Nieuws

Turkse klassiekers. Kunnen we daar wat mee?

By  | 

Turkije is nogal actueel de laatste tijd. Dat maakt je feitelijk nieuwsgierig naar Turkse klassiekers. Dan hebben we het niet over Erdogan en andere senior bestuurders, maar over klassieke auto’s en motoren. Heeft Turkije ons in dat opzicht iets te bieden?

Turkse klassiekers

Mwah… Het lokale gebeuren op wielen blijkt feitelijk om licentiebouw en in de buitengebieden nog steeds om ezelkarretjes te gaan. De Tofaş ( Turk Otomobil Fabrikasi A.S.) modellen zijn Turkse versies van diverse Fiats. De verkoop ervan stopte in 2002. Karsan deed aan licentiebouw van de Peugeot J9. De Anadol was de eerste massaal in Turkije gefabriceerde personenauto. De productie liep tussen 1966-1991. Er zijn ook Turkse Renaults gemaakt. Wat wij er over konden achterhalen was dat de kwaliteit van die licentiebouw nogal beroerd was. De verkopen waren echter landelijk redelijk succesvol bij gebrek aan beter.

Op motorfietsgebied nam Kanuni de tweetaktproductie van MZ over. Voor de rest is er weinig schokkends te melden. Er zijn wat woon werkfietsjes gemaakt op basis van tachtiger jaren Hondaatjes. Het speelt natuurlijk mee dat de rijkdom en armoede altijd nogal duidelijk verdeeld waren in de resten van het Ottomaanse rijk. De rijken kochten Amerikaans en Europees. De armen scharrrelden marginaal rond in Anatolië en dat soort achterlanden. En daar was een magere ezel aan een heel stuk transportmiddel.

Zelfs de klassiekers worden geïmporteerd

Maar in Turkije zit tegenwoordig ook nog steeds serieus geld. En de klassiekerliefhebbers doen daar dus nog steeds wat hun voorouders ook deden: Ze kopen in Europa en in de States. Bij het zoeken naar klassiekers in Turkije viel ons op dat de gehanteerde handelsprijzen daar de natste droom van elke klassiekerverkoper zijn. Helaas zit er een addertje onder het gras. De prijzen van klassiekers in Turkije zijn zo hoog omdat de regering er een heleboel belasting op zet.

In de tussentijd hebben wij hier nog nooit een Anadol gezien en de pogingen van een bedrijfje uit Halle om Kanuni’s te gaan importeren zijn ook mislukt.

Misschien moeten we maar eens naar Turkije gaan voor wat veldwerk. Door de politieke koers van Erdogan ligt in elk geval het hele toerisme er op zijn rug en misschien krijgen we binnenkort bij een vakantieboeking naar Turkije wel geld toe. Dan kunnen we dat geld mooi gebruiken om een Anadol of Kanuni aan te schaffen als soevenier. Of zou de belasting op export ook zo hoog zijn?

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    2 Comments

    1. Dolf Peeters

      28 maart, 2017 at 09:03

      Ik eet zelfs geen döner & kebab meer 🙂

    2. Peter

      23 maart, 2017 at 21:42

      Mooi daar laten!! En zolang die idioot daar aan de macht is: niet naar Turkye op vakantie gaan.

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *