Historie

De Rover 200, een geslaagde bastaard.

By  | 

Er was geruime tijd kift over het wel of niet Echt Engels en/of Echt Rover zijn van de Rover 200 lijn. Want de Rover 200 was best veel Honda.

De Rover 200 serie was Anglo/Japans

En die Rover 200-serie en de latere de Rover 25 werden tussen 1984 en 2005 door de Britse fabrikant Rover zijn geproduceerd.

Er waren drie generaties Rover 200.

De eerste generatie was een vierdeurs sedan op basis van de Honda Ballade. De tweede generatie was verkrijgbaar als drie- of vijfdeurs hatchback, plus een coupé en cabriolet. Maar van de topless modellen zijn er niet veel verkocht. Het basismodel, de Honda Concerto, werd gebouwd op dezelfde productielijn van de Longbridge-fabriek van Rover.

Er gingen direct al verhalen over de verschillen in afwerking en kwaliteit tussen de producten uit de ‘Japanse ’ en de Britse productie. Maar er gingen en gaan nu eenmaal altijd verhalen. Zelfs al voordat de social media de wereld gijzelden. De laatste generatie Rover 200 ’s  werd weer ontwikkeld door Rover zelf maar dat wel  op het platform van zijn voorganger en die lijn was verkrijgbaar als een drie- of vijfdeurs hatchback.

En intussen was Rover al over gegaan van Honda naar BMW

Daarmee was Honda verrast en verbitterd en raakte het zijn belang in Rover kwijt. Vlak voor BMW’s verkoop van Rover in 2000, en na een laatste facelift, kreeg het model de naam Rover 25.  De productie stopte in 2005 toen de naam MG Rover in gebruik werd genomen. De productierechten en gereedschappen voor het model, maar niet de rechten op de naam Rover, zijn momenteel van de Chinese autofabrikant Nanjing.

Rover had natuurlijk een bijna legendarische naam en historie

Maar net als veel oorspronkelijk Britse automerken was ook Rover een bedrijf in moeilijkheden geworden. Rover ploeterde door en ontwikkelde de SD1, een beeldschone, indrukwekkende volwassen 5-deurs topmodel dat net niet Jaguar bedreigend was. Het grootste succes beleefde de SD1 met de tweede Auto van het Jaar prijs in 1977. De SD1 bleek de laatste echte Rover.

En dat de redding van het merk uit Japan moest komen? Daar waren hele volksstammen geshockeerd over. De zaliger nagedachtenis van het merk wordt gekoesterd door de indrukwekkende (Dutch) RoverArchives van René Winters. René Winters heeft al die kennis dus gedocumenteerd en wel hij wil die kennis graag delen en daarom publiceert hij die online, waarmee hij ook nog eens extra Rover info hoopt te vergaren zoals autogegevens voor registers.

Een geslaagde mix

Intussen werd bij de pers de Rover 200 serie verwelkomd als mooie combinatie van het prestige en de traditie van Rover en de vooruitstrevende inzichten en techniek van Honda. In de breedte werd gesteld dat de Britse ingenieurs en ontwerpers hun nieuwste telg toch mooi voldoende eigen genen hadden mee gegeven om er een Echte Rover van te maken.

De Rover 200 was niet opzienbarend

De auto was ingetogen gestileerd naar de normen van zijn tijd. Zijn strakke lijnvoering verloochende zijn Japanse oorsprong echter niet. De middenklasser was een rustig ogende, redelijk ruime en vooral comfortabele auto met een prettig grote kofferruimte. Er was keuze tussen een (geheel lichtmetalen) 1.342 cc motor van 72 pk en een 1.598 cc metende gietijzeren exemplaar dat naar gelang de uitvoering tussen de 86-105 pk leverde. De 200 was leverbaar met een vierbak of met een drietraps automaat met lock-up systeem.

Instappen was en comfortabele actie

De deuren liepen door tot in het dak. De lay-out van het dashboard was overzichtelijk met meer dan een scheut Honda. Het stuurwiel was in hoogte verstelbaar. De stoelen hadden een wat kort zitvlak, maar zaten verder goed. En in het interieur was plenty bergruimte voor dingen en dingesten.  Eenmaal rijdend was de Rover een prettige metgezel. Het onderstel was vrij conventioneel met onafhankelijke voorwiel ophanging met een anti duik geometrie. De achteras was star, maar was wel voorzien van progressieve spiraalveren.

Er is geen ruzie meer tussen de liefhebbers van het merk

Intussen is de strijd tussen hard-core Rover fanaten en de liefhebbers van de niet meer zo raszuivere ‘nieuwe’ Rovers wel gestreden en zij de Rover 200’s prettige en betaalbare klassiekers geworden. Maar een SD1 is toch wel van een heel ander ras.

Nog deze vakantie gespot

 

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    4 Comments

    1. Hans Colijn

      27 september, 2018 at 22:30

      Beroemd geworden door Richard, echtgenoot van Hyacinth Bouqet 😂

    2. Jinny

      27 september, 2018 at 21:43

      Een SD1 heb ik altijd willen hebben, reed fantastisch.
      Kostte ook de hele wereld incl drie maandlonen na je dood in onderhoud.
      Daarom nooit gekocht, wel in gereden….

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    X
    X