Poetsen dus…

Auto Motor Klassiek » Motoren » Poetsen dus…

Op alfabetische volgorde zijn Adrie te Veldhuis, Bas Genesse en Ben van Eerdt genetische poetsers. Hun motorfietsen zien er altijd showroomvers en concoursrijp uit. Natuurlijk gebruiken ze elk voor zich hun ‘eigen’ merken en soorten poetsmiddelen, maar hun voornaamste gereedschappen zijn tijd en aandacht.

Mijn gevoel tegenover die poetsers, die bovendien ook nog serieus rijden, zit tussen afgunst en bewondering in. Hun werk is uiterst dankbaar en je snapt opeens waarom autohandelaars zomaar tot € 500 uitgeven aan autopoetsbedrijven. Want als een gepoetste inruiler € 1.000 meer oplevert, dan is die investering van € 500 natuurlijk een prima investering.

Nu leek het me dat het poetsen van een motor met al zijn kieren, boutkoppen en spaken een helse klus is. Zelf kom ik al jaren niet verder dan mijn brommers één, hooguit twee keer af te spoelen met de hogedrukspuit. Daarbij let ik er natuurlijk wel op dat ik lagers, keerringen en eventuele kettingen ontzie. Wat me bij al die schoonspuiterij opvalt, is dat er altijd een soort fijnstofwaas op de lak en het chroom overblijft. Dat moet nog eens onderzocht worden.

Maar omdat een goed voorbeeld doet volgen: Onlangs kocht ik een MZ TS250 projectje dat een jaar of acht stof had staan vangen. Zo’n ex-DDR tweetakt wilde ik al lang hebben. Helaas zag ik de prijzen van die dingen steil omhoog gaan. De ex-Ossies willen massaal hun historisch erfgoed terug. En voor top gerestaureerde TSsen wordt zomaar € 6.000-8.000 gevraagd. Dat zijn vraagprijzen… Maar toch. Ten eerste is dat waanzinnig. Ten tweede heb ik dat geld niet om zomaar een brommer erbij te kopen. Ten derde vind ik perfectie saai. Maar de TS die ik vond was niet perfect. Zelfs niet lopend. En hij werd me gegund.

Nu weet ik van veel klassiekers wel iets en van sommige klassiekers iets meer. Het leek me dat ik een uiterst originele, vroege (1973) TS had gescoord. De algehele verschijning en het patina leken dat allemaal te bevestigen. Intussen weet ik dat er één ding niet echt origineel is. Met dat gegeven moeten we nog iets leuks doen als het MZ TS verhaal in Auto Motor Klassiek verschijnt. Als je als losse nummer koper nu eindelijk dat spotgoedkope AMK-abonnement scoort, mis je dat verhaal in elk geval niet. Maar we hadden het over poetsen…

De donkerblauwe TS droeg een circa 8 jaar oude, egale stoflaag. Tussen dat stof en de MZ was een zekere binding ontstaan. Je kon het niet met een zachte stoffer wegvegen. Daarom kreeg de voormalige Oost-Duitser een milde douche met WD40. Hij mocht even soppen. Daarna werd er een greep gedaan in de voorraad poetsdoeken met huishoudelijke achtergrond. Een in stukken geknipt flanellen hoeslaken bleek fantastisch af te nemen. Het resultaat was een veel blijer ogende MZ. Vervolgens werd al het aluminium met een met WD40 ingespoten pluk zachte (fijne) staalwol geaaid. Daaruit bleek dat ze in de DDR voortreffelijk basismateriaal gebruikten. Het resultaat was indrukwekkend.

Bij de volgende keer boodschappen doen werd niet alleen de Aldi, maar ook de Action weer bezocht. Daar bleken ze in het automaterialenschap ook polijstpasta te hebben liggen. Daarmee werden de lak en het aluminium nog een keer verwend en de MZ werd steeds mooier. Spaken poetsen had ik de afgelopen vijftig jaar niet vaak gedaan. Maar ook hier bleek geduldig doorgaan een puik resultaat op te leveren.

Bij de Action hadden ze ook autowas in fijne flacons. Dat was dus nog een keer in- en uitwrijven. Het ging intussen slecht met de voorraad poetsdoeken.

Bij mijn hofleverancier en MZ-specialist hier in Dieren werden een verse achterband en een 6V-accu gehaald. Ik dacht dat Gerrit alleen ETZ-spullen had. Maar hij bleek ook TS-onderdelen te hebben. Dus kwamen er verse NOS-handvatrubbers en voetsteunrubbers.

In de ogen van Adrie te Veldhuis, Bas Genesse en Ben van Eerdt zal mijn poetswerk slechts een mild medelijdende glimlach ten deel vallen. Maar ik besef dat ik pas aan het begin van een nieuw leven sta. Want poetsen is leuk! (Dan mag je mijn motor ook wel even poetsen, red.)

PS
Een poosje geleden verkocht Adrie één van zijn MZ’s. Die was technisch en optisch naar zijn idee in orde gemaakt. Aan de zijlijn werd er over zijn vraagprijs gegiecheld. Maar onder de streep kreeg hij zijn vraagprijs van de eerste kijker.

PPS
Een Britse kennis met een stel echt waardevolle klassiekers gebruikte zijn motoren vrij intensief. Maar hij had als lijfspreuk: “Motorbikes are like dogs: If you wash them too often, the bastards get confused.”

En dat heeft ook wel wat.

PPPS
Toch handig om je in te lezen voor je wat koopt. Mijn MZ, waarvan ik dacht dat hij na 50 jaar nog helemaal origineel was, bleek toch op één punt anders dan de fabriek had bedacht. Voor mij maakt dat niet uit. Maar er zijn mensen die vallen over dat soort dingetjes.

Poetsen dus...
Poetsen dus...

Poetsen: Voor en na

Poetsen dus...

REGISTREER GRATIS EN WE STUREN U ELKE DAG ONZE NIEUWSBRIEF MET DAARIN DE LAATSTE VERHALEN OVER KLASSIEKE AUTO'S EN MOTOREN

Selecteer eventueel andere nieuwsbrieven

We sturen je geen spam! Lees ons privacybeleid voor meer informatie.

Als het artikel bevalt, deel het dan ook even…

7 reacties

  1. Leuk Dolf; zo’n kleintje rengeteng voor erbij.
    Zou iedereen moeten doen, al is het maar om mee te knetteren tijdens de jaarlijkse Tweetaktdag in het Brabantse.
    Castrol erin, 1 op 50, niks geen rokerij-geklaag van boomschors-kauwende milieudrammers…en gaan.
    En ook hier past de oer-hollandse nuchterheid op klompen bij, op weg naar weet-ik-veul.
    Succes..en have fun!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here