Column

Willibrordus als Rus en het glijmiddel

By  | 

Bij mijn Russische driewieler stond een Rus. Dacht ik. Een compacte man. Een vriendelijk hoofd. Slimme, oplettende ogen en een blonde kuif. Fail: Willibrordus van der Weide is genetisch Fries en na veel ex CCCP omzwervingen geland in Gelderland.

Allemaal herinneringen

Vanuit al die jaren in het ex Oostblok herkende hij de klassieke Russische driewieler direct als raszuivere Ural. Dus niet als Dnepr. Willibrordus had jarenlang zaken gedaan in het voormalige ‘Rusland’. Agrarische techniek en een perfecte, milieuvriendelijke organische meststof waren daar zijn business geweest. Tot zijn zakenpartner hem belazerde op de manier zoals je van ‘Russen’ in oude James Bond films mocht verwachten. Willibrordus was  berooid teruggekomen naar Nederland en probeerde in Arnhem woonruimte te vinden.

Had je maar geen Nederlander moeten zijn

In gemeentelijke kring verzuchtte een gedesillusioneerde ambtenaar. “Meneer, als u Somaliër was geweest, dan hadden we woonruimte, zelfs een woning voor u. Maar u heeft pech. U bent Nederlander. Wilibrordus vond onderdak. Bij de daklozenopvang. Dar sliep hij een paar weken tussen mensen die hier in Nederland uit de koers waren geraakt. Alcoholici. Junks. Zwervers.

Vanuit zijn vorige leven wist hij alles van hoogwaardige, milieuvriendelijke organische meststof. Dat zou zijn verdienmodel worden. Maar het voormalige Oostblok had hem meer gegeven. Daar was immers een hoop productie en kennis geweest? Die kennis was voor de communisten doorgaans niet interessant. In het kader van de planeconomie moest er immers snel, goedkoop en veel geproduceerd worden. En wat er na productie met dat spul moest gebeuren? Dat viel buiten de plannen.

Ergens in de buurt van Irbit staan nog zo’n 1000 M72 zijspancombinaties in een bos. Ze zijn in 1943 gemaakt toen het Centraal Comité besloot dat alle brandstof nodig was voor de befaamde T43 tanks. Voor de zijspanmachines was geen emplooi meer.

Maar vernuft en innovativiteit was er wel bij de Russen

Russische techneuten hebben de meest interessante prototypes gebouwd. Meestal maar in een oplage van maximaal een paar stuks. In het beste geval kwamen die bedenksels in een magazijn terecht. We hebben ooit het Ural museum mogen bezoeken. De machines daaruit zijn na de val van het communisme versjacherd. En hoe een 1000 cc watergekoeld Uralblok ooit bij Ural Team Oberhausen terecht is gekomen? Er werd indertijd 600 euro voor gevraagd. Er staat ook nog ergens een Ural met Wankelmotor. Daar zitten we achteraan.

Wrijvingsverlager als bijvangst

Willibrordus gokt op het succes van zijn kunstmest. Maar uit de ex communistische nalatenschappen heeft hij ook een unieke, wrijvingsverlagende olie toevoeging meegenomen. Het product is niet het zoveelste wondermiddel dat versleten motorblokken weer als nieuw maakt. Het vermindert metallieke wrijving. Het is natuurlijk geen wondermiddel. De naam Yellow Miracle Oil vond Willibrordus gewoon leuk. Het spul komt uit de agrarische mechanische landbouw, een hoeksteen van de overigens minimale ‘Russische’ economie. En als boeren iets goed genoeg vinden. Dan moeten wij burgers zwijgen. Yellow Miracle Oil als glijmiddel schijnt serieus te werken. En het is deels plantaardig. De koolzaadoliecomponent moet linksmensen blij maken. En het is ook nog eens Made in the Netherlands, In Arnhem nog wel. We glunderden: “Let us make Arnhem great again”.

We zetten het gesprek voort bij een kop koffie. Het staan had lang genoeg geduurd. Willibrordus vertelde over zijn avonturen in de voormalige CCCP. Geloof me. Daar wil je niet wezen. Uit zijn koffer haalde Willibrordus een flacon Yellow Wonder Oil. “Probeer dat maar eens. Maar niet in die Ural. De beste olie toevoeging voor zo’n machine is Rinse Appelstroop. Maar het zal je verbazen.” Willibrordus betaalde de koffie. We namen hartelijk afscheid. Ik ging de boodschappen naar huis brengen. Het spul is in de BX van mijn Lief terecht gekomen. Ze vindt haar auto zuiniger en beter rijden.

Als je op klassiekers rijdt kom je de aardigste mensen tegen. En heb je de meest interessante gesprekken.

Willibrordus

 



Ook leuk om te lezen…

contentbanner

Nu in de winkel

Het novembernummer van Auto Motor Klassiek, met deze maand onder andere restauratieverslagen van de NSU Prinz, b en een Rabeneick prototype. Heel bijzonder is de Honda City, sowieso bijna niet gezien in Europa en deze is ook nog eens nieuw.

En verder:

  • Rover P5B Coupé
  • Laverda RGS
  • Shelter en andere dwergauto’s
  • 40 jaar Lancia Delta
  • Oldtimer en Classic Cars Leek

En meer dan 25 pagina's nieuws, technische tips, evenementenverslagen, previews en ruim 40 pagina's oldtimers te koop. Abonneer nu en bespaar bijna 40% per maand.

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    1 Comment

    1. Jan

      7 oktober, 2019 at 10:44

      Zal de ervaringen in de gaten houden . Zag op de site dat de redactionele BX er zuiniger door was .
      Al weet ik niet of 1 op 16 zo een verschil is .
      In 1986 haalde ik met een Peugeot 205 xr 1.4 ook al 1 : 18, 2 , moest ik wel op de 90 km / u blijven .
      Was het gaan proberen omdat een klant met een diesel de 1 op 24 ( als beloofd door Peugeot ) niet haalde . Deed toch nog 1 op 21 . Toen ben ik ook de XR gaan testen .

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *