Historie

AWO Simson

By  | 

Motorfietsen in plaats van geweren

Jachtwapenleverancier Simson uit Suhl mocht na de tweede wereldoorlog geen wapens meer maken. Het was dus tijd voor een nieuwe manier om brood op de plank te krijgen. Gelukkig werd in de voormalige DDR alles prima geregeld. Simson kreeg van de Deutsch Sowjetische Aktiengesellschaft Awtowelo (AWO) de opdracht om een motorfiets te ontwikkelen en te bouwen. Het feit dat het resultaat meer dan een beetje op een 250 cc BMW leek was niet te loochenen. De eerste prototypes reden in de zomer van 1949 en de productie begon in 1950.

Een soort BMW 250

De AWO 425 was nog het best te omschrijven als ‘een 250 cc BMW uit een vreemd nest’. Inclusief de cardan aandrijving en de mogelijkheid een zijspan aan de motorfiets te bouwen. De type aanduiding AWO 425 stond voor Awtowelo, viertaktmotor, 25(0) cc cilinderinhoud.

Op 1 mei 1952 werd de fabriek als VEB (Volks Eigenes Betrieb) Fahrzeug und Gerätebau Simson Suhl van de Duitse Democratische Republiek opgenomen in het IFA (Industrieverband Fahrzeugbau) De IFA (Industrieverband Fahrzeugbau) was de overkoepelende organisatie van de Oost-Duitse motor- en auto-industrie. Onder de naam IFA werden in de DDR zowel personenauto’s, vrachtauto’s, landbouwvoertuigen, motorfietsen en (brom-)fietsen geproduceerd. Simson Suhl was een van de grootste fabrikanten van tweewielers ter wereld.

De Oost-Duitse naslag (In de DDR liet men zich niet alleen door BMW maar ook door DKW meer dan inspireren) werd altijd, ook tot ver na de val van het communisme, de motorfiets als minderwaardig en niet interessant gezien. De bewoners van de voormalige DDR en de meer ervaren Europeanen waren het daar roerend over eens.

De motorfiets ‘Ostalgie’

Intussen zijn die voormalig Oost-Duitse motorfietsen ontdekt door Het Oude Westen en in het kader van de ‘Ostalgie’ herontdekt door de voormalige ‘Ossies’. En laten we wel wezen: ook qua kalenderleeftijd zijn het nu echte klassiekers geworden.

De Simsons en EMW’s zijn daarbij zulke duidelijke BMW motorfiets klonen dat ze juist daardoor extra vertederend zijn voor de mensen die openstaan voor de heiligschennis een BMW na te maken. En linksom of rechtsom: ze zij doorgaans (nog steeds) goedkoper dan het origineel.

De DDR machines waren en zijn doorgaans kwalitatief beter dan de echt Russische motoren uit die tijd. Met dank aan de Duitse hang naar perfectie onder welke omstandigheden dan ook.

Ze zijn gemaakt voor effectief gemotoriseerd transport uit de tijd dat het bezit van een motorfiets nog geen lifestyle dingetje was. DE MZ club is natuurlijk al jaren een staand fenomeen, maar er is nu ook al een Simson club. En onderdelen voor AWO, EMW, DKW’s en MZ’s zijn te koop via www.awo-oldtimer.de

Echte klassiekers

De tijd dat zo’n AWO Simson voor een meeneemprijsje geadopteerd kon worden is overigens al stevig voorbij. Denk aan bedragen tussen de 6.000-7.000 euro voor een heel mooi en goed exemplaar. De prijsstijging komt daarbij grappig genoeg grotendeels op rekening van beter gesitueerde inwoners van de nieuwe deelstaten die met een zekere weemoed tot de conclusie zijn gekomen dat het leven in de voormalige DDR zo beroerd niet was.

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. Pascal

    26 september, 2017 at 16:09

    Leuk artikel weer Dolf…laat ik toevallig ook zo’n AWOotje in de garage hebben staan.
    Pretmachientjes, heerlijk onthaasten

    • Dolf Peeters

      9 oktober, 2017 at 15:27

      Hoi Pascal,

      Dan vind je in Daniel Schultz een geloofsgenoot. Daniel – dschulz5@arcor.de – heeft er ook eentje en zou graag willen weten hoeveel er in NL rondrijden.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X