in

Taunus 12m en 15m Weltkugel. De voorliefde van Dimitri Corveleijn

Onlangs stuurde Dimitri Corveleijn ons een heel leuk bericht. Hij vertelde ons enthousiast over zijn voorliefde voor de Taunus 12m en 15m. Nu zijn er meerdere (Ford) Taunus generaties geweest waarbij de m een belangrijk onderdeel van de typenaam was. Maar in dit specifieke geval gaat de voorliefde van Dimitri over de wereldbol. Hij is een grote fan van dit type auto. “Ik vind dat dit type auto wat onder gewaardeerd is. En dat, terwijl deze auto in 1952 zijn tijd vooruit was.” In dit artikel vertellen wij het verhaal dat Dimitri met ons deelde.


Dimitri Corveleijn deelt de geschiedenis van de Wirtschaftswunder Taunus graag met u en met ons. Zijn verhaal geeft dan ook de historie van de Weltkugel heel mooi weer. Dimitri vertelt: “De nieuwe Taunus 12m G13 was de opvolger van de in 1939 uitgebrachte Buckel Taunus. De 12m was de eerste met een ponton carrosserie. Hij was luxer dan zijn voorganger. Ford rustte hem uit met grote ramen, een zeer comfortabel intérieur. De kofferbak was van binnenuit te openen, en Ford past ook veel chroom toe. De motor was bijna dezelfde als die in de Buckel Taunus. Dat was ook de 1172 cc zijklepmotor. Die kreeg wel meer vermogen, want nu had hij 38 PK in plaats van 34. Verder kreeg de motor een waterpomp.”

Trots op Meisterstück

Ook op de typenaam gaat Dimitri in. “De naam 12m verwijst naar de afgeronde cilinderinhoud van 1200. De m staat voor Meisterstück, oftewel meesterstuk. De ontwerpers waren er zeer trots op dat de auto werd gekroond met een wereldbol in de motorkap. Daarom kreeg hij de bijnaam Weltkugel Taunus). De Taunus was ook als twee en vierpersoons cabriolet (gebouwd door Karl Deutsch GmbH, red.),stationcar en pick-up leverbaar. In 1953 kwam overigens de Taunus 12 uit zonder m. Een kale versie. Dat betekende: geen chroom, klok, geen dashboardkast klepje, en vloerschakeling in plaats van stuur schakeling. Men koos er ook voor om de wereldbol niet te monteren, de koper moest het met een Taunus embleem doen. Deze versie verdween in 1954 van het toneel. In 1955 kwam type 2 van de 12m uit. Type 2 van de 12m G13 A had een andere grille, andere bumper rozetten, en was vanaf toen ook met een vier versnellingsbak leverbaar.

De komst van de 15m

Corveleijn vervolgt zijn verhaal. “In 1955 kwam ook de grotere broer van de Taunus 12m. Dat was de Taunus 15m G4B. Die had een 1498 cc kopklepmotor met 55 PK. “Daarmee kwam Ford tegemoet aan de wensen van de klanten. Vaak vonden klanten de 12m versie te licht.” De 15m was een mooi alternatief, en er was nog een reden dat Ford voor de introductie een 1500 versie koos. De concurrenten van Opel, Borgward, Fiat en Peugeot hadden modellen rond de 1.5 liter klasse. Dimitri: “De 15m was ook herkenbaar aan andere koplampen, dito knipperlichten, een afwijkende grille en een ander dashboard. Ook de achterlichten waren anders. Bovendien kreeg de 15m meer chroom dan de 12m. Het topmodel was de 15m De Luxe. Deze versie was herkenbaar door de haaientanden grille. Opnieuw kwamen een cabriolet, een stationcar en een pick-up versie in het programma.”

Meer gelijkenis

“In augustus 1957 kwam de derde serie van de Taunus 12m uit, evenals de tweede serie van de 15m.  Vanaf toen leken de 12m en 15m wat meer op elkaar. Beide auto’s hadden een gelijkende raster grille, de zelfde deuren en identieke bumpers. Vanaf toen had de 12m ook de tankdop achter de nummerplaat. Bij de 15m zat de dop al op die plek.”

Langzaam naar het einde, de “Seitenstreifen” komt en overbrugt

Deze specifieke Taunus categorie verdween langzaam van het toneel. De 15m De Luxe werd opgevolgd door de 17m P2. De reguliere 15m werd nog tot juli 1958 gebouwd. De 12m Weltkugel werd in 1959 vervangen door de 12m G13 AL, zonder wereldbol. Dat werd de Seitenstreifen Taunus, en die liep nog tot 1962 door. Eigenlijk zou deze Taunus 12m in 1959 al worden vervangen, maar binnen dit deel van de markt had het Ford concern nog geen vervanger klaar. En Ford wilde geen klanten verliezen. Uiteindelijk zou het tot 1962 duren voordat de nieuwe Taunus P4 deze 12m G13 AL met pensioen stuurde, mede omdat de ontwikkeling van deze middenklasser concern technisch nog al wat voeten in de aarde had. Ook deze versie was leverbaar met een moderne 1500 motor.

Dankbare rol tijdens de wederopbouw

Met het afscheid in 1962 eindigde een tijdperk. De Wereldbol en aanverwanten hadden een belangrijke rol voor Ford Duitsland gespeeld tijdens de jaren van wederopbouw. Zij waren vertrouwde en graag geziene gasten in het straatbeeld van destijds. En vandaag zien wij deze klassiekers nog steeds graag. Ook daarom is de voorliefde van Dimitri voor deze Taunussen goed te begrijpen. Wij danken hem bij deze in ieder geval van harte voor zijn mooie verhaal over deze sympathieke Taunus modellen.


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


10 Comments

Leave a Reply
  1. Heb als klein gastje gespeeld in één wereldbol, stond in de tuin onder de bomen te verkommeren. Enkele jaren geleden een 12m 1954 gekocht voor restauratie, hopelijk komt het er nog van (stukken zijn moeilijk nog te vinden).

  2. Lockheed L1049 zonder radarneus.
    Ik heb er als kind va mijn 1 – 10e jaar, heel vaak long distance als passagier mee mogen vliegen.
    London- Sydney.
    Quantas vliegmaatschappij.
    Hoogte max 3000 metrr.
    Je zag werkelijk alles op die hoogte.
    Abel Tasman route over Indische oceaan, de zengende hitte weerkaatsend va de vleugels vliegend over de zandvlaktes van Lebanon.
    En vooral het starten vd motoren en het gebrom vd motoren bij long distance.
    Vergeet je nooit meer.
    Er zijn er nog 2 vliegwaardig:
    KLM Connie op Lelystad en de BREITLING Connie in Basel ( Sindsheim).
    De MATS Connie is naar South Korea over gevlogen en dat is zijn laatste rustplek.
    Geweldig vliegtuig!
    Werd vaak van een 3 motorig vliegtuig gesproken ondat er altijd wel 1 motor uitviel.
    Tweemaal motorstoring meegemaakt.
    Milaan en Karachi.

    En wat de Ford Taunus betreft,
    We hebben er nooit 1 gehad..
    Wel de Cortina.
    Goudmetallic met handversnelling.
    Onverwoestbaar.

  3. Ik het model erna gehad 2 maal reed er mee naar school, waren toen al 10 jaar oud.
    Stuurversnelling en twee banken, kan mij niet herinneren dat ze het ooit hebben begeven.
    Eenmaal door de achterveren gezakt te zwaar beladen, bij een smid twee hootfbladveren laten maken zonder krul en die er tussen gestoken en rijden maar weer.
    Wat waren dat stevige auto’s voor die tijd.

  4. De ster in deze is de Lockheed Super Constellation met haar 55 liter Wright Turbo Compound motoren. Een wulpse, Goddelijke Dame, toen dat nog mocht zijn.

    • Inderdaad de Constellation een prachtig vliegtuig. Heb hem zo’n twee jaar geleden in Leopoldsburg op de vliegshow in het echt zien langs vliegen, geweldig gewoon!

  5. De 2e foto betrof de uitvoering welke mijn vader in 1964 aanschafte en de licht crème kleur.
    Een mooie wagen met de bekende aardbol op z’n neus. Nog eens mee naar Duitsland geweest als jochie van 9 jaar met mijn zus naar een oom en tante.
    Na een lichte aanrijding met een dun boompje bleek er een echt stuk eiken in de dorpel gebruikt te zijn om de roest te maskeren met een laag plamuur.
    Inmiddels alweer ruim 56 jaar geleden.

  6. Wij hadden in 1959 ook een ford met een wereldbolletje
    Geloof t of niet maar ik moet in de garage nog ergens een opwindbaar klokje hebben liggen helaas zonder glas
    Allemaal nostalgie😐

  7. Geweldig. mijn vader heeft er drie gehad. de eerste van 1956, de tweede van 1957 en de latere seitenstreifen in grijs/blauw weet ik niet precies meer maar begin 60 er jaren.

    in die jaren kiet mijn vader me op 14 jarige leeftijd me rijden op een stil weggetje en zelfs naar de tweede versnelling, voor mij wecht jeugdsentiment. heb er wel een maar 1:18

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Je bureau opruimen…

Een late rit in de Ardennen – column