in

DKW Hummel. ULM, klein, maar dapper

DKW Hummel
Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 

Ooit, toen op straat voetballende kinderen nog wegdoken als ze de lokale agent op zijn dienstfiets zagen naderen… Herstel: Ooit toen de bromfietsjeugd dikke schik had over de lokale agent op zijn ULM.


Een ULM was de dienstafkorting voor Ultra Licht Motorrijwiel

Dat fenomeen was de stap net na de dienstfiets, maar zat nog onder de BMW R50, en de KSA en de GSA. De KSA was de Kleine Surveillance auto, een VW kever. De GSA… Nou ja: het Volkswagenbusje. Dat was de tijd dat er twee weerbarstige lieden achter de voorbank van die Kever werden gefrommeld om daar vervolgens erg rustig te blijven. Politie had toen nog gezag. Tenminste: als je niet toevallig die agent op de 47 cc ULM was. En dat terwijl die ULM bedoeld waren om het mobiliteitsprobleem bij de politie op te lossen. We schrijven 1961…

Groot was de verbijstering dat de Algemeen-Inspecteur dat voorjaar bekend maakte, dat er 800 bromfietsen; Berini’s ofwel ULM’s (Ultra Licht Motorrijwiel) met drie versnellingen, uitgevoerd in zwart met nikkel en met een topsnelheid van zestig kilometer per uur, aangeschaft zouden worden. Het Korps was er niet enthousiast over. Zelfs de bijgeleverde poetsmiddelen en de lederen tassen met handschijnwerper met voorzetlenzen, verbanddoos, opvouwbare waarschuwingsdriehoek en een krijtje maakten maar weinig indruk.

Lees ook: Meer verhalen over klassieke motoren

Bromfietsen van 16+ ers liepen doorgaans (aardig wat) sneller dan zestig. En laten de ULM’s nu juist zijn gekocht om bromfietsen te controleren. Er was over vergaderd. Dus ging het mis.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Omdat je als overheid altijd meer geld kunt uitgeven ging men vervolgens al vrij vlot over op de aanschaf van echte lichte motorfietsen. Dat werden de DKW Hummels (die liepen 65 km/u) en kort daarna de Sparta Sport en de DKW RT50 (die liep wel 70/75 km/u). Achterop bij deze dienstvoertuigen zat een metalen rek met lederen tassen. Daar zaten een verkeersvest, acculamp, verbandtrommel, plumobiel, twee magnesiumfakkels en een schrijfplankje in..

Een rijbewijs? Welnee!

Voor het rijden met deze 50cc motoren die een maximum snelheid hadden van maar 65 km/u was wettelijk wel een motorrijbewijs verplicht. Om op kosten voor het laten halen van een motorrijbewijs voor zoveel politiemensen te besparen, en omdat het niet mogelijk was om op korte termijn honderden berijders van een ULM rijles te geven voor een rijbewijs A werd er voor deze voertuigen een ontheffing verleend.

Snelheid in eigen huis

Bij bijna iedere lokaal korps was er wel een collega die bekend was met het opvoeren van deze voertuigen of een goede bekende van een net zo lokale bromfietsverkoper. De snelle, Duitse onderdelen waren makkelijk te krijgen. De toppers onder de ULM’s liepen zo wel een kilometer of tachtig. Dat was natuurlijk tegen de bedrijfsregels, maar iedereen wist er van. Ook de controleur motormaterieel. Maar omdat de komst van die functionaris altijd keurig werd aangekondigd trof hij alleen maar standaard ULMs aan. Prima!

Een dappere overlevende

Intussen troffen we Gerrit Koopman die zo’n ULM ter adoptie heet staan. Het is een DKW. Een exemplaar dat origineel (dus geen 80 km/u) snel is. De kleine DKW heeft een vertederend patina en als gepensioneerd ambtenaar kan hij nog lang van zijn rust genieten.

We bedanken Gerrit voor zijn foto’s. En als er een AMK lezer is die de DKW wil arresteren, dan sturen we Gerrits adres wel door. Mits u natuurlijk een bewijs van goed gedrag kunt overleggen!

Lees ook:
DKW en NSU – Klassieke Schoonheden
DKW: Van wereldmerk tot Volkseigener Betrieb
Een heel blije klant – column
NSU MAX Special (1956). De wereldkampioen van Hendrik.


Bent u klassiekerliefhebber en bevallen u de gratis artikelen? Overweeg dan ook eens een abonnement op Auto Motor Klassiek, het gedrukte tijdschrift. Dat ploft voor een luttele jaarbijdrage elke maand bij u op de deurmat. Boordevol interessant leesvoer, speciaal voor de klassiekerliefhebber. Genoeg om u dagenlang van de straat te houden. En alsof dat niet genoeg is, draagt u ook nog eens bij aan het hele platform voor en door klassiekerliefhebbers. Daarbij heeft zo’n abonnement nog meer voordelen. Kijk maar eens op de link hierboven voor meer informatie. Een preview van het actuele nummer vindt u trouwens via deze link. Dan heeft u alvast wat te lezen, want daarin staan pagina’s van diverse artikelen.


 


 

10 Reacties

Geef een reactie
  1. Ach die bromfietsperiode. Ik (bouwjaar 1955) reed in Den-Haag begin zeventiger jaren op mijn opgevoerde Zündapp van school naar huis. Werd staande gehouden door twee agenten met de vraag of ik wel wist hoe hard ik reed. Mwah, ongeveer 35 ? Via een krakende portofoon vertelde zijn collega die een eindje terugstond (met een radarpistool …) dat het 78 km/u was!
    Bromfiets achter moeten laten en met de schooltas onder mijn arm lopend naar huis.
    Enkele weken later mocht ik hem ophalen op het politiebureau. Daar stond hij dan, en erboven hingen aan een ijzerdraad de “foute” onderdelen zoals de carburateur, zuiger, cilinder en tandwielen. Omdat het voorste tandwiel op de uitgaande as was gelast (vanwege uitgesleten spiebanen, iets wat de vorige eigenaar had gedaan) had men de as in zijn geheel verwijderd uit het blok.
    Dat pikte ik (ik was zestien jaar…) uiteraard niet en vroeg waar ik een klacht kon indienen. Dat kan bij de politie werd mij medegedeeld, “daar ben je nu en daar is het gat van de deur en nu wegwezen”!
    Dat mijn vader het met hem eens was hielp ook al niet … :-(.

    Later is het met een Suzuki T500, Honda 750f2, Yamaha XJR 1300 SP en Suzuki V-Strom goedgekomen.

  2. Wat je omschrijft is de gang van zaken bij de landgroepen van de toenmalige Rijkspolitie. De gemeentepolitiekorpsen regelden keuze, aankoop en onderhoud autonoom. De enige landelijke controle was die van de dienstwapens. De RP reed toen ook al (net als de GP) BMW, meestal voorzien van een Glaser kuip.
    Wat het opvoeren betreft waren het idd heel andere tijden. De rollenbank kwam veel later en er was kennis en ervaring nodig om als diender na te gaan of zo’n ding was opgevoerd of niet. De ‘foute’ onderdelen werden gedemonteerd en je kreeg je brommer (met boete) terug, tenzij je ook had geknoeid met de cilinderinhoud of er een blokje zonder trapas onder had gehangen. Alle truukjes waren ook maar ‘beperkt houdbaar’.
    Al met al een heel andere tijd dan nu…

  3. Vroeger moest je het tegen een ‘ULM’ opnemen met jouw al of niet opgevoerde bromfiets.
    Iets later waren die ULM’s al uit het straatbeeld verdwenen en zo moesten wij het opnemen tegen heuse personenauto’s of de T2 Volkswagen bussen van de dienders. Ik kan wel stellen dat je het slim moest aanpakken. Óf je voerde jouw brommer niet op zodat ze konden controleren wat ze wilden. Óf je voerde hem op en zorgde ervoor dat je met een niet traceerbaar foefje het ding met één enkele handgreep weer omtoverde tot een ‘standaard’ bromfiets. (Linke optie)
    Óf….jawel…. je voerde hem zo genadeloos op, dat de dienders je gewoon niet te pakken kregen.
    De ervaringswaarden van de nodige snelheid en kracht waren zo’n 90km/uur + en dat hij bij het uitkomen van een bocht zelfs in zijn tweede nog nerveus in het voorwiel werd als je ‘plein gaze’ gaf. En mensen, wat was er toch allemaal verkrijgbaar om een Zündapp de sporen te geven.
    De gewone remmerij was meer voor de vorm. Wat was ik toch blij met die grote Kreidler remnaaf in mijn voorwiel!! Een serieus stoppertje!
    Maar laten we eerlijk zijn. Als we wilden motorrijden, dan moesten we maar ons rijbewijs daarvoor behalen. Wij werden kalmer met de jaren, en dat rijbewijs?…Dat kwam er. De historiek van ondeugend bezig geweest zijn blijft. Trouwens,….heeft iemand al het boekje ‘Buikschuiver’ gelezen van Gabriël Kousbroek? Ik kan het jullie aanraden.
    Lachspieren zullen op de proef gesteld worden😄

  4. Een van mijn mooiste jeugdherinneringen; wijkagent Foesenek (‘De Foes’) die ons in december 1962 op zijn Berini op het ijs van de vijver in het Brabantpark in Breda achterna kwam, omdat we nog niet op het ijs mochten, en vervolgens met zijn brommer door het ijs zakte, dat immers te zwak was, want we mochten er niet op 🙂 Anvankelijk durfden we niet te lachen, maar nadat rooie Henkie Verhagen keihard in de lach schoot, was het ijs gebroken 🙂

  5. Ben.
    Kan me nog herinneren dat ik achtervolgd werd op mijn zwaar opgevoerde Kreidler door de “rayoncommandant” op zo’n Dkw.
    Was lachen, je liet hem wat inlopen, om vervolgens naar z’n 4 op te schakelen en uit het zicht te verdwijnen…..

  6. Op een dag, het was in de jaren 60 reden wij rondjes op oude brommers en motorfietsen bij een zandafgraving in de buurt van het dorp. Maar helaas er werd geklaagd door de buren ( geluidsoverlast)
    Daar kwam de dorpsagent op zijn DKW Hummel. Jongens, zei hij er is geklaagd dus jullie moeten stoppen. Maar voordat jullie stoppen rij ik nog een rondje mee ha ha. zo gezegd zo gedaan. Ja dat kon toen nog ik denk er nog met plezier aan terug.

  7. Oude brommers zijn stoer.
    Vreselijk oubollig maar stoer.
    Al wordt je links en rechts voorbijgereden door scootertjes tegenwoordig, zo’n oudje trekt altijd bekijks

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Bremen Classic Motorshow 2021. Het klassiekerseizoen start online op 6 februari

Ford Escort RS 2000 Mk2 (1979)

Ford Escort RS 2000 Mk2 (1979). Oprecht raspaard uit de renstal van Lammert van der Meulen.