in

Column – afbouwen…

Oud worden, dat willen we allemaal. Oud zijn wordt minder geïdealiseerd. Maar keer op keer blijkt dat motorrijden zo gevaarlijk nog niet is. Want er is een aanzienlijk bestand oude (ex)motorrijders. En wat die allemaal meegemaakt hebben! Wat ze verzameld hebben!

De generatie waar ik het over heb zijn nu zeventigers, tachtigers. Doorgaans mannen die hun hele leven in de ban van de twee wielen zijn geweest. En omdat er aan het begin van hun leven meer ruimte was en motorfietsen op een gegeven moment ongeveer twee keer de helft van niets waard waren…

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Kijk, op de kwelbuis zien we grensoverschrijdende programma’s over ‘hoarders’, over mensen wiens geest definitief op een zijspoor geraakt is en die hun schuur, hun garage, hun huis volproppen met belangrijke dingen zoals kapotte vogelkooien, jaargangen de Gazet van Antwerpen vanaf het jaar kruik, oude tv toestellen of gewoon ‘vol rommel, type: ‘ongesorteerd’.

Maar een mens die in een stel Limburgse schuren en schuurtjes stilaan een stuk of zeventig-tachtig klassieke motoren plus een ondefinieerbare hoeveelheid onderdelen verzameld heeft? Dat is een liefhebber pur sang. Zo’n mens deugt. Toch?

Viavia ben ik zo’n exemplaar op het spoor gekomen. En na wat voorwerk wordt ik uitgenodigd langs te komen. Buiten is het zo nat en donkergrijs dat suïcide plegen één van de betere ideeën lijkt voor een rechtgeaard motorrijder. Maar ik heb een missie. Ik stel de TomTom in op ‘Nergenshuizen, Eindewereldpad 3A’. En ga rijden. Het Limburgse ligt er op zijn meest troosteloos bij. Een verregend paard kijkt me somber na.

De TomTom meldt “bestemming bereikt”. Ik kan het me nauwelijks voorstellen en rijdt een paar keer heen en weer. Een grote oude boerenschuur aan een hobbelig pad. “Bestemming bereikt?” Ik bel mijn gastheer. Hij neemt op en komt bijna direct uit een scheve deur in de oude schuur.

Een kleine, pienter uit zijn ogen kijkende baas is een gescheurde, vettige werkjeans met borststuk. We geven elkaar een hand en hij weegt me met zijn ogen. Ik mag mee. De schuur in.

Die schuur is een entree naar een Walhalla voor motorrijders. Er staan een paar rijen gepensioneerde wegracers. Er staat een heel contingent klassieke Japanners, plus een dwarsdoorsnede van 50 jaar Italiaanse motorbouw. En overal staan, liggen en hangen onderdelen.

Het idee is dat de collectie de komende jaren gestroomlijnd gaat worden. Zeker ook omdat hij nog twee Lamborghini’s met werk eraan heeft staan. Maar dat verkopen gaat terughoudend. Bij voorzichtige navraag blijkt er erg veel moois – nog – niet te koop. Nog niet. Hij heeft zijn Lief beloofd de collectie af te bouwen.

De afspraak is vooralsnog dat er zes motorfietsen per jaar verkocht gaan worden. Hij adverteert ermee voor wereldprijzen. De verkoop gaat niet vlot. Maar hij probeert te verkopen. En laat zijn Lief in opperste oprechtheid de advertenties die hij heeft gezet zien. Dat hij er intussen nog een stuk of acht klassiekers er bij heeft gekocht? Dat weet zijn Lief niet. Net zomin als dat hij tweehonderd klassieke fietsen, die dingen met trappers, heeft.  Maar mijn droomfiets? Daar heeft hij er twee van. En de minst mooie zou te koop kunnen zijn. Maar daar moest nog over nagedacht worden. Hij zou me wel bellen… Oh, mijn GSM gaat af. Moment graag…

9 Comments

Leave a Reply
  1. N+1….

    Meer zeg ik niet.
    Omdat Jan al voorstelt koffiekoeken mee te nemen, bied ik me aan als tilhulp.
    Gratis…
    En dat er dan een helm meer mee moet..ach.

    • De gang van zaken aldaar is momenteel ivm gezondheidsdingesten wat stroef. Maar in Grubbenvorst zit Dutch Lion. Ook erg leuk. Misschien moeten we een busreis langs leuke adressen bedenken. Ben je zo een paar dagen mee zoet 🙂 Gevulde koeken zijn topvoeding

  2. Dolf,je reist ongetwijfeld wederom af naar Limburg. Ik breng je, dan kun jij op je geliefde motorfiets huiswaarts. Prachtig toch? Groet, Jan. ps: ik breng gevulde koeken mee voor bij de koffie 🙂

    • De gang van zaken aldaar is momenteel ivm gezondheidsdingesten wat stroef. Maar in Grubbenvorst zit Dutch Lion. Ook erg leuk. Misschien moeten we een busreis langs leuke adressen bedenken. Ben je zo een paar dagen mee zoet 🙂 Gevulde koeken zijn topvoeding

  3. Inderdaad, graag meer.
    Heb datzelfde met brommers.
    Heb er inmiddels ook teveel volgens de mensen om me heen, maar eigenlijk heb ik gewoon te weinig schuur.
    Of is ruim 30 echt veel ?

  4. Soms lees ik zo’n gratis artikeltje en ben blij als ik het uit heb.
    Maar nu wil ik meer.
    Dus Dolf, als je uit gebeld bent…………

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *