Column

Trekkershutten

By  | 

En de mensen die nu gniffelend flauwe opmerkingen beginnen te maken, die mag je achteloos afranselen met een ketting of cardan. Trekkershutten hebben niets te maken met soloseks. Trekkerhutten zouden zomaar bedacht kunnen zijn voor ons, motorrijders. Wij zijn immers individualisten die na een dag rijden heel blij zijn met het ongecompliceerde gemak van een dak boven het hoofd en een bed? En zo’n een- of tweepits kookstel is wel handig om ’s ochtends koffie mee te zetten, maar eten doen we wel buiten de poort of gewoon in het campingrestaurant. Trekkershutten verlengen bovendien het motorseizoen.

Wat is een trekkershut dan wel?

Trekkershutten zijn houten blokhutten die knus, eenvoudig maar doelmatig zijn ingericht. Als je wat meer luxe zoekt, staan er op diverse locaties Trekkershutten Plus en Trekkershutten Comfort. Die zijn ruimer van opzet en voorzien van stromend water en een koelkast. De Comfort Trekkershut heeft twee aparte slaapkamers en een natte ruimte met toilet en wastafel. Maar die is natuurlijk voor watjes.

Er zijn meer dan 300 locaties in Nederland, België, Luxemburg en Duitsland die bij de Stichting Trekkershutten Nederland zijn aangesloten. Trekkershutten vind je zowel op eenvoudige kampeerterreinen, waar vooral de rust centraal staat, maar ook op campings met uitgebreide recreatieve voorzieningen.

Onze voorbeeldreis was niet representatief, maar wel erg aardig

We gingen op stap met twee doorleefde oldtimers. Een Harley WL die al sinds 1961 in de familie zit en een Russische bastaard die ook al bijna 20 jaar bij zijn baasje woont. De route was grofweg Dieren, Ellecom, Maarn, Zeist, Aalten, Winterswijk, Doesburg, Ellecom, Dieren. Zo’n 250 kilometer. We deden er drie dagen en twee overnachtingen over. Het eindpunt van de eerste dag was Maarn, omdat we op de tweede dag een bezoek aan een motorcollectie daar in de buurt hadden gepland. De tweede overnachting was in Aalten, omdat we nabij Winterswijk eens bij wilden praten met een oude bekende.

De trip naar Maarn duurde maar een halve dag. Dat kwam omdat de terminale Russische driewieler toch weer taaier bleek dan verwacht. We hadden gereserveerd op Allurepark Laag-Kanje. Dat is een Cosmo achtige naam voor een verrassend bosrijke- en rustige camping in het groene hart van de Randstad. We bekeken ons onderkomen en zagen dat het eenvoudig en schoon, dus goed was.

 

Na alle ontberingen van die dag wilden we ons niet weer in de woeste buitenwereld begeven

We namen een gok die slecht had kunnen uitpakken en besloten in het campingrtestaurant te gaan eten. De maaltijd daar was niet alleen voldoende vullend, maar ook nog eens lekker. En betaalbaar. We wandelden tevreden naar onze trekkershut, namen een sigaar en een glas whiskey. We analyseerden de dag. En zagen dat het goed was.

Er waren een moeder en dochter waarvan de dochter wilde weten of we sneue midlifelosers of keiharde bikers waren. We legden uit dat we alleen spijt hadden van dingen die we wel hadden gedaan en dat we geen tattoos hadden. De vader cq man van de twee had blijkbaar een midleficrisis, een Harley en een jongere vriendin gescoord. De twee vrouwen waren daar wrokkig over. Het werd toch een prettig gesprek.

En wat doet een stel tijgers van motorrijders dat een paar dagen van huis is?

Terwijl alle campingbezoekers ons jaloers tot smachtend aanstaarden gingen wij om tien uur ons mandje in. Eigenlijk om kwart voor tien. Maar dat klinkt zo kinderachtig. De rit naar Zeist was de volgende dag een makkie. Een kilometer of veertien. We waren bij het afgesproken adres voor onze vriend er was. We wachtten in de zon en rookten tevreden. De Ural bastaard markeerde zijn nieuw gewonnen terrein met een olieplasje. Vriend Elmer materialiseerde en nadat we gericht naar zijn collectie en onze droommotoren hadden gekeken maakten we een excursie door de rest van zijn bedrijf. De collectie van Elmer  is een waar museum. We kwamen tot zaken, bespraken de adoptie van wat klein spul en gingen binnendoor op weg naar het verre Aalst.

Die rit bewees dat je op secundaire wegen genoeg hebt aan een kruissnelheid van 70 km/u

Na de nodige, en heel rustige pauzes landden we vroeg in de namiddag in het Aaltense buitengebied bij de camping Goorzicht. We wasten onze gezichten en handen en doken het bruisende Aalten in. Het terras van  Herbergh d’Olde Marckt bleek een prima plek om op  het avondeten te wachten.

Het eten was eerlijk en smakelijk

Rozig reden we later weer terug naar onze camping waar stoffige peuters ons bewonderend aankeken of huilend naar hun moeders renden. Een rond glas whisky plus een sigaar. De volgende dag werden we door de vogels gewekt. En in Aalten ontbijt je zoals het hoort: rustig. De excursie naar Winterswijk, waar onze oude bekende een unieke motorcollectie heeft, was natuurlijk een walkover. Terwijl we hem van zijn werk afhielden lukte het ons een aanzienlijk gat in zijn koffievoorraad te slaan. Om het allemaal goed te maken kochten we een set gebruikte koffers, drie 15” wielen voor een BMW ‘Vollschwinge’ zijspan en een klassieke lederen jas.

De rit vanaf Winterswijk naar Ellecom en Dieren deden we met maar twee tussenstops. En op het terras van De Waag in Doesburg concludeerden we dat we de komende trip naar de Ardennen gewoon twee nachten langer zouden maken. Want trekkershutten zijn top!

Trekkershutten

suggestiebanner


Ook leuk om te lezen…


Nu in de winkel

Het decembernummer van Auto Motor Klassiek, met deze maand de restauratie door een vader en zoon van een felgele Simca 1100 Ti, die ook de omslag siert. De Ford Escort van Andreas van Zoelen, die de auto van zijn vader koestert. En die het ook nog eens tot televisiester heeft geschopt. 

En verder:

de reïncarnatie van een Porsche 914-6, reizen met en restaureren van een Mazda MX-5, rijden met diverse DAF’s, een Honda CB500 in jaren zeventig joggingpak, een Motobi 175 Catria Lusso en bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden. Abonneer nu en bespaar bijna 40% per maand.
En ook nog:
Wings & Wheels
Opel Blitz treffen
Goodwood Revival Meeting
ClassicsNL Leeuwarden

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

3 Comments

  1. Cees van Schilt

    17 november, 2019 at 13:55

    Vooral in Scandinavie heel veel gebruikt. Perfect om na een dag rijden niet je tent op te hoeven zetten en die dan ’s morgens weer nat in te moeten pakken maar gewoon lekker rustig even te kunnen zitten. Je hebt ze wel in allerlei uitvoeringen, van heuse blokhut met meerdere kamers met open haard en badkamer tot een paar stapelbedden achter een gordijntje en een kale bank om op te zitten. Maar dat maakt het ook weer interessant.

  2. Ed van der Meulen

    17 november, 2019 at 12:25

    Gisteren voor het eerst die 100 km/uur uitgeprobeerd. Dat is toch best wel hard in de bebouwde kom ! 😁😁😁

  3. Pascal

    16 november, 2019 at 18:22

    Ik wacht met genoegen de 100 km/h invoering in; heerlijk met de klassieker tussen sportmotoren en ander testosteron-uitend materieel laverend.
    Gewoon relax, zoals het hoort, van A naar B.
    Mooie anekdote weer Dolf

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *