De herinneringen van Rolf Wassens – Deel 7: Gezin en nieuwe motoren

In dit zevende deel van “De herinneringen van” vertelt Rolf Wassens over hoe hij zijn passie voor motoren bleef combineren met een gezinsleven en zijn eigen zaak. Ondanks minder tijd om te rijden, kwamen er nieuwe motoren en zelfs zijspannen bij.

Gezin en motoren

Ja, en dan krijg je een gezin. Ik had inmiddels een eigen zaak in Groningen (ook dat was, net als bij Derk, misschien geen goed idee – een goed vakman is nog geen goede ondernemer). Druk, druk, druk dus, en rijk werd ik er ook niet van. Menige kameraad deed zijn motor weg in die tijd, maar ik niet. De BMW bleef inzetbaar, al reed ik er veel minder op dan vroeger. Maar wegdoen, dat kon ik niet over mijn hart verkrijgen. Mijn dochter mocht erg graag mee, dat scheelde ook. “Harder” riep ze dan.

Nog een motor

Nee, wegdoen was geen optie. Integendeel, na verloop van tijd was de BMW wel aan een flinke opknapbeurt toe, vooral optisch. Dat ging geld kosten, en om die uitgave uit te stellen, kocht ik er een MZ ETZ 250 bij. Die kocht ik bij een particulier in Assen voor 750 gulden, dat heb ik er later in euro’s ook voor gekregen. Ik heb er 60.000 km mee gereden, vrijwel geen kosten.

Uiteindelijk spaarde ik de BMW-revisie bij elkaar en vond een zwarte spuiter die de kuip weer mooi wit heeft gespoten. Ik reed toen een tijdje zonder kuip; dan stuurde hij veel beter, maar je had de bescherming niet. Later heb ik de versnellingsbak eronderuit gehaald en ook het frame gedeeltelijk zelf weer mooi zwart gemaakt. Hij zag er weer prima uit, maar er moest eigenlijk nog meer aan gebeuren. De versnellingsbakrevisie had ik bij Beun de Haas laten doen, en dat was een vergissing. De bak schakelde voor de revisie nog niet zo beroerd, maar boven de 150.000 km mag die toch wel eens uit elkaar. Toen ik de bak terugkreeg, schakelde hij zo verschrikkelijk slecht dat er wel iets fout moest zijn gegaan. Beun gaf echter geen strobreed toe; het moest inlopen, zei hij.

Op zoek naar een zijspan

Eigenlijk was de schuur nog niet helemaal vol, en ik miste mijn MZ zijspan wel, maar die was te langzaam. Dus ging ik op zoek naar een sneller zijspan. Zo’n ding is erg handig om wat extra’s mee te nemen en als het sneeuwt. In Vlagtwedde stond een Kawasaki 1000 te koop met EML-zijspan. Ik wist toen nog niet dat die motoren prima waren. Wel vond ik het vreemd dat het ding in de verkoop stond maar niet liep, ook niet kon starten want er zat geen accu in – of ik die zelf misschien bij me had.

In Assen stond een Triumph zijspan te koop, maar die zag er van dichtbij niet uit en de banden stonden leeg. Waarom zet je zo’n ding dan in de verkoop? In Beekbergen vond ik nog een Honda Goldwing, mooie zijspanmachine, denk ik, maar daar mankeerde ook weer van alles aan. Maar in Tilburg stond een R65 te koop met een mooie bak, in prima staat. Die haalde ik op met een vriend die een grote aanhanger had. Ik had eerst nog bij een BMW-kenner geïnformeerd naar de kwaliteiten van deze kleinere BMW, ik kende dit type niet. Helaas bleek dat het zijspan ondanks diverse pogingen door deze en gene niet fijn stuurde, de accu was te licht voor de winter (foei BMW) en de lak aan de binnenkant van de tank liet los (alweer foei BMW, slechte coating). Het blok liep op zichzelf wel goed en de combinatie was snel genoeg.

Later vond ik een nieuwe (erg lieve) dame en verhuisde ik naar een huis met een kleinere schuur waar het zijspan niet in kon – dat was een minpunt.

Lees verder in deel 8 over de volgende fases in Rolf’s motorcarrière en de onverwachte keuzes die hij maakt.

Deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5 en deel 6 vinden jullie via de links.