Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
Zündapp KS 600 bastaard gevonden
Kiat Que is … Nou ja: Eigenlijk een motorfietsverzamelaar met een erg wisselende collectie uit wat feitelijk de ‘knakenhoek’ is. Plus de hoeder van een onwaarschijnlijke hoop spul dat ze in de Randstad ‘Vintage’ zouden noemen. Je vind er vaak de meest vreemde dingen. Oh ja: Kiat heeft een voorliefde voor kunst en attributen uit Papoea Nieuw Guinea.
Tussen Kunst en Kitsch
Wat we tijdens ons recente bezoek troffen was voor puristen een schrijnend geval van tussen ‘Kunst en Kitsch’. Want hoe zou je een Zündapp KS 600 met een Ural motorblok anders moeten noemen. Steampunk? Industrieel erfgoed? Een geteisterde overlevende? Dat laatste lijkt het meest voor de hand liggend. Want na WOII maakten de Sovjets dankbaar gebruik van allerlei in de haast achtergelaten Duits oorlogsmaterieel. En dat hielden ze vervolgens een jaar of vijftig-zestig rijdend met de mogelijkheden die ze hadden.
We zagen zo ook eens een ‘koploos’ Kettenkrad voorbij komen. Zonder voorwiel en met een Lada viercilinder was die machine na de oorlog te werk gesteld in het boerenbedrijf. Zo moet deze oudstrijder ergens in het traject tegen een Ural 650 cc kopklepblok zijn aangelopen. En of dat nu een brakke scharrel is of een gezocht restauratie object? Wie het weet mag het zeggen. Maar dat de machine een lang en werkzaam leven heeft geleid? Dat is onmiskenbaar.
De Zündapp KS 600
De Zündapp KS 600, voor het eerst uitgebracht in 1938, had een 28 pk kopklep boxermotor van 597 cc. De KS 600 werd vaak gekoppeld aan een Steib zijspan, de BW38 (Beiwagen 1938). De BW38, werd vervolgens uitgerust met de B1 (Boot no. 1) zijspanbak. De boxers werden tussen 1938 en 1941 geproduceerd en exclusief aan de Wehrmacht geleverd. Nadat de productie van de KS 600 werd stopgezet en de combinatie uiteindelijk werd vervangen door de speciaal gebouwde KS 750, zou de KS lijn het enige overblijfsel zijn dat na de vernietiging van de oorlog redelijk overleefde. Toen Zündapp eind jaren veertig terugkeerde naar de productie van motorfietsen, koos het ervoor om de motor van de KS 600 opnieuw te gebruiken voor de KS 601.
Het zware werk
Vanaf 1940 produceerde Zündapp meer dan 18.000 stuks van de Zündapp KS 750. De KS 750 was een zijspancombinatie, met een aangedreven derde wiel en een sperdifferentieel, voor de Duitse Wehrmacht. En die machines zijn samen met de BMW R75 intussen goud waard.
Voor een tweewiel aangedreven Zündapp of BMW worden nu bedragen tot iets van een ton betaald. Een goede KS 600 is blijkbaar iets van € 15.000-20.000 waard. Maar dan moet er natuurlijk geen Ural blok inzitten.
Gezocht spul
Er wordt vanuit Duitsland op Internet dapper gezocht naar dit soort machines. Voor de grote BMW’s zijn er intussen veel nieuwe onderdelen te koop. Een deel daarvan is van uiterst twijfelachtige Chinese kwaliteit. Voor goede spullen wordt de hoofdprijs gevraagd.
De praktische bruikbaarheid van dit soort motorfietsen is er sinds 40-45 stevig op achteruitgegaan. Maar wat blijft is dat het overlevenden uit een barre tijd zijn. Het zijn feitelijk museumstukken geworden omdat deze edelgermanen aanzienlijk fijngevoeliger zijn dan de Harley zijkleppers en de IMZ/KMZ M72’s. Die hebben een makkelijker dagelijkse inzetbaarheid door hun simpele techniek. Qua prijzen zitten die in correct oorlogstenue overigens boven de € 20.000 en onder de € 10.000.
Meer artikelen over klassieke motoren lees je hier.
Lees ook:
– Gevonden in Frankrijk: Een Zündapp KS 750
– Arnhems Oorlogsmuseum 1940-1945. Eef Peeters, de verzamelaar
– Legermotorfietsen. 75 Jaar na WOII
– De CJ 750. Een afhaalchinees. BMW´s R71 Mk III
– M72: Al bijna half zo duur als een HD

.

Geinig ding Dolf, hing er ook een prijskaartje aan?
Vraagprijs 3250 e
Nogal een Bitza: het enige Zündapp is de voorvork, en die is niet eens van een KS600 maar van een veel kleiner type. Frame, tank en bagagerek zijn van een EMW, motorblok, cardan , wielen, spatborden en zadel zijn van een Ural geplukt, het (te kleine) koplampje van een Voskod oid.
Een leuk en interessant ding uit historisch oogpunt dat de inventiviteit achter het ijzeren gordijn mooi weergeeft. Vooral zoals het Ural cardan aan de EMW plunjer is geknoopt, geen sinecure. Maar serieus geld is ie echt niet waard.