ligt plat op zijn buik verstopt in geklemd tussen zijn binnenliggende remschijven in de diepte tussen wat appendages. Het luchtfilterhuis is eerder effectief dan beeldschoon. De carburateurs die er door inademen vinden het het lekkerst als ze wat mogen doorblazen. Onder de 50 km/u werken ze soms wat minder soepel. Onder Boxer-liefhebbers gelden de 1.5 liter 95 pk en de 1.7 liter 118 pk blokken als de toppers. De eerste generatie 1.5 liter 105 pk blokken leverden er in werkelijkheid maar een stuk of 93 en waren veel minder soepel dan de 1.5 liter 95 pk motoren.

Het blok

 

 

 

 

Nu in de winkel, het juninummer

Auto Motor Klassiek van juni ligt nu in de winkel. Dus haast u om een nieuw exemplaar te bemachtigen. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Als hoofdartikel hebben we een uitgebreid aankoopadvies van de Mercedes-Benz S-klasse W116. Alles wat u moet weten, vanaf zwakke punten tot specialisten en lectuur. Een must voor de koper, maar zeker ook voor de liefhebber.

In het juninummer hebben we weer een paar mooie restauratieverslagen. Een daarvan is er een van de restauratie van een Innocenti 90L uit 1981. Maar zeker interessant is ook de restauratie van de Victoria Vicky type 117, van een jonge Belgische bromfietsliefhebber. Hij heeft er nog meer gerestaureerd of in de planning staan. Waaronder een DKW en Express. Ook de Moto Guzzi V7 Special uit 1971 is helemaal gerestaureerd.

Natuurlijk worden alle auto- en motorverhalen weer voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden. Het perfecte leesvoer voor deze lastige tijden. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

En verder ook nog:

  • Ford Thunderbird 1966
  • Panhard 24 CT
  • Solex van Tivan
  • Beleef de bevrijding
  • ROZ Classic 2020

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Ook leuk om te lezen…


Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

1 Comment

  1. Paul Huisman

    1 augustus, 2019 at 02:28

    Wat een mooi artikel over een bijzondere auto. Ik deel de ervaring met de Sud en er valt ondanks de roest en een gebroken distributiesnaar een vette glimlach op m’n face!!!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *