in

Toyota Corona Hardtop (1970-1973). Onbekend maakt bemind

Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 

Tijdens het einde van de jaren zestig en het begin van de jaren zeventig was Toyota aan een mooie opmars in Europa bezig. Eén van de trekkers van het gamma van destijds was de Corona, die in 1970 al aan de vierde generatie toe was én inmiddels nog was uitgebreid met een Mark II serie. De vierde Corona reeks- de RT80/90 serie was marktafhankelijk in diverse uitvoeringen en carrosserievarianten leverbaar. Zoals de Toyota Corona Hardtop, die vooral in Japan en Noord-Amerika regelmatig werd verkocht.


Voor de Europese markt lag de focus van Toyota binnen deze klasse vanaf het begin van de jaren zeventig op de Celica “20”-serie. Bovendien was het Europese politieke- en consumentensentiment nog niet ingericht op een stortvloed aan Japanse modellen. Toyota had inmiddels al de nodige ervaring opgedaan met sportief gelijnde modellen. De Corolla, de Corona Hardtop, de 1600 GT, de Corona Mark II 1900 GSS en de exclusieve 2000 GT waren daar mooie voorbeelden van. En de Celica was anno 1970 de volgende sportieve loot aande Toyota-stam. Maar ook op basis van de vierde Corona generatie construeerde Toyota een heel sierlijk gelijnde wagen: de Toyota Corona Hardtop.

Debuut in 1970

De vierde Corona generatie debuteerde in februari 1970. Toyota lanceerde een sedan, een station én de Hardtop-Coupé. Naar goed Toyota gebruik (toen al) was de hardtop fraai afgewerkt en vooral fraai en sierlijk vormgegeven. Waar Toyota bij de Celica bijvoorbeeld meer de nadruk legde op een krachtiger vormgeving, daar kenmerkte de Corona Hardtop uit het begin van de jaren zeventig zich door elegante lijnen en een ver doorlopende achterruit. De middelste raamstijl verzonk in de carrosserie bij het neerdraaien van de achterste zijruiten. Het geheel werd door Toyota buitengewoon verzorgd én (al naar gelang de uitvoering) zeer compleet afgewerkt. 

T-platform

Qua techniek maakte Toyota bij deze Corona generatie nog gebruik van het T-platform. De Corona (dus ook deze hardtopversie) had een onderstel met een starre as met bladveren achter. Aan de voorzijde monteerde Toyota dubbele draagarmen en schroefveren. Aan de voorzijde vond je ook een stabilisator terug. Verder kregen de meeste varianten schijfremmen vóór en trommelremmen achter. De remcircuits waren gescheiden, een ontwikkeling die paste bij de geest van de tijd. 

Diverse motoren

In motorisch opzicht maakte Toyota voor de hardtopversie aanvankelijk gebruik van de 2R 1.5 motor met één Aisan registercarburateur. In combinatie met deze motor heette de Hardtop RT90. In november 1970 volgden de 6R 1.7 motoren (modelcode RT94) én de 8R 1.9 motoren (modelcode RT93). De SL uitvoering kreeg bijvoorbeeld de 8R-B motor met twee Aisan carburateurs volgens het SU-principe. Met name deze motoren hadden een uitstekende reputatie op het gebied van een rustige loopcultuur en In februari startte de productie van de RT91 mét de 12R 1.6 motor met één Aisan registercarburateur. En later in 1971 verschenen de 18R 2 liter motoren óók in de Hardtop, die in combinatie met deze motoren RT95 heette.

Versnellingsbakken: ook nog met drie versnellingen en stuurschakeling

Voor de goede orde: van de verschillende motoren verschenen diverse uitvoerings- en vermogensvarianten. De sterkste motorvariant was de 18R-E motor met 125 PK en elektronische injectie. Opmerkelijk: aanvankelijk waren er drie-versnellingsbakken en tweetrapsautomaten leverbaar. Ook een handgeschakelde vierversnellingsbak met vloerpook stond vanaf het begin op het programma. De handgeschakelde drie bak (met columnshifter) verdween in 1971, de drietrapsautomaat verving tijdens dat jaar de tweetrapsversie.

Vooral binnen thuismarkt behoorlijke verscheidenheid

De Toyota Corona van deze generatie werd in uiterlijk enkele keren aangepast. Met name het front kreeg een paar keer een licht gewijzigd aangezicht, en de Hardtop liftte mee op deze wijzigingen. De RT9# Hardtopserie werd vooral op de thuismarkt in tal van uitvoeringen geleverd. En in Noord-Amerika stond hij met de grotere motoren op het programma, onder meer met de emissiekrachtbronnen. Daar sloeg de RT8#/RT9# aan.

Zeldzaam in Europa, keuze voor Celica

Zeker toen de oliecrisis een duit in de zak deed koos men in het land van de onbegrensde mogelijkheden vaak voor een auto van Japanse makelij. In Europa verscheen deze serie dus minder frequent in de boekjes. De Hardtop was zeldzaam in Europa; de sedan was daarentegen binnen meerdere Europese landen (waaronder Nederland, mét de 6R motor) verkrijgbaar. Maar toch: voor het continent maakte Toyota binnen deze klasse de nadrukkelijke keuze voor de moderner geconstrueerde Celica en zijn technische tweelingbroer Carina, die bovendien het meer geavanceerde A-platform kregen.

Onbekend maakt bemind

Het neemt niet weg dat deze Corona-generatie duidelijk maakte dat Toyota reeds in het begin van de jaren zeventig al een breed gamma had. En dat was qua levering (en ook fabricage) uitstekend op de mondiale marktregio’s en de behoeften daarbinnen afgestemd. Dat bracht aan de andere kant in behoorlijk grote delen van de wereld ook een bepaalde onbekendheid en zeldzaamheid van specifieke modellen met zich mee. Modellen, die in al hun klassieke schoonheid een ontwerptechnische overgangsperiode markeerden. En daarmee vertelden, dat onbekend niet altijd onbemind hoeft te zijn. De Toyota Corona Hardtop uit het begin van de jaren zeventig is daar een heel fraai voorbeeld van. 

Bent u klassiekerliefhebber en bevallen u de gratis artikelen? Overweeg dan ook eens een abonnement op Auto Motor Klassiek, het gedrukte tijdschrift. Dat ploft voor een luttele jaarbijdrage elke maand bij u op de deurmat. Boordevol interessant leesvoer, speciaal voor de klassiekerliefhebber. Genoeg om u dagenlang van de straat te houden. En alsof dat niet genoeg is, draagt u ook nog eens bij aan het hele platform voor en door klassiekerliefhebbers. Daarbij heeft zo’n abonnement nog meer voordelen. Kijk maar eens op de link hierboven voor meer informatie. Een preview van het actuele nummer vindt u trouwens via deze link. Dan heeft u alvast wat te lezen, want daarin staan pagina’s van diverse artikelen.



Corona program
RT 939495
Toyota Corona RT94
Toyota Corona Hardtop
toyota corona 4
Publicityphoto

13 Reacties

Geef een reactie
      • De automobiel is in de basis Europees (Benz, Panhard) dus ieder ander maakte een kopie. Het vliegtuig is Amerikaans (Wright) dus ieder ander maakte een kopie. Hoewel de betreffende Amerikanen eigenlijk Europees van afkomst waren. En soms ook niet. En zo kun je nog lang doorgaan over wie een origineel maakte en wie een kopie.
        Feit is: Britten bedenken iets, Franse flansen het min of meer acceptabel in elkaar, Belgen bouwen het, Italianen designen het, Duitsers perfectioneren het en Japanners proberen daar nog een perfectietandje bovenop en Koreanen halen er vervolgens de ziel uit. Chinezen vergroten het en Russen zetten het op hoge poten. En Nederlanders verpatsen het.
        Disclaimer: aan het bovenstaande Feit is geen enkel recht te ontlenen en het is complete onzin, was het maar zo eenvoudig in de wereld.

  1. Ik ben in 1976 begonnen met een Toyota Corolla 1200 coupé, daarna een Corolla 1.6 Sportwagon die ik Total loss reed, daarna een Toyota Corona 2.0 met een vijf versnellingsbak, na 230,000 was ie ruim 13 jaar oud en namen we afscheid door te gaan samenwonen en een kleinere auto, in 1989 kocht ik toch weer een Toyota Corolla een 1.6 16v, Helaas Total loss buiten mijn schuld, daarna een Toyota Carina voor het eerst met stuurbekrachtiging ging weg met 320.000 km op de teller en nog steeds starten en lopen en een verbruik van één op 15 bij plusminus 115 km/u, deze werd afgelost door een Toyota Corolla Verso door invaliditeit moest de grote auto weg en kochten we een kleinere auto. Al met al ongeveer 30 jaar Toyota gereden, wat voor mij zeer betrouwbare auto`s bleken met weinig onkosten zou wel Toyota weer willen, maar de modellen vind ik niet leuk meer jammer heb er goeie herinneringen aan.

  2. Technisch waren de Toyota’s in de 70er en 80er jaren al geweldig. Na 2 bestelauto’s van Duitse makelij en één van Italiaanse makelij werd er in 1984 een Toyota Hi-Ace aangeschaft. De 3 voorgangers waren na zo’n 7 jaar “op”! Maar in de Toyota rijdt ik nog vrijwel elke werkdag en dat al 37 jaar! Uitgerust met de 18R 2 liter benzinemotor. En loopt nog steeds als een klokje. En deze auto wordt alleen maar gebruikt voor stadsritjes (bestelwerk) en heeft al zijn 160.000 km’s bijelkaar gesprokkeld met ritjes van een paar honderd meter tot enkele km’s per dag. Echt super.
    Vraagt heel weinig onderhoud, hydraulische klepstoters maar een onderliggende nokkenas met stoterstangen, dus geen distributie problemen. Deze motor kan met lange afstanden wel een miljoen km. halen.
    Topauto’s.

  3. Aha, de helaas voortdurende toepassing van foei-lelijke kitch wieldoppen lijkt dus in Japan begonnen te zijn. Eenvoud mocht niet meer, hoewel de auto van de fotograaf het er nog redelijk afbrengt met slechts een opgeleukte naafdop. En ja, schoonheid (en dus ook lelijkheid) moet je kunnen zien. Dat is mij met wat moeite gelukt vanaf de Mazda 343 lijn uit de eind jaren ’70 die in mijn ogen wat soberheid terugkreeg in lijn en accenten.

  4. Mijn vader had een Crown uit die tijd (1968)
    Toyota en Mazda hadden toen prachtig gelijnde wagens , helaas werden ze niet als bewaarauto’s aanzien.
    De Toyota Crown van mijn vader was helaas een maandagochtendwagen (na 3 jaar roest midden op het dak, kofferklep en motorkap, heel veel electrische problemen en 3 uitlaten op 4 jaar tijd.
    Na amper 4 jaar en 80.000 km werd de crown gesloopt wegens te onbetrowbaar, spijtig!
    Vanaf midden jaren 70 werd de kwaliteit van Japanse auto’s aanzienlijk beter en oversteeg deze de kwaliteit van vele Europese wagens

    • Grappig dat de carina ook genoemd wordt. Vader van mn vriendje had er een van in het vla-geel. Met rechtopstaande achterlampendie een beetje de hoek omgingen. Had in duitsland op een gegeven moment een verbrandde klep. De duitse monteur (onbekend met J autos) had er schijnbaar een Manta-klep in weten te fabrieken. Konden ze toch terug de Autobahn op na de xtra overnachting

      • Heb ik dan weer. Lees ik Corona hardtop, denk ik gelijk; is er dan ook een Corona softtop?

        Mooi dat ook Japanse old- en youngtimers nu de aandacht krijgen die ze verdienen.

        Zit stiekem te denken aan een Mazda 121, dat bolhoedje met linnen schuifdak. Wat hebben we daar een lol mee gehad. Veel ruimte, lekker pittig en hoog knuffelgehalte. Hebben hem destijds weg moeten doen, in tegenstelling tot de 626’s die ik gehad heb, was de 121 wel gevoelig voor de bruine pest.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

BMW 3200 CS. Zeldzame schoonheid.

eigenbouw 0

Koning Zelfbouw