Column

Wheeler dealers: Een VX en een Guzzi

By  | 

Omdat het in tijdens ritten in en om de Randstad niet opschoot, heb ik een aantal jaren geleden mijn auto verkocht. Daarna scoorde ik goedkope, motoren – wel klassiekers natuurlijk –  die het liefst voorzien moesten zijn van: 1) Een cardan, 2) elektronische ontsteking en 3) kleppen die ik zelf zonder veel moeite kan stellen.

Klassiekers als dagelijks vervoer

Want wanneer je een motor als auto in zet, dan draai je kilometers en gaan officiële werkplaatsbezoeken op uurtarief er nogal inhakken. Bovendien: ik heb een hefbrug, nogal veel gereedschap en ik heb schik in het sleutelen. Toen liep ik weer tegen een dikke ouwe HERSTEL: klassieke, Guzzi aan. Uit ervaring weet ik dat die leuk, lomp en taai zijn. En ‘leuk’ is de toegevoegde waarde voor een werkpaard.

Want doorgaans was de insteek dat het alleen maar om mijn ‘auto’ ging en ik dus geen emotionele binding met zo’n tweewieler hoefde te hebben. Onder mijn gebilte had zo’n werkpaard een beter leven dan een Grieks ezeltje, dat alleen op slaag en geen vreten liep. Maar de knuffelfactor ontbrak bijna per definitie aan mijn werkfietsen. Tot de aanschaf van de Guzzi.

Ook klassiek: een VX800

De Suzuki VX800 die bijna drie jaar mijn ‘auto ’was, had een aantal sterke punten. Alleen al het feit dat ik hem van een 82 jarige ex politie motor rijinstructeur had gekocht die er al jaren maar één keer per jaar mee naar de officiële Suzuki dealer was gereden voor een beurtje. Het feit dat de tweecilinder VXsen niet erg gevraagd waren – en zijn – telde ook zwaar mee. Dat resulteerde in een lage prijs en in meer geld voor motorfietsen waar mijn hart wel ‘BoemBoem” van deed. Kortom: de 82jarige vroeg € 2600 euro. Toen ik na een poosje nog eens belde werden we het eens op € 1600, – Op Marktplaats zijn prijzen vraagprijzen. Aanbieders zijn vaak bijna dodelijk verrast als er een serieuze koper alleen al de moeite neemt om op te komen dagen.

Qua aanschaf van een VX:  de zoon van de ex rijinstructeur had eens gekeken hoe de verzameling aangeboden VXsen op Marktplaats zich gedroeg. Het best is de verkoopsituatie van de gestrekte Suzuki’s nog te omschrijven met ‘Marktplaats is het clubblad voor de Suzuki VX Club en de clubleden zijn er trouw’. Hoe veel onrecht dat de wat eigenzinnig sturende Vtwins ook aan doet.

Zo’n Vtwin is doorgaans goed voor meer dan een ton probleemloos rijplezier. Als het blok voor die tijd niet heel erg stuk gaat vanwege een probleempje met de benzinekraan. Affijn. Ik gooide mijn VX dus na 30D kilometer terug in de digitale vijver. En het bleef oorverdovend stil. Misschien ook wel omdat ik een kop had bedacht waar de  Suzuki zoekmachine van Marktplaats het wat moeilijk mee had een: “Hoera! Ik heb weer een Guzzi”.

Een duidelijker poging op marktplaats gaf sneller reactie

Iemand die Edwin of zo heette bood 220 euro, terwijl ik 750 euro als minimale prijs had opgegeven. Daarna kwam er een Engelstalige reactie van Thelma Louise. Per ommegaande ging ze akkoord met de prijs. Voor de moeite van het wachten op transport en zo van haar nieuwe aanschaf zou ze gewoon 500 euro plus nog eens 250 euro die ik aan de transporteur kon afgeven extra betalen. Ik hoefde alleen maar even het kenteken, mijn naam, adres en bank gegevens te sturen. Dan zou zij via Western Union betalen en de motor wel laten ophalen.

Dat leek me geen goed idee

Ik heb hoe dan ook mijn bedenkingen tegen hulp aan Afrika. Martin mailde “lijkt me wel wat. Ik kom kijken. Adres graag”. Martin kwam. Van af de andere kant van het land. De Suzuki stond buiten de garage op het pad. Vanaf de voordeur keek Martin er naar. Hij greep in zijn broekzak en hield drie biljetten van 100 uit gestoken. “Geef me de papieren maar, dan ben ik weg.”

Ik zei hem dat ik het eens was met dat “weg zijn”. Hij keek me glazig aan en zei: “Lul. Je mist je kansen.” Exit Martin.

Met Marktplaats en Speurders is het gelukkig niet altijd malheur

Want kameraad Henk zette zijn motor er op en kreeg per ommegaande de reactie: “Dat is precies de motor die ik zoek. Hou hem vast. Ik kom er nu aan!” En inderdaad, dik twee uur later kwam er een blije man uit Schagen die bij binnenkomst direct het geld op tafel legde en zei:”Zo. Nu ben ik aan een kop koffie toe!”Henk motor was dan ook geen VX 800 maar een Honda CB 450 uit 1966. Een motor die nooit gerestaureerd, maar gewoon meer dan een halve eeuw rustig en zorgvuldig onderhouden was. De man die onlangs een dikke ouwe Harley online zette voor 5995 euro was hem ook binnen een uur kwijt.

Misschien heb ik gewoon pech op het internet

Nu zoek ik bijvoorbeeld wat spullen voor de enige klassieker die niemand wil hebben: een Honda C77. Die is natuurlijk niet bedoeld als dagelijks vervoer, maar is gewoon een stuk nostalgie. Maar ook dat zal wel goed komen.

 

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. Dolf Peeters

    7 december, 2018 at 13:51

    Hi Jinny, Des te lomper ik er op reed, des te leuker hij het deed 🙂

  2. Jinny

    2 december, 2018 at 10:11

    VX800 heb ik ook mee gereden..
    Op een wat zwakke voorvork na stuurde het ding best aardig..

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X