Autosport

90 jaar Mille Miglia. Deel twee. De naoorlogse geschiedenis.

By  | 

Van 18 tot en met 21 mei wordt de Mille Miglia Storico verreden. Het is een recreatief eerbetoon aan de historische Brescia-Rome-Brescia race. Dit jaar staan wij in een tweeluik stil bij de Italiaanse 1000-mijlen race. De reden daarvoor is speciaal, want dit jaar viert de Mille Miglia haar 90e verjaardag. Vandaag beschrijven wij de naoorlogse geschiedenis van deze beroemde en beruchte race, die tegenwoordig als recreatieve race wordt verreden.

In 1947 vond de wederopstanding van de Mille Miglia plaats. De organisatie besloot tot een naamswijziging. De 1000 mijlsrace heette nu (met uitzondering van de editie in 1950; die heette {Mille Miglia del 1950 per la Coppa Franco Mazzotti}) officieel Mille Miglia Coppa “Franco Mazzotti”. Mazzotti was in de jaren twintig- zoals vermeld- één van de grondleggers van de historische race. In de volksmond bleef de race overigens altijd {Mille Miglia} heten.

Rijrichting verandert

Tevens vond er nóg een wijziging plaats: de routerichting werd veranderd van {tegen de klok} naar {met de klok mee}. Verder week de “achtvorm” om plaats te maken voor een “rond” parcours. In beide gevallen gold dat de Mille Miglia niet ieder jaar dezelfde plaatsen aandeed: regelmatig werd de route veranderd. De eerste editie van na de Tweede Wereldoorlog werd wederom op naam geschreven door Alfa Romeo. Clemente Biondetti (Mille Miglia koning met vier zeges) wist met maatje Emilio Romano met een 8C 2900 Berlinetta te winnen.

Ferrari dominantie

Hierna begon de dominantie van Ferrari. Dat won vanaf 1948 -met uitzondering van de jaren 1954 (Lancia, Alberto Ascari) en 1955 (Mercedes-Benz, Stirling Moss)- alle wedstrijdedities . Verder telde de wedstrijd vanaf 1953 mee voor het Wereldkampioenschap. Die status ontstond in een tijdperk waarin de races steeds gevaarlijker van karakter werden. De vermogens van de bolides namen toe en de grenzen werden steeds verder verlegd.

Ongevallen en einde van officiële race

Uiteindelijk zetten een paar fatale gebeurtenissen in 1957 een streep onder de Mille Miglia. Op 12 mei 1957 crashte Alfonso de Portago met zijn Ferrari. Co-piloot Eduard Nelson overleefde het ongeval eveneens niet, net als tien toeschouwers. Ook de Nederlander Joseph Göttgens overleefde de Mille Miglia van 1957 niet. Hij crashte met zijn Triumph TR3. De gebeurtenissen waren onder anderen voor de kerk aanleiding om aan te dringen op het einde van de historische en roemruchte race.

Alternatieven

Van 1958 tot en met 1961 werd er een alternatieve Mille Miglia verreden, maar deze stond niet in de schaduw van {het origineel}. In 1967, veertig jaar na de start van de duizend mijlen race, werd rond Brescia opnieuw een rally gereden met wagens uit de vooroorlogse Mille Miglia. Nadat in 1977 de route nogmaals werd verreden duurde het weer vijf jaar voordat de aloude Mille Miglia uiteindelijk bijna jaarlijks- in recreatieve vorm- terug zou keren.

Mille Miglia terug op de kaart sinds 1982

Sinds 1982 wordt ongeveer jaarlijks een race georganiseerd voor alle modellen die gebouwd zijn tussen 1927 en 1957. Net als vroeger voert de route van Brescia naar Rome, om vanuit de Italiaanse hoofdstad weer terug te rijden naar Brescia. De race kent voornamelijk een recreatief karakter, maar is nog altijd bijzonder majestueus. Een streng toelatingsbeleid zorgt ervoor dat er uitsluitend authentieke auto’s aan de start verschijnen, die bij voorkeur ook meegedaan hebben aan de oude Mille Miglia’s. En regelmatig maken grote coureurs hun opwachting binnen het hedendaagse high society evenement. De Mille Miglia Storico- zoals de race nu heet- kent dus een andere invalshoek dan vroeger. Ondanks dát gegeven legt het heden de geheimen van de magie van het Mille Miglia {verleden} glaszuiver bloot.

Hoe denk jij erover? Ik hoor het graag!

X