Column

Wheeler dealers en een VX800

By  | 

Omdat het in tijdens ritten in en om de Randstad niet opschoot, heb ik een aantal jaren geleden mijn auto verkocht. Daarna scoorde ik goedkope motoren die het liefst voorzien moesten zijn van: 1) Een cardan, 2) elektronische ontsteking en 3) kleppen die ik zelf zonder veel moeite kan stellen. Ai, dat is bij een Suzuki VX800 wel een dingetje…

DHZ onderhoud

Want wanneer je een motor als auto inzet, dan draai je kilometers en gaan officiële werkplaatsbezoeken op uurtarief er nogal inhakken. Bovendien: ik heb een hefbrug, nogal veel gereedschap en ik heb schik in het sleutelen. Omdat ik weinig met nieuwe motoren heb, zijn mijn daily riders ook altijd klassiek of op zijn best youngtimers.

Toen liep ik weer tegen een dikke ouwe Guzzi aan

Uit ervaring weet ik dat die leuk, lomp en taai zijn. En ‘leuk’ is de toegevoegde waarde voor een werkpaard. Want doorgaans was de insteek dat het alleen maar om mijn ‘auto’ ging en ik dus geen emotionele binding met zo’n tweewieler hoefde te hebben. Onder mijn gebilte had zo’n werkpaard een beter leven dan een Grieks ezeltje, dat alleen op slaag en geen vreten liep. Maar de knuffelfactor ontbrak bijna per definitie aan mijn werkfietsen.

Tot de aanschaf van de Guzzi

En die viel alleen binnen mijn budget omdat de youngtimers momenteel wel heel consumentenvriendelijk zijn geprijsd. De Suzuki VX800 die bijna drie jaar mijn ‘auto’ was, had een aantal sterke punten. Alleen al het feit dat ik hem van een 82 jarige ex politie motor rijinstructeur had gekocht die er al jaren maar één keer per jaar mee naar de officiële Suzuki dealer was gereden voor een beurtje. Het feit dat de tweecilinder VXsen niet erg gevraagd waren – en zijn – telde ook zwaar mee.

Budgetten zijn leidend

Dat resulteerde in een lage prijs en meer geld voor motorfietsen waar mijn hart wel ‘BoemBoem” van deed. Kortom: de 82-jarige vroeg € 2.600 euro. Toen ik na een poosje nog eens belde werden we het eens op € 1.250. Op Marktplaats zijn prijzen vraagprijzen. En de zoon van de ex-rijinstructeur had eens gekeken hoe de verzameling aangeboden VXsen op Marktplaats zich gedroeg. Het best is de verkoopsituatie van de gestrekte Suzuki’s nog te omschrijven met ‘Marktplaats is het clubblad voor de Suzuki VX Club en de clubleden zijn er trouw’. Hoe veel onrecht dat de wat eigenzinnig sturende Vtwins ook aan doet.

Een VX 800 is een braaf ding

Zo’n Vtwin is doorgaans goed voor meer dan een ton probleemloos rijplezier. Afijn. Ik gooide mijn VX dus na 30D kilometer terug in de digitale vijver. En het bleef oorverdovend stil. Misschien ook wel omdat ik een kop had bedacht waar de Suzuki zoekmachines van Marktplaats het wat moeilijk mee had een: “Hoera! Ik heb weer een Guzzi”.

Een tweede poging gaf sneller reactie

Iemand die Edwin of zo heette bood 220 euro, terwijl ik 750 euro als minimale prijs had opgegeven. Daarna kwam er een Engelstalige reactie van Thelma Louise. Ze vroeg wat gegevens die ik opstuurde naar haar Gmail account. Per ommegaande ging ze akkoord met de prijs. Ik hoefde alleen maar even de voertuiggegevens en mijn naam, adres en bankgegevens te sturen. Dan zou zij via Western Union betalen en de motor wel laten ophalen. Dat leek me geen goed idee.

Martin mailde “lijkt me wel wat”

“Ik kom kijken. Adres graag.” Martin kwam. Vanaf de andere kant van het land. De Suzuki stond buiten de garage op het pad. Vanaf de voordeur keek Martin ernaar. Hij greep in zijn broekzak en hield drie biljetten van 100 uitgestoken. “Geef me de papieren maar, dan ben ik weg.” Ik zei hem dat ik het eens was met dat “weg zijn”. Hij keek me glazig aan en zei: “Lul. Je mist je kansen.”

Nu staat die VX me niet in de weg.

Ik blijf hem gewoon voor lokaal werk gebruiken, waar ik mijn nieuwe aanwinst toch weer net te lief voor vind. En met Marktplaats en Speurders is het zo beroerd nog niet. Want kameraad Henk zette zijn motor erop en kreeg per ommegaande de reactie: “Dat is precies de motor die ik zoek. Hou hem vast. Ik kom er nu aan!”

En inderdaad, dik twee uur later kwam er een blije man uit Schagen die bij binnenkomst direct het geld op tafel legde en zei: ”Zo. Nu ben ik aan een kop koffie toe!” Henks motor was dan ook geen VX 800 maar een Honda CB 450 uit 1966. Een motor die nooit gerestaureerd, maar gewoon meer dan een halve eeuw rustig en zorgvuldig onderhouden was.

 

Niet erg servicevriendelijk

Ouwe Guzzies: Hondstrouw en uiterst onderhoudsvriendelijk

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    3 Comments

    1. T.h.

      14 april, 2019 at 09:14

      Ik heb 3 jaar geleden een VX800 gekocht voor slechts 850 euro, rijdt 100% en nog geen enkel probleem gehad, Een echte stuurfiets en gaat niet meer weg.

    2. George

      14 april, 2019 at 00:13

      Ach, bij de gemiddelde Japanner van het type VX verloopt de klepspeling bij normaal gebruik nauwelijks. Dus als je bij 100.000 km eens wilt kijken is dat gemiddelt eens in de 20 jaar. Sta dan niet vreemd te kijken als je niets hoeft te stellen.
      Bij een Guzzi doe je het gemiddeld 2 keer per jaar, dus na 20 jaar 40 keer stellen. Elk voordeel heb ze nadeel is dan het gezegde tegenwoordig volgens mij.

    3. Daan

      13 april, 2019 at 23:23

      Ik heb de VX ook gehad een maand of 3. Ik miste het Vtwin karakter. Voor woon werk zou ik hem zo weer kopen.

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *